Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Maria_M

Użytkownicy
  • Postów

    7 981
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    126

Treść opublikowana przez Maria_M

  1. Taki wymóg gatunkowy. Dziękuję, że zajrzałaś:)
  2. @sammbardzo dziękuję:)
  3. @Wędrowiec.1984 Dziękuję:))
  4. Cieszę się:)) Dziękuję
  5. Dziękuję Patryku :) Czy to ogłoszenie mnie też dotyczy?
  6. Mieszkam w wiosennym pałacu na górze, w centrum wszechświata zwanego Roztocze. W moim ogrodzie zasadziłam róże, czas, czasoprzestrzeń z obłokami sunie, wszystkie tereny są tutaj urocze. Mieszkam w tęczowym pałacu na górze, tu stawy Echo kołysze jak w półśnie, a wiatr pędzący zahacza o zbocze. Tuż przy pałacu zasadziłam róże, czekam, stoimy -drewniany młyn, strumień- ścieżkami wspomnień wyobraźni kroczę. Moje mieszkanie to Zielone Wzgórze, ukryte w jarze bukowym nie umrze, a mimo wszystko ciągłą walkę toczę, bo zasadziłam najpiękniejsze róże. Kuszą przechodniów milionem pokuszeń, a wiatr po liściach różanych turkocze. Mieszkam w wiosennym pałacu na górze, w centrum wszechświata właśnie kwitną róże.
  7. To lubię i się uśmiecham. Pozdrawiam :)
  8. @Kobra @evicca @Czarek Płatak bardzo dziękuję:))
  9. Jaką sobie pan życzy? Dziękuję :))
  10. Bo miłość ma być prostolinijna Patryku, a nie pokręcona niezrozumiałymi metaforami. Trudno, wykreślam Cię hahahah:)) ps. Dziękuję za zajrzenie.
  11. Zakochaj się w poetce, zakochaj i uwierz, ona - jest tego warta, ma tajemnicze, a czyste serce jak biała niezapisana karta. Zakochaj się w poetce, zakochaj nie marudź na próżno, nie narzekaj, ta dziewczyna o wrażliwym sercu, to spokojna lub wezbrana rzeka. Więc zakochaj się teraz, nie czekaj do wiosny, lata, zimy, jesieni, zakochaj się w poetce, zakochaj, ona twój los na pewno odmieni.
  12. Na pewno masz rację. Pomyślę. Zazwyczaj jak się pisze, to nie ma za dużo czasu, ale korekty można później wprowadzić. Pozdrawiam
  13. Super wyszły Ci te wierszyki.
  14. Roklin, ten wiersz jest świetny !
  15. Dziękuję Czarku:)) Spadam
  16. Przecież nie trzymają ją cztery słonie stojące na żółwiu. Podstawowe zasady we wrzechświecie się nie zmieniają. Niby z tej samej gliny/ niby ta sama glina - to to samo. Wyliczanka musiała wystąpić, nie miałam innego wyjścia. Wiersz pisałam pod określone wymogi warsztatowe. Musiałam trzymać się ram. Dziękuję i pozdrawiam :)
  17. Dziękuję:)
  18. W trójwersach ABB / ABA A o to Ci chodzi. Jakoś tak mi samo wyszło. Ostatnio nie mam zbytnio czasu, ale pomyślę. Pozdrawiam
  19. Dobre podejście do tematu, z humorem. Pozdrawiam
  20. To się cieszę:)
  21. próżni- różni krąży- zdąży ABBA Na ten moment nic lepszego nie mogę wymyślić. Może za kilka dni, jak wiersz się oczyta. Dziękuję:)
  22. Dwa miejsca mi nie leżą, ale ogólnie jestem na TAK. Pozdrawiam
  23. Kula ziemska w kosmosie wisi niczym w próżni, ale w miejscu nie stoi, wokół Słońca krąży, nie śpieszyła się nigdy, zawsze na czas zdąży od wieków taka sama, a ludzie tak różni. Chociaż z jednego szczepu wszyscy pochodzimy, nie spotkasz w Ameryce, Azji, Australii, Grenlandii czy Afryce, nawet w Oceanii identycznie podobnych. Wszystkim się różnimy. Niby z tej samej gliny, a różni garncarze formułują poglądy, kulturę, zwyczaje, mieszanką wybuchową jaką życie daje, nikt nigdy nie odgadnie, co los niesie w darze. Czy nastaną szarugi, czy zakwitną maje, a co z tego wyniknie, przyszłość nam pokaże.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...