tetu

Skoro piszę ram? To raczej dwie;) Z jednej strony rama i z drugiej strony rama:)

Waldemarze, dziękuję.

Warszawianko prędzej sąd, osąd. Jakiś czas temu napisałam podobny okruch, ten jest kontynuacją, jakby dalszą drogą. Może kiedyś wstawię. Pytań sporo, odpowiedzi trzeba poszukać samemu;) Dziękuję, że do mnie zaglądasz, pozdrawiam.

No niby tak:D

Słuszna uwaga 8fun. Wiesz, że nikt mnie dotąd o to nie zapytał?:) Przyznałabym Ci rację, gdyby nie to, że w wierszu mowa o dwustronności lustra, co nie jest niestety bez znaczenia. Fajnie że czytasz. Pozdrawiam.

Kurczę Marlett, świetnie! A mówili mi że trudna miniatura, a mi zależało na wielowymiarowości i już się cieszę z Waszych komentarzy. Dziękuję i pozdrawiam.

Ależ fajna interpretacja:) Super, masz wyobraźnię. Od jakiego rana? Już prawie południe;) Pędzę do pracy. Fajnie że zajrzałeś, miłego dnia.

słyszę głos podpowiada idź i rozkrusz kamień a potem bądź całym bogactwem mojej ziemi

Waldku, skoro Twój peel tak pięknie prosi i tylko tego pragnie, to ma moje szczere uznanie. Miłość jako nasionko leśne z wiatrem szybko leci, ale gdy drzewem w sercu wyrośnie, to chyba tylko razem z sercem wyrwać można. H.S. Tego życzę podmiotowi i jego wybrance.

Masz rację Bogdan. Chyba zbyt głęboko chciałam wejść w ten wiersz. We fragmencie, który mi nie odpowiadał doszukiwałam się poranień w sensie mocno nadwyrężonej psychiki dorosłego człowieka, który gdzieś w głębi nadal jest dzieckiem, a nie zobaczyłam "zwykłego" nabicia guza. Dziecko raczej nie używa takich sformułowań jak "ukojenie duszy" i chyba to sprowadziło mój tok myślenia w innym kierunku. Moim zdaniem nad tym warto się zastanowić. Doskonale wytłumaczyłeś i czytając ten wiersz dziś, inaczej go sobie poukładałam. Dziękuję. To lubię.

W takim razie ja też się cieszę, że Ty się cieszysz:) Dziękuję.

To jest dobra treść. Wiersz nosi znamiona buntu, który ma w sobie peel. Myślę, że jego wściekłość jest uzasadniona. Kasper tak od siebie powiem tylko że w 5 wersie na pewno zmieniłabym szyk. Ta inwersja popsuła pierwsze zetknięcie się z myślą. Trochę też bym go odcedziła, momentami przegadany. Zrezygnowałabym też z wielokropków i pytajników, a także poprzytulałabym wersy, ale zajrzałam do innych Twoich wierszy i widzę, że masz taki styl. Zatem ok. Samoskazańcy napisałabym razem i rozdzieliła poco. Reszta ok. Warto nad nim usiąść. Wszystkie uwagi są subiektywne, więc... Pozdrawiam.

Dzięki piękne Sylwestrze i oczywiście odpozdrawiam:)

Dziękuję serdecznie wszystkim tym, którzy skomentowali, no i za serducha tys;)

Witaj Marlett:) To prawda erotyk. Jeśli wyszło subtelnie i kobieco to bardzo się cieszę. I fakt to strasznie trudna sztuka. Zdecydowanie wolę pisać wiersze białe, wolne. Jakoś łatwiej mi się w nich odnaleźć i nie sprawiają mi tyle kłopotu. Za to uwielbiam je czytać. I jeśli wiersz mnie porwie, urzeknie klimatem, treścią, odpływam:) Dzięki, że wpadłaś.

Waldku, bardzo miło Cię gościć, dziękuję za komentarz. I również życzę dużo dobrego.

Dziękuję Faina za miłe słowa:) Co do innego forum nie wypowiadam się, bo zupełnie nie o to chodzi i nie jest to temat na tu. Zamieściłam link tylko i wyłącznie jako odnośnik do inspiracji. Z racji tego że to dialog fajnie przeczytać oba;) Jeśli chcesz znajdziesz również po tytule, lub autorze na innych forach. Pozdrawiam.

A to fajne podczas jazdy samochodem:) Zresztą lubię Floydów. Deep Purple moje klimaty:)

Rozumiem Cię i cenię takie podejście, ale świata nie zbawisz. Zawsze znajdzie się ktoś niezadowolony i nie jest to naszą winą. Do siebie też trzeba mieć szacunek.

Ja z reguły słucham ciężkich klimatów:) Fajnie, że lubisz. A to pamiętasz?

Całkowicie się z Tobą zgadzam. Nade wszystko szacunek i to się rozumie samo przez się. To jest oczywista oczywistość. Poruszyłam aspekt szczerości w kontekście tego o czym pisała Nawojka. Uważam, że pisząc szczere komentarze i tylko takie, możemy liczyć na wzajemny szacunek. To poniekąd idzie ze sobą w parze. nieszczere pochlebstwa i nieszczery szacunek nie są ani szacunkiem ani szczerością. O takich patologiach nie dyskutuję. Nie wiem czy dobrym sposobem, czy w ogóle jakimś sposobem jest jak pisałeś nie odzywać się z szacunku. Ja nie mówię nic, jeśli nic do powiedzenia nie mam, tylko wtedy. Jeśli coś mówię zawsze to robię szczerze i staram się rozmawiać z autorem i jego wierszem na poziomie. Przecież odzywając się wcale nie musimy kogoś ranić. Wiem że chodziło Ci o to żeby to autor nie poczuł się urażony, ale to inna inkszość. Na to nic nie poradzisz. Ważne żebyś Ty sam nie miał sobie nic do zarzucenia.

No jadziem:)

Ło matko cuś gorszego? ;)