Justyna Adamczewska

I tak ma być, Eber :)) J.

Ano, Marlett, hejka. Uwielbiam, nie wzbudza we mnie panicznego strachu. A to dla Ciebie, Marlettko: :))) Dziękuję za wizytę.

Eber, i... do tańca też można, tylko trzeba chcieć. Dziękuję. Zatem uśmiechamy się i tańczymy. Justyna. :)))

Dzięki, eber.

Marcinie to instrukcja jak żyć. Jak ulotka dodawana do leków. _______________________________________________________________________________________________________________ Przed użyciem zapoznaj się z treścia ulotki, bo niewłaściwe stosowanie , może zagrażać twojemu życiu lub zdrowiu. __________________________________________________________________________________________________________________ Justyna.

Cześć Aniu. No z tym bym się nie zgodziła. Poza tym ciąg dalszy wiersza - jężeli jest o tytułowej wojnie, wcale nie pokazuje: Pokazuje: Bardzo trudny jest dla mnie to: I zgadzamsię z @Marcin Krzysica co do formy przekazu. Aniu, smutne i straszne słowa napisałaś. Justyna.

:)))) J.

E... nie tak, Patryku. Forma dowolna, treść ważna. A tu treść z formą współpracują. Fajne jest: połączenie z formami nieosobowymi czasowników, czyli: To dobry wiersz. Pozdrawiam. Justyna.

@Silver, @ania mila milewska Dziękuję. @bajaga1 również dziękuję. Życzę spokoju . Justyna.

He, he i dobrze, Poeto. Dzięki, do poczytania, Czarku. :))) J.

Rozumiem. Niesamowitym musiało być przeżyciem, owoż. Tak, specyficznie piszesz. Trzeba się przygotować do lektury Twoich utworów i odpowiednio podejść. Tak będe robić. Fajnie. Ten wers jest z wiersza pt. "Polowanie" Dziękuję. Pozrawiam serdecznie Justyna. Miłego dnia.

Hejka. :)) Iwonko - mogę tak mówić? Justyna.

Boć , Czarku, dobrym poetą jest no i cześć. Taka prawda. I cenię Twą poezję oraz zdanie, stąd i ten "zaszczyt". No sam wiesz, jak jest. :))) :))) J.

@Patryk Robacha Cześć. Ten wiersz koniec opiewa? Straszny jest - pod względem treści. Bomba atomowa? Szyk wyrazów w wersach (zdaniach) trochę udziwniony, co utrudnia odbiór wiersza. Ja bym w ostatnim wersie zamieniła słowo "drugich" na "innych" Pozdrawiam J. Kiedyś zdarzyło mi się napisać taki wers: Horyzont drgnął, dźwignęło się słońce.... Przytoczyłam go, bo mi przypomina 1. wers Twojego powyższego wiersza.

Cześć, Waldku. dziękuję. Tak, zycie jest największa wartością, składa się z chwil, które urocze są. Super słowo "urocze". Kłaniam. Justyna.

@iwonaroma Pozdrawiam :)) J. Pójdę niedługo do Twoich innych wierszy. Do poczytania.

Podpływam _____________ stań w pełnym świetle zachwyć się chwilą rozbłyśnij* _______________ To będzie, bajago, przyczynkiem do zmiany spojrzenia mojego. Choć na chwilę odetchnę od dnia rozszarpanego lękiem, obawą, skrajną paniką. Może znikną, nowy świt zawita, a słońce rozprostuje złote palce. Dotknie mojego czoła, oczu, ust i nastanie dobra cud, bez cienia urojeń. *Cytat z wiersza @bajaga1 Justyna Adamczewska

Bajago jestes prawdziwym skarbem. :)) J.

Naliczyłam, az 10 razy użyłaś słowa "krew" w tak krótkim wierszu, oprócz tytułu, co daje 11 razy. Nie raz i nie dwa rozlewano krew, wierząc w duszę, prosty fakt - wyprawy krzyżowe. Dziwny wiersz. Co ma przekazać? @iwonaroma. Mam nadzieję, że nie uraziłam. I końcowe: Justyna. Pozostałe Twoje wiersze lubię, ale ten... no jakoś tak

Bo to piękny i mądry wiersz. Wiesz, ja kocham wiersze. Tyle w nich mądrości i potęgi ludzkiego umysłu.

Jeszcze raz powodzenia.

To jednak mówi, co innego. To "aż" wiersz, evicco. Mam nadzieję, ze wybaczysz mi, iż wtrąciłam swoje zdanie w rozmowę między Toba , a Deonix_. A czytelnik ma prawo odczytać go tak, jak go rozumie. Nigdy nie mozemy być pewni, jak odbiorca odczyta tekst przez nas napisany i jakie wniski wyciągnie. Pozdrawiam @evicca J.

Nie znam sie na tym gatunku literackim, wybacz zatem. Dokształcę sie w tym względzie i wtedy zabiorę głos. Powodzenia. Marysiu.

Silver, to o śmierci jest , a raczej o przedwczesnym zn=martwychwastaniu, jeżeli w nie się wierzy. Ale teraz juz pominę eschatologiczny wydźwięk wiersza Twego. Może to też o kaprysie przyrody - za ciepło, np. w grudniu, i zwierzaki budzą się z letargu? O i "Dziewczynka z zapałkami" mi się przypomniała: Nazajutrz w kąciku pod murem, ujrzano zmarznięte ciało dziewczynki. Na twarzy miała uśmiech na ustach, w dłoni spalone pudełko zapałek. Dzień noworoczny powitał ją blaskiem jasnego słońca,... H. Ch. Andersen Dużo by pisać, ale napiszę, może nie aż tak dużo, jednak trochę: To piękne. Ale jeszcze bardziej wysublimowane jest: No, Silver, rzeknę juz teraz tylko ach. Jestem pod wrażeniem. Daję

Karenko, delikatny kwiatuszku, dziękuję. J.