iwonaroma

dzięki :) zdrówka też

wygięte w paroksyzmach bólu zwęglone wiązki światła grzebię w nich piórem szukając resztek sensu zrezygnowana płaczę do końca zamazują się znaczenia

dobre! :)

zgubiłeś lepiej number 9 :) lepiej się skoncentruj ;)

;)

lepieje :) super

dokładnie :)

Carrie ostra jak curry ;)

Dzięki Annie_M :) No popatrz! A ja nie znałam... dopóki nie zostałam ...poetessą ;)

to my - poetki, poetessy całe w słowach a zawsze niedopowiedziane

Ciekawy wiersz, także pod względem formy! :)

Właśnie. A krecha to krecha :)

Dzięki Gaźnik :)

:)

Ładne nawiązanie do cytatu :) Faktycznie, "rajcują" wymienię, może na "ekscytują"? Wprawdzie wydłuża wers, ale chyba lepiej. Co do usunięcia pytajnika, to usunę, a potem znów zapytam :) . Kto przeszedł ogień i wydobył się z otchłani tak bardzo kardynalnie nie stwierdza o nudności nieba :). Pozdrowienia i dziękuję dzięki Waldemarze :) dobrego dnia

Magdaleno :) niech huśta zatem dalej łagodnie :) odzdrawiam

Przeczytane haiku (fakt, tylko trzy :)) Rafała trudno nazwać byle jakimi, jarmarcznymi czy też skundlonymi, czyż nie, bronmusie?

"Woda spływa ku temu, co wilgotne; ogień skłania się ku temu, co wysuszone" Richard Wilhelm fr.interp. I-Cingu Heksagram I "Twórczość" Ekscytują cię sprzeczności. Siwy dym, neony, wiatr. Wkładasz ręce do kieszeni, gwiżdżesz, patrzysz, idziesz. Nudzi cię niebo. Lgniesz do ognia (światło! ciepło!) ale gdy płoniesz - płaczesz, modlisz się o deszcz. I znów jest dobrze, do czasu otchłani. Nudzi cię niebo. Nudzi cię niebo?

Świetny limeryk Ani, ale Marka też niczego sobie :)

wiecie co? uważam, że jak zbyt literalnie będziemy odnosić się do sztywnych zasad, to duch haiku po prostu zginie. co ważniejsze, forma czy duch? to powyższe to było do bronmusa :) który jest znanym formalistą :)

grzesiu :) dziękuję za pouczenie :) co do haiku, które nie jest wierszem ;) natomiast można widzieć (z odpowiedniej, dalszej perspektywy) leżące szczątki (i resztki!) gołębia oraz sikorkę ścielącą wyrwanym puchem gniazdo. no chyba, że sikorki budują gniazda w jakiś tajemnych, ukrytych miejscach - o czym mogę nie wiedzieć, gdyż z zawodu nie jestem ornitologiem :)

a tu odwrotnie do Konrada, to mi najmniej działa, choć wymowne jest, fakt

Dziwne - ja widzę jeden obraz. Może grzegorzu Ty masz rozdwojenie wyobraźni? :)

Bardzo ładne haiku, obrazowe; żywe źdźbło głaszcze umierające wielkie drzewo...- robi wrażenie. Pozdrowienia

Serce zawsze wie, analizy intelektualne (a nawet marudzenie poetyckie ;)) nie są mu potrzebne.