Maria_M

No, to przepraszam:) nieporozumienie:)

dotknij żarem środka żrenic Bardzo ładny, zapobiegliwy wiersz, rymy ABBA podobają mi się w tym układzie, wiem, że i tak nie zmienisz, ale usunęłabym ten wers z dwoma zaimkami jeden po drugim. Ciekawe określenia słońca stanowią główny trzon wiersza, określenia trącające neologizmami. Pozdrawiam :)

Też lubię ładne tytuły, Twój na pewno zwraca na siebie uwagę w kwestii rozbudowania, ale każdy, na poziomie chwyt marketingowy, jest dobry.

Zawsze można. Mam taką przywarę, że wrzucam na tzw. „żywca” ( nie mylić z piwem Żywiec). Dziękuję, a jak masz jakiś konkretny pomysł, to mogę go łyknąć :)

Wiersz jest na siedem, a średniówka nie wszędzie występuje po czwartej sylabie. Akurat w tym wierszu mnie to nie razi, bo ma być kanciasto. Może jak kiedyś do niego (wiersza) wrócę, (czyli jak życie wzejdzie w bardziej zaokrąglone obwody) to coś pomyślę, może poprawię? Kto wie, a tymczasem dziękuję za trafną uwagę.:)

Oj, z tym jesiennym natchnieniem róźnie bywa, ale raczej robi swoje, bo dużo wierszy teraz pojawia się o jesieni. @iwonaroma pięknie dziękuję:)

Zmieniłam, dziękuję za trafne spostrzeżenie :)

No też, żeby zapamiętać, trzeba zapanować. To dobra gimnastyka umysłu.

@Niewygodnadziękuję:)

Dziękuję Luule, jutro coś więcej postaram się odpisać. Dobranoc :)

Nie wiem, co miałeś na myśli pisząc taki długi tytuł, iście w barokowym stylu.

Nie musiałeś :) i tak wiersz mi się podoba.

Podpisuję się pod nim. Tylko wzeszedł, nie podoba mi się ten czasownik, ale może nie mam racji, a ta którą mam, mówi, że nie. Co byś powiedział na księźyc mruga taki duży, księźyc płynie taki duży, księżyc patrzy taki duży, albo po prostu: księżyc spaceruje duży wtedy pozbędziesz się zaimka przymiotnego taki.

@Bączek_Bączyński pięknie dziękuję:)

No to co, lepiej żółcienie?

Musiałam to robić, by nie zapomnieć wiersza. Nie mogłam zapisać, bo jechałam ha, ha, ha :) Dziękuję ?

Żółty w różnych przebarwieniacg, chodzi o kolor liści, bo akurat przemieszczałem się przez las dębowy, buczynę i puste zaorane pola, z wysokimi miedzami pousychanych ziół, traw i chwastów. Dziękuję za wizytę w moim świecie:)

To była nimfa leśna albo czarodziejka, sama dokładnie nie wiem, bo nie zdążyłam się jej dobrze przyjrzeć :))

jesteś strażnikiem upartych myśli Tu bym przestawiła, a reszta bardzo udana i wymowna. Pozdrawiam :)

@Wojciech Bieluń -Targosz Bardzo dziękuję :)

Dziękuję :)))

Ciekawe :)))

Kiedy jadę hen przed siebie, aby spotkać nową chwilę, za szybami samochodu jest i znika, przestrzeń płynie. Głowa lekko myśli wiąże, w supły jesiennego czasu dziś październik ciepłą dłonią koloruje liście lasom. Pola głaszcze i usypia, zioła w szary popiół zmienia, podmuchami wiatru łamie i unosi ponad ziemią. Czerwień i zrudziałe brązy pomarańcze i żółcienie wysączyły świeżą zieleń, by jesienne snuć natchnienie. 11.10.2018r.

Bardzo ładnie ujęłaś ważne chwile i momenty, coś tych te za dużo, oczywiście jak dla mnie. Niektóre są niepotrzebne. Pozdrawiam :)

Jak widać na temat geometrii uczuć można przeróźnie pisać. Podobamisię Twoja wersja :)