Cała aktywność

@tie-break Budowanie bliskości po zamarznięciu relacji. Nieźle Ci to wyszło. Pozdr.

@huzarc - dziękuje -

@huzarc kolejność jest odwrotna , ale to wiersz... skalpel i narkoza to zbyt dotkliwe

@huzarc „Skalpel i narkoza.” Bardzo dobre domknięcie, bo jest dwuznaczne. Pozdr.

może po prostu trzeba spojrzeć na Chiny nie na Amerykę

@Trollformel spokój to krzemowy lazur, silicium

@Berenika97 Trafiasz w punkt: w miłości najbardziej liczy się to, czy mamy kogo złapać za rękę, gdy grunt ucieka spod nóg. Podoba mi się ten brak zgody na półśrodki. Jeśli miłość nie grzeje, to nie ma sensu mrużyć oczu przy sztucznym świetle – lepiej pozwolić sobie odejść. Bardzo poruszające i mądre!!! Pozdrawiam

Głośno nie powiem nikomu, że bardzo lubię być w domu, wcale tego nie ukrywam, że jestem bardzo szczęśliwa, niech się faceci starają, jeszcze lepiej zarabiają, a ja kocham dom i dzieci, jak mi fajnie życie leci. Czytam, ćwiczę, kocham męża, i niech w pracy się wytęża, ja nie chcę robić kariery, jak dwa i dwa to jest cztery. Naprawdę nie jest mi z tym źle, jestem tradewife, wiele tak chce.

@bazyl_prost Temu, Shein to chińskie korpo używające na całego botów, AI i podobnych, z dyskretnym wsparciem władz.

Zaraza opanowała miasto. Kwarantanna, ostrzeżenie przed śmiertelną gorączką i czarną śmiercią. Afisz. Solidarność z chorymi. Z kraju nadchodzą książki dla pokrzepienia i nadziei. W gazecie. Książki płoną. Zasady higieny. Choroba nie może nieść się dalej. Trzeba spalić drobnoustroje wklejone między stronice, jak zapis epidemii. Recepta. Skalpel i narkoza.

@Lemert „ziemia to planeta ludzi”:)

@tie-break Odwieczna zmarzlina uczyć. Jedna z krain ludzkiej geografii.

@Berenika97 Miłość, miłość i po miłości;)

@Trollformel Spokój na skrzyżowaniu. Najbardziej ujmują mnie druty i ostrzyżone owce, a sweter na miarę ,boski. Pozdrawiam:)

@bazyl_prost Taki o włos spokój. 😊 Nie potrafię opisać spokoju, czasami jest to słowo "cisza" ale czy faktycznie nim jest? Jeszcze myślę...

@infelia - dzięki -

@Berenika97 Słowa mogą tworzyć mosty zrozumienia. W Twoim wierszu można wyczuć przestrzeń, która wbrew łączy, sam fakt szczerości wypowiedzi świadczy o bliskiej relacji kochanków. Pozdrawiam serdecznie:)

@Alicja_Wysocka Dziękuję.

@infeliaFajnie tam u Ciebie, a nawet jak gorzej, to i tak ze swadą to opowiesz :)

@Trollformel nie bardzo wiem jak można sformułować jaźń z włosa , a może tu chodzi o zwykłe jesteś...? takie wodno gwiezdne...

@tie-break Jest tu ogrom koncentracji. Przypuszczalne powodzenie leży między dwoma biegunami, Dobry wiersz. Pozdrawiam.

@Poezja to życieBo modlitwa to nie jest lista zakupów do załatwienia.

@tie-break Czas i cisza też potrafią ogrzewać. Myślę, że będzie dobrze.

czym jesteś w anatomii sierści spoczywa ja siarka chwilowo zatopiona w kłębku robię na drutach wzór genu z wełny owce przeszły golizny ciarki w ten skład wplatam elastynę niech mnie rozciąga pozycja kocim grzbietem jo jo ga najeżę cię elektrycznie jesteś? spokój!?

wydzielanie się płynnego budulca, jakkolwiek zabawnie by to nie brzmiało. przepływ prosto w głąb świata niedostępnego dla mnie, bo z innych czasów. mówię i tętnię, a to wszystko, by zajrzeć, przeżreć się przez ściankę komórkową, przedostać za granicę, jaką stanowi przezroczysta błona, wskoczyć do krainy filmów z de Funesem, Pierrem Richardem, do zapomnianego multiwersum gazet z lat osiemdziesiątych (sterta sięgająca mi do pasa jeszcze do około dwa tysiące drugiego roku drzemała na strychu; niemal wszystