Andrzej_Wojnowski

Tak myślałem. Przecież jest zespół Ich Troje a nie Ich Trzech. To był bardzo szybki tekst stąd pomyłki. Dziękuję i pozdrawiam PS. Czujna jesteś jak ważka . Za to też Cię lubię.

Jestem za. Szukajmy tego co Nas łączy a nie dzieli i o tym piszmy. Politykę wrzucimy do satyry - tam jej miejsce. A jak nie wyjdzie to może warto przekuć stalówki na miecze. Pozdrawiam

Alu, Młoda, Marcinie dziękuję za serdeczną reakcję. Niech moc będzie z Wami a życie kwiatami usłane. Pozdrawiam

Dziękuję. Poprawiłem Wczoraj czytałem coś tam o słońcu Peru i bajeru ( czy jakoś tak) i dzisiaj w korku coś tam nabazgrałem. Nie sprawdzałem i stąd forma i treść może być do poprawy. Pozdrawiam

Czyli jest Nas dwóch ( czy dwoje - nie wiem jestem politechniczny) Może czas na rewolucję. Fidel Castro zaczął z niewielką liczbą ludzi i mu się udało. Potem zbłądził, ale dlatego pewnie że w tej drużynie nie było kobiet. Ten problem mamy z głowy. Pozdrawiam

No to na dokładkę po jedzeniu zapal zioło i popij absyntem. Przyjdzie nieokiełznana wena.

słoneczko Peru i wilcze oczy ubeckie świnie krwiożercze mordy europejczycy słudzy Brukseli wyznawcy diabła lesbijki geje ciemne buraki neofaszyści zdrajcy ojczyzny nonkonformiści tak komentują niektórzy wiersze na stronach Polskiej Poezji Współczesnej cóż mam - powiedzieć że przyszły czasy mnóstwo poetów ale bez klasy merytoryki większość unika łatwiej obrażać jest przeciwnika to nie poezja to polityka

Dodaj kolendry, do wszystkiego, jak Okrasa i złamiesz wszystkie przepisy. Pozdr.

Chandry brak bo nic nie było słowa tak się ułożyły Dziękuję i pozdrawiam

Żadna chandra Marcinie. Nie mam na nią czasu. Takie eksperymenty stylistyczno - tematyczne. Przynajmniej tak mi się wydaje. Dziękuje i pozdrawiam PS. Stopy wody pod kilem - życzę.

tak długo się mijamy już nie wiem ile lat ty zawsze na mnie spojrzysz głęboko zza rzęs krat rozchylisz lekko usta nie płynie żaden głos kłująca cisza głucha odwracam wzrok na trotuarze marzeń króluje zapach twój tam mógłbym podnieść oczy lecz znikasz w tłumie głów rój włosów rozbieganych zostawia złoty blask szybko przegrywa z cieniem kolejny raz jak mantrę wciąż powtarzam jeszcze nie dla nas czas może następnym razem ten konwenansów las co rośnie między nami jesienny wiatr powali i dalej się mijamy

Północ nadchodzi powolnym krokiem księżyc oślepia jaskrawym blaskiem pusta butelka żałośnie szepcze sen mnie omija - nie mogę zasnąć odkąd pamiętam zawsze tak samo przychodzą smutne i nieprzespane nie tak w tym życiu przecież być miało znowu zmęczony będę nad ranem lat mi przybywa za każdą wiosną w moim ogrodzie nic się nie zmienia kiedyś wierzyłem że wszystko mogę marazm zwyciężył zdycha nadzieja wskazówka czasu zegara marzeń powoli chodzi w konsumpcji lesie on szybko rośnie i nudą karze ja się z tym godzę - może już jesień

Czasami wart sobie pokrzyczeć. Trzydzieści parę lat temu lubiłem stać pod wiaduktem kolejowym i wykrzykiwać wszystkie marzenia jak pociąg przejeżdżał. Czasami krzyczeliśmy we dwoje. Dziękuję i pozdrawiam

Po prostu Mam swoje zdanie - czyli pod prąd Pozdrawaim

Bardzo ciekawy i ładny komentarz umieściłaś. Dziękuję. Niezła inspiracja do kolejnego tekstu. pozdrawiam.

Trwam, trwam, trwam i co z tego mam Dzięki Fran. Pozdrawaim

Mam ogromną tylko się hamuję. Dziękuję Maju. Pozdrawiam

Oj tam, oj tam. Taki prosty przekaz. Dzięki Waldi.

czarny deszcz słońca brak potok zamarzniętej krwi wokół śmierć szary piach gnije świat gnijesz ty odwilż która miała przyjść jednak opóźniła się uwierzyłeś pora wyjść ale los powiedział nie trup nadziei szybko zgnił jak automat pijesz czas już nie w głowie wolność ci cmentarz marzeń wokół masz przecież nie tak miało być zima krótko miała trwać usłyszałeś wiosny krzyk lecz to był fałszywy znak

Dzięki Justynko Poprawiłem. To takie szybkie myśli rzucone na ekran. Spokojnych, wesołych i twórczo spełnionych. Pozdrawiam

Bóg nam sprzyja dużo słońca ciepłe Święta Wielkanocne to jest sygnał tak już będzie przez najbliższe sześć miesięcy potem post kolejne święta trochę śniegu szybko ciepło niech nam tego nikt nie zburzy niech pomoże Ten na górze żeby tak już zawsze było żeby wszystkim się darzyło w dni świąteczne i powszednie i niech tak już w końcu będzie

czy one są piękne po co to pytanie to ósmy cud świata z piany morskiej dzieło stworzony przez Boga w Edenie nad ranem żeby Adamowi tak się nie nudziło samotny mężczyzna nawet jak jest w raju tak naprawdę będzie tylko małym chłopcem który chce oglądać tych co w piłkę grają ciekawsze doznania pozostają obce liga mistrzów mundial polska ekstraklasa o wszystkim zapomni jak Ewę zobaczy ugryzie łapczywie duży kawał jabłka podany przez węża na złocistej tacy potem się zaczyna już prawdziwe życie kobiece zachcianki nowe obowiązki, wiecznie niewyspany musi wstać o świcie dom rodzina praca i tak od początku ale nie narzeka chociaż udręczony taki są realia na tym boskim świecie koledzy na piwo on musi do żony przecież ma dziś rumbę chyba rozumiecie dzieci same w domu ktoś musi je niańczyć obiad przygotować dopilnować lekcji ona nie pomoże bo ma znowu tańce nudzi ją rodzina chce od życia więcej poprzednie epoki ich nie rozpieszczały Adam twardo rządził Ewa kuchnia dzieci i w każdą niedzielę pędem do kościoła tylko w sumie po co kiedy miały grzeszyć chyba że jej facet ciągle w nocy pijany a potem narzeka że nie rodzi dzieci wtedy poszukała jurnego sąsiada in vitro nie było też to rozumiecie teraz gdy masz kłopot jak zjawi się Parys młody elokwentny co przyprawia rogi udaj że nie widzisz twój problem jest mały nie bądź Menelaos nie zdobywaj Troi cóż biedaku zyskasz wyrok w zawieszeniu a jak Parys silny to jeszcze oberwiesz pomiń ten epizod najlepsze milczenie jest zarobiony i niczym nie wiesz takie mamy czasy jest okres pokuty płacimy rachunek za poprzednie wieki ten dwudziesty pierwszy chociaż dla nas smutny to my nieustannie kochamy kobiety

Nie tylko ty. Pozdrawiam

O razu skojarzyłem Celińską. Pozdrawiam

Czyli osiągnąłem cel. Dziękuję i pozdrawiam