Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Justyna Adamczewska

Użytkownicy
  • Postów

    6 866
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    73

Treść opublikowana przez Justyna Adamczewska

  1. Czarku, a heheszki mogę znowu pożyczyć, już na dniach do mnie przyjdą, moje własne.
  2. Waldku, odważnie, ale delikatnie. I ta NOC. Fajny wiersz, pozdrowczyk. J.
  3. Sztach.Eto. O, aż tak. Uciec od poezji udało się? No na 75 miesięcy, ale wróciła Peelka, choć swą miłość, tak sadzę ze słów wiersza: Fajny wiersz. Pozdrawiam J.
  4. Dzięki, tak mówię do Ciebie Aniu, nie zapytałam o to wcześniej, czy mogę, wybacz. :))
  5. Wiersz b. dobry, Aniu - mogę tak zwracać się do Ciebie? A mistrza przypomina - myśl przewodnia. No tu mam wątpliwości, choć rzeczywiście zależy o co się walczy. J.
  6. Marku, przerażająca prawda: To obrona, piszesz o strachu, o zniszczeniu, lęku, cynicznym westchnieniu, czystym sumieniu - to podsumowanie i wreszcie o tym, co napisałam na początku, Peel stwierdza jednak: Jest taki aforyzm: Aforyzm autora Lao-tse o treści: Słowa prawdziwe nie są piękne, piękne słowa nie są prawdziwe. Pozdrawiam J.
  7. Trochę przypomina wiersz A. Mickiewicza"Niepewność" Ostatni wers bardzo wiele determinacji, ANIU. Pozdrawiam, J.
  8. Nom, czekamy, Marku. Jam b. ciekawa. Pozdrowczyk.
  9. No to dobrze, ze mój wiersz na coś się przyda. Na pewno się cieszy, będzie miał brata :)) Dziękuję Wędrowcze. Justyna.
  10. tylko mʹiu̯ość mui pšyi ̯äćel sie zakohau hc’iau ũmʹi ̯erać zimom ze sfojom ʒ́efčỹnom Tylko miłość Mój przyjaciel się zakochał, chciał umierać zimą ze swoją dziewczyną. J. A.
  11. Mój wiersz i mój zapis, Marlett. Zresztą to nie do końca jset alfabet fonetyczny, ale mam w zanadrzu wierszyk - w zasadzie dwuwers, który napisałam typowym alfabetem fonetycznym . Wstawię zaraz. A w ogóle skad takie przypuszczenie, ze to nie mój wiersz??? Narka.
  12. evicco, no toż ten wieloryb piękny jest. I jak Peelka z nim rozmawia? Tzn prowadzi monolog. Mam jego odpowiedź. Justyna, serdecznie też Cię pozdrawia.
  13. Nie to wiersz pisany pismem fonetycznym a w nim nie ma "ó" Dziękuję Evicco. :))
  14. Nie Ty nie musisz już pisać o naszych emocjach. Zamknij dziennik, odłóż pióro i nie pytaj więcej - Po co nam to było? Nie wpadaj także w popłoch. Nie rób zamieszania. Po prostu wyjdź z mieszkania, nawet nie zamykaj drzwi. Nie trudź się, idź. J.A.
  15. iwonaroma, Ksia Palmer, Wędrowiec - dziękuję. :)) J.
  16. Dziękuję Wędrowcze. Cieszę się, że fajne i tytuł wg Ciebie pomysłowy. :)) Tak... tajemniczość. Pustynia jest tajemnicza i nie jest do zdobycia. Wydmy piaskowe przemieszczają się - to robota wiatru, stąd słowa: A ona nie umie podrygiwać w jego rytmie To wiersz, który darzę szczególną sympatią. Tajemniczość również mnie fascynuje. Pozdrawiam i dziękuję :)) J.
  17. Dziękuję za te parę słów, to miłe, też pozdrawiam. J
  18. malasz raz jeden malasz poszed na łonke, wzioł sfe sztalugi, farby i pendzle, szkicowau kf'atek - taki maczeg i czekau rezultatu - niczego nje zobaczył, jeno b'ałom plame, bo namalowau piżame. justyna a.
  19. Poezja wizualna: Co oznacza POEZJA WIZUALNA: początkowo piktogram - wizualny zapis pisma. Pierwsze teksty-obrazy pochodzą z około 325 r. przed naszą erą - ich autorem był Simiasz z Rodos (Jajko, Topór, Skrzydła). Z IV w. przed naszą erą pochodzą wizualne teksty Teokryta (Syringa), Dosiadasa z II w. przed naszą erą (Ołtarz), Besantinusa z II w. Ołtarz, gdzie pierwsze wyrazy następnych wersów, czytane pionowo, układają się w odrębne znaczenie. Teksty-obrazy były popularne także w starożytnym Rzymie, w wiekach średnich (na przykład św. Bonifacy, Carmen cancllatum, Florentius Labirynt literowy i tak dalej). Równolegle rozwijał się typ pisma związany z magią pisma i mistyką słowa (na przykład formuły magiczne, amulety gnostyczne, tak zwany kwadraty magiczne). W Polsce podobnie jak w całej Europie XVI-XVIII w. rozwijał się bogaty nurt p.w., na przykład na lwich skrzydłach umieszczone dwa 6-wiersze z S. Niegoszewskiego. Labirynty słowne, logogryfy, polyptotony, tautogramy i inne odmiany poesis artificiosa w XVIII w. zajmowały poczesne miejsce. Na przełomie XIX i XX w. nastąpił renesans artystycznych prac nad językiem - obrazowanie słowem, na przykład koncepcja S. Mallarmgo ruchliwej, ekspansywnej książki przestrzennej Un coup de des (1887) i utwory wizualno-dźwiękowe Ch. Morgensterna i fonetyczne wiersze P. Scheeberta. Wiersze wizualne wł. futurystów łączyły wyraz - obraz - dźwięk (muzykę). Odmiennie pojmowali wyzwolenie słowa futuryści ros. starając się zgłębić region słowa - obrazu - dźwięku w języku zaumnym, pozarozumowym. Dadaiści stworzyli własny program (R. Haussmann we Wstępie do historii wiersza fonetycznego) ze skłonnością do mistycyzmu i zabawy słowem (na przykład H. Ball, Karawana, gadji beri bimba; R. Hausmann, Poemat optofonetyczny; Man Ray, Poemat fonetyczny), zapoczątkowało to wiersz optofonetyczny i sztukę odprzedmiotowioną ( Kandinsky, Klee, Arp), co zbliżyło dadaistyczną sztukę językową do surrealizmu i zapoczątkowało poezję figuratywną. Za "Słownik języka polskiego" oraz Encyklopedia Interia , pl Tak więc, poezja wizualna bazuje na piktogramach, itp, co można wyczytać z przytoczonego przeze mnie tekstu. Czyli uwstecznienie, bo nie ma pomysłów na drogę do przodu. Pozdrawiam Witoldzie. Justyna Adamczewska.
  20. Oddaję Ci heheszki, Czarku. J.
  21. Dziękuję, Czarku.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...