Joachim Burbank

stoję przy oknie dopijam carpe diem z lodem spoglądam na zgwałcony krajobraz który wije się pod butem oprawcy jest piątek i jak zwykle nic nie sprawia mi radości chłodny dźwięk wiruje w uszach próbując wydostać resztki żywego ja dawnego utworu marsza żałobników na weselu spokojnie powtarzam z pamięci psalm udręczonego idzie mi nawet nieźle ale nie mogę przypomnieć sobie refrenu uleciał jak liść na wietrze recytuję półgłosem słuchając jak słowa rezonują w kwadracie pustych ścian gdyby nie ten wiszący obraz byłoby całkiem dobrze na nagraniu od razu wyłapaliby to miękkie r którego nie mogę się pozbyć mimo ćwiczeń z logopedą nieprawdopodobnie łatwo zbaczam z toru a przecież miałem nie przynudzać

@Pia dzięki :-)

@Pia dziękuję za czytanie i sugestie:)

@agnieszka zegadlo Dziękuję!

@Nata_Kruk bardzo dziękuję. @light_2019 dzięki za szczerość!

@Koziorowska bardzo dziękuję za czytanie:)

kelnerzy gasili świece orkiestra grała swingującego walca oparłaś głowę na moim ramieniu poczułem delikatny powiew oddechu a ta chwila wytchnienia znaczyła wiele stając się na mikrosekundę TĄ chwilą by przerodzić się w napięcie i nienaturalny uśmiech wskazówki zegara nieubłaganie rozdzielały nas odsuwając od siebie

@Aira miło przeczytać taki komentarz:) Dziękuję!

@Andrzej_Wojnowski z etykietką może być ciężko, ale może podstawka (zwana też waflem) pod kufel bardziej by się nadała? Dzięki za czytanie:)

Dziękuję za wnikliwe uwagi:)

Dziękuję za czytanie i sugestie! Dzięki za wizytę!

mała klimatyczna kawiarnia szepty intymnych rozmów przygaszone światła kreślę kilka słów na skrawku serwetki tu spotkaliśmy się pierwszy raz poparzyłem się wtedy zieloną herbatą często odwiedzaliśmy ten stolik patrząc w oczy świec zastanawiam się co byś zamówiła o czym byśmy rozmawiali i tłuką się po głowie nieustannie te dwa słowa dlaczego tęsknię nikt nie odpowie serwetka zwyczajowo spłonie z krótkim sykiem

nie próbuj ujarzmić złych myśli niech odpłyną deszczem niespełnionych pragnień aż zostaniesz całkiem sam z nachalną nutą szepczącą ten refren dlaczego w listopadzie tak łatwo się pisze gdy to co miało łączyć dzieli a płomień który grzał gaśnie nie dopuść do tego by ciemna woda zassała cię na muliste dno

Dzięki:)

w dżi-pi-esie twoich marzeń jestem małym pulsującym punkcikiem który oddala się coraz bardziej na północ

@light_2019 dziękuję bardzo!

@eM_Ka Dziękuję za czytanie!

@evicca bardzo dziękuję:)

mglisty szary poranek fragment ulicy pod arkadami dziewczyna prowadzi rower rozdaje karmelowe uśmiechy nieświadoma że nagły skok endorfin może wywołać u mnie udar ... mimo to jestem jej wdzięczny

Dziękuję za przyjemny komentarz:)

Dziękuję za czytanie i sugestię:-) Dziękuję za wnikliwe czytanie i wartościowe podpowiedzi:) Już nie;-);-)

jestem patronem medialnym opowiadań które snujesz w długie powolne wieczory przy rozpalonym kominku przemyśl i powiedz jak to jest być w stanie idealnym zbyt ciężko napisać tych kilka słów które klinem między nami niewypowiedziane od lat

@Gaźnik dzięki ?

deweloperzy zabójcy miast bezmyślnie tną nożem bezbronny krajobraz

w niewygodnej pozycji leżymy okrywając się kołdrą zwątpienia kwestia smaku i zapachu nie wchodzi w grę miejscowość agroturystyczna wokół las i rwący strumień szara kropla spływa z twarzy po rynnie twojej dłoni fiołki w wazonie szeptem planują całkiem niezły początek kapryśnego przedpołudnia