Justyna Adamczewska

Naprawdę. Tak odbieram piękno.

befano, no trochę się przejęłam. Alem już dochodzę do siebie. No toć ja "głupkowaty głupek", ale jaja. Pozdrawiam.

befano "Na cyplu świata" tylko na cyplu, mądre jest to. Elfy chronią dobro. Czyli ono jest, oj, jak super. "Elfy - stwory. Nie do końca baśniowi" - i dobrzy ludkowie też są. Pięknie o naturze. Dzięki, już oczy mam na swoim miejscu, choć łezki się w nich pojawiły, takie są wzruszone.

befano, no gały mi wyszły z orbit, jak na załączonym przeze mnie zdjęciu. Dziękuję, choć z lekka zszokowana się czuję. Pozdrawiam. J.

JADer, beafano, celem - że tak powiem, mojego utworu było pokazanie, że istnieje możliwość porozumienia się. Ja tego Poetę przedstawiłam jako naprawdę uczciwego człowieka, a wierszyki, jako prawdziwie doceniane. Zostało odczytane na opak - czyli zakłamanie, strach, niedowierzanie królują. P. S. To cz. 1. i miał być ciąg dalszy - dobry. Ale fakt, mógłby być i zły, bo wierszyki mogłyby się stać zazdrosne o Poety dokonania i zacząć iść do celu po trupach, tratując i Poetę. Ach, tyle możliwych interpretacji, co i w życiu sytuacji. J,

A jam, naiwna befano, jednak naiwna. To już nie ma uczciwych poetów, chcących doradzić?

amandaleo, a tak naprawdę to tylko Portal, choć widać na nim, jacy ludzie są dla siebie i w rzeczywistym życiu, bo tu, to nie real. Też nie powinnam się tak przejmować obelgami niektórych, tak, tak - obelgami i atakami na mnie. Złośliwością przykrytą uprzejmością. J.

Ja też tak myślałam amandaleo, pojawiając się tu na Portalu w maju b. r. . Niestety, pomyliłam się. Tu, jak napisał niedawno Free "trzeba mieć twardą skórę", aby zafunkcjonować i nie sfiksować. Miał rację. Ja już w zbroi tu "przychodzę". Niestety. Choć tu same poety - wydawałoby się o delikatnych duszach. To gierki i polityka przetrwania. Wyścig szczurów. Nie ma "zmiłuj", nie ma też obiektywizmu. Życzę samych sukcesów, amandaleo. J.

Jacku , racja. Jak fajnie, że podszedłeś tak rzeczowo i delikatnie do owego "problemu nazewniczego". Pozdrawiam. J.

Racja, Free, podziwiam Twą mądrość. J.

Przed "że" stawiamy przecinek, Free. Chyba - nie wiesz czy na pewno. Bywaj, Wolny.

Dobre, szczególnie "I tak ciężko to znosi aż znajome uprosi by coś jeszcze (prócz tych cegieł) ulęgły.". Pieniacz a tylu ma znajomych, lubiany musi być lub zastrasza, bo sam nie umie obronić swego stanowiska. Pozdrawiam. J. "Tak bardzo chciałeś szaleć, że zapomniałeś żeś cykor, ha?Kiedy tracisz wiarę,Kiedy nikogo nie ma przy Tobie wcale,Zdajesz sobie sprawę, że miałeś za wiele żeby teraz odejść od tej gry na stałe." Fr. piosenki pt. 'Pomóż mi wstać" by Sitek. Jeszcze tytuł "Pieniacze" to l. mn. a utwór wspomina o jednym pieniaczu. Dlaczego?

Odniosę się do wypowiedzi sprzed 2. lat, na którą nikt tu na Portalu nie zareagował. Dziwne... Użytkownik H prosił o konkretne działania - zero zainteresowania. Przykre, ale cóż widać ludziom nie w smak prośby. Dwa lata milczenia. Tak wygodnie. Justyna.

Nie, nie mam zamiaru być na żadnej licytacji. Nie lubię uderzeń młotkiem. Pozdrawiam amandaleo. P. S. Napisałam tylko komentarz - zauważ, bywaj

No, ja jestem b. konserwatywna. Leszku. J.

Widzę... i ty nagle widzisz. O!.

JADer - nie był zakłamany, nie zrozumiałeś chyba treści. Ja inaczej postrzegam ludzi... którzy podają mi dłoń. Dobrze, że Ty zakończyłeś swą wypowiedź słowem - KONIEC. Piszesz niezłe odezwy pokojowe. KOŃCZĘ. "Za chwile" - "Za chwilę". No nic to...

