Justyna Adamczewska

Rozumiem, dlatego napisałam: A Ty NAPISAŁEŚ: i TO NA TYLE, JAK NA RAZIE. j.

Cześć, to o ciężkiej pracy jest. Doceniam na stonowisku wytrwałość, doceniam i pampersa wytrzymałość... ...smutny jednak ten wierszyk napisałeś :((( I masz rację pisząc:

Polecam Wszystkim.

I teraz jest super. :)))) Pozdrawiam, Koleżanko. Pasuje? :))

Obraz przedświatecznego zagubienia zobaczyłeś i przedstawiłeś. Wiersze chodzą za Tobą.... Dziękuję za wyjaśnienie. :)) j.

Tak "Przeminęło z wiatrem". Miły w odbiorze wiersz, tylko nie bardzo mi pasuje, Marysiu, ale jeżel po wersie poprzednim, czyli: Nie byłoby przecinka, to może byłoby to bardziej czytelne. pozdrawiam Justyna.

Witam Patryku. Zagubienie. Pragnienie i spocone dłonie - to dla mnie wyjątkowe przeciwieństwa, a jednocześnie i podobieństwa. Na pustyni czujemy pragnienie, jezeli jeszcze jest w naszym ciele woda, to wydziela ono pot. Ale pot jest słony. NIgdy robitkowie na morzu nie pija słonej wody - to śmierć. A widzą wodę; ogrom wody. Czasami, gdy człowiek jest w ogromnym stresie, widzi świat, jakby przez szybę. Dobry neologizm. Pozdrawiam. j.

Marność Gawiedź. Mimika nieszlachetności. I co z tego? – Stos zaczyna płonąć, jarzą się ogniki złego. Rycerska postać swoimi czary, bronić chce ciała przed drewna cudem, zbliża się jednak pustka całunów i mrowi skórę – coś koszmarnego? Pozostał strażnik – koń bezrumacznych, zaciąga bielmem oczy ślepego. I co z tego? - Ujarzmił go, Mięśnie się palą do żywego. Mięcho na ruszty - husycki bękart, nic to nowego. W szczurzych kanałach zjedzono resztki upodlonego. _______________ * Słowo często używane przez Jana Husa (1370 – 1415 – spalony na stosie), męczennika z Husinca (Czechy) Justyna Adamczewska

Otóż to... @Patryk Robacha. Cały wierszyk skierowany do "bohaterek", jakże miło, ale wybacz - czytam komentarze pod wierszami i Twój ten (pozwolę sobie przytoczyć): Ciekawa tematyka ;-). Z wiersza to nie wynika....;-). Pozdrowczyk. Justyna.

Waldku, również. Ciepełko potrzebne jest, uśmiech również, bez nich - człowiecze ugrzęźniesz. :))J.

Witaj , Karenko. To jedyny wers, w którym Pl -ka zastosowała l. mn. Twój wiersz boli, ale jest nadzieja, co w powyżej zacytowanym przeze mnie wersie zapisałaś. Ziarenek piasku jest wiele, miliardy, kiedy ich "świadomość" - ta każdej z osobna - zbierzemy razem , powstaną SIŁA, WIEDZA, UMIEJĘTNOŚĆ pokonywania trudności. To trudny fragment: Nakaz a jednocześnie zaufanie. B. trudne. Karenko powrócę jeszcze. Justyna.

Czarku, Twój wiersz rzypomina mi baśń H. CH. Andersena pt. "'Ostatnia peła" U wezgłowia łoża stał duch opiekuńczy domu, nad dzieckiem, spoczywającym przy piersi matki, rozsnuła się jak gdyby bogata siatka, utkana z błyszczących gwiazd, a każda z tych gwiazd była perłą szczęścia. (...). Pośrodku na podłodze stała otwarta trumna i spoczywało w niej ciało kobiety zupełnie jeszcze młodej; piękne, świeże róże pokrywały ją całą tak, że widać było tylko jej delikatne, splecione ręce i rozjaśnione śmiercią, pełne szlachetnej powagi oblicze, które dostąpiło łaski Boga. (...). Troska matkowała w miejscu umarłej. Paląca łza potoczyła się po jej łonie i przemieniła się w perłę; świeciła ona wszystkimi barwami tęczy, anioł pochwycił ją, a perła błysnęła jak gwiazda siedmiobarwnym blaskiem. - Perła Troski, ostatnia perła, której nie może zabraknąć! Czarodziejski wiersz, Czarku. J.

@diligitis Niesamowity wyraz rozpaczy. Pl zapewne jest b. trudno, skoro: Ale miłość nie zła, wiem, ze pewnie teraz w nie wierzy Pl. Strata boli. Nabardziej porusza słowo: To tyle.

Poruszające, Czarku. Konajace zwierzę na drodze, Pl zauważył: Szczególny wyraz Smutny i wstrząsający wiersz. Justyna.

@Nieznajomy Niewidzialny Cześć. Ładne słowa, o dobru, spokoju. Ale moja uwagę szczególnie przykuły wersy [Płacę] Jestem też pełna podziwu dla Pl za słowa: Tak szansa jest zawsze, a łzy to oczyszczenie, wg mnie, oczywiście. Dobry wiersz. Kłanaim Justyna.

Tu Pl jest smutny, czy chłód szyby? Bardzo ciekawy wers. Pozdrawiam Patryku. Justyna.

:)))))))))) J. A.

Pewien górnik z Sosnowca bardzo lubił pić wywar z jałowca, wydudlał kiedyś za wiele i przespał dwie niedziele.

Cześć, @iwonaroma, tutaj bym poprawiła na: na tę lepszą stronę. Pozdrawiam J.

Cześć, Waldku. Pozdrawiam. J.

:))) Również pozdrawiam, Wiesławie. Również od dzieciństwa towarzyszami mi były zwierzęta. Kocham też dziką naturę. podziwiam watahę wilków polującą nocą, wyjącą, krwią broczącą nad swej ofiary niemocą. Justyna A.

Ale... wymyślił Pl- el. Opis wesołego poranka, rozpoczętego od sr.... Trza było mi coś dodać, tak, co łaska, bo ziemia bywa czasami okrągła, a czasami płaska... To tak a'propos wersu: [ Pozdrawiam. J.

Marysiu, dziękuję. Aż się zarumieniłam, naprawdę! Wiesławie, witaj i dziękuję. Justyna.

to teraz byłaś, Marysiu. @Zawierucha7 Wesele Pierwiastka Tutaj tytułowy pierwiastek skojarzył mi się z "pierwiatką" - kobietą, która po raz pierwszy urodziła dziecko. Aczkolwiek to wiersz i matematczny i seksu nieco - uwaga, może niektórych podnieco. Prawiczek? I tyle cyferek? Eh, coś tu jakieś czary - mary. :))) J.

Witam. piękne to jest. Zrozumieć naturę. Gratuluję @Silver Stopiony lód wchłania gąbka łąk, które teńże lód, gdy był jeszcze lodem, zabierał powietrze łąką. Pełna współpraca, choć naznaczona walka o przetrwanie. Kocham naturę, Silver. Dziękuę za tak przejmujący utwór. J.