To miłe, Leszku. Twój komentarz ciekawy, pouczający. Ważne, rzeczywiście: "Antropomorfizacja - szczególny przypadek animizacji, polegający na przypisywaniu tworom nieożywionym, zjawiskom natury i kosmosu, roślinom i zwierzętom oraz pojęciom abstrakcyjnym cech fizycznych, psychicznych lub zachowań właściwych człowiekowi. W odróżnieniu od personifikacji, z którą w teorii poetyki bywa często utożsamiana, antropomorfizacja jest mniej skonwencjonalizowana literacko, a poza tym uczłowiecza tylko wybrane rysy przedstawionych zjawisk, nie likwidując ich naturalnej przynależności i nie narzucając im ludzkiej postaci.. Dziękuję za powyższy wykład. Pozdrawiam. J.

abstrakcyjnym - zabrakło "t" w abstrakcyjnym. amandaleo. I podałaś wersję komputerową a ja oparłam się na źródłach z dziedziny teorii literatury. Na pracach prof. Michała Głowińskiego. Michał Głowiński (ur. 4 listopada 1934 w Warszawie) – polski filolog polski, profesor nauk humanistycznych (1976), historyk literatury polskiej i teoretyk literatury, pisarz i znawca nowszych dziejów literatury polskiej, autor podręczników dla studentów polonistyki, prozy wspomnieniowej i esejów; wydał liczne prace poświęcone językowi w czasach PRL, szczególnie zjawisku nowomowy. Profesor w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, członek Polskiej Akademii Umiejętności i Collegium Invisibile[2] oraz członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk..

Ano, tak uważam. "dziwny" nie znaczy zły, Waldku. Sam napisałeś, że moje podejście do powyższego ciekawym jest. Pozdrawiam.

Świetny poeta postanowił przeprowadzić wywiad z wierszami. Zaprosił dwa z nich na kolację, wybrał super restaurację. Utwory przyszły wzruszone tym, że zostały zauważone przez artystę zdolnego i bardzo zrównoważonego. Wiedziały, że jest delikatny subtelny, choć świadomy błędów pewnych, jakie są w nich są zawarte, lecz były przekonane, że podyskutują o nich z klasą Usiedli przy stole, nakrytym szykownie i ze smakiem. Twórca zapytał, czy są gotowe na rozmowę, czy też może potrzebują jeszcze chwil parę, nie chciał, aby czuły się osaczone, takie miał serce wyczulone na czyjś ból i trwogę. Uśmiechnięta jego twarz niestety nie dodała otuchy wersom niepewnym swej wartości. On to zauważył, otoczył silnymi ramionami swych gości, szacunek okazując, tym którzy go potrzebują. Dziełka miały łzy w oczach. Wytworny pan rzekł: – Nie obawiajcie się, jam nie żaden prostak, pomogę, na pewno. – Nie skrzywdzę, macie moje słowo. Jednak nadal dostrzegał ich zagubienie, podjął zatem postanowienie, - A może uważacie, że należy na tę chwilę przełożyć nasze spotkanie? Strofki buzie otworzyły ze zdziwienia, że taka sława delikatnie ich niedoskonałość potraktowała. Powiedział poeta: - Zobaczyliśmy się, to jest ważne, podając im rękę bardzo ostrożnie, zadbał o to, aby nie poczuły nacisku z jego strony. Zapytała jedna ze zwrotek: - Nie będzie to dla pana afront? - Ależ skąd – odrzekł artysta, – Mamy czas a w końcu to było moje postanowienie i szczerze dziękuję Bogu za wasze istnienie. Rozstali się więc w zgodzie, mówiąc: – Do zobaczenia w inne dogodne dla wszystkich popołudnie. cdn. Justyna Adamczewska

:)))

Rzeczywiście zapach tych perfum może pomóc w ucieczce od szarości życia. Co już wcześniej napisałam. Nie znaczy to, ze kolor szary brzydkim jest - jest neutralny i może kiedyś będziemy błogosławić codzienną szarość egzystencji? Ja tak przynajmniej miewałam, gdy patrzyłam na zło a wiele go widziałam. Przybyłam tu do Ciebie, ponieważ wracam często do tego wiersza i pojawiają się we mnie coraz to n. emocje. Bywaj, Koleżanko pachnąca "Opium". Justyna.

Witaj Waldku. Tytuł, jak tzw. tagi. Może i potrzebny taki, ale niestety od razu informuje odbiorcę o czym wiersz będzie traktował. Nie ma miejsca na wyobraźnię. Sama treść - o kochaniu, rozbieraniu pod wpływem lektury? A może pięknego czytania tejże? Użyłeś słowa "zmysłowo" - wiatr doniósł.. Ale wersy: "aż zazdrościł mu ten z nieba", "wiatr się czaił podsłuchiwał/ echu doniósł ", " echo jak to echo co słyszało powtórzyło..." takie są dla mnie "O zabieraniu komuś szczęścia i intymności". To smutne. Natura śledzi miłość. Dziwny wiersz. Z poważaniem, J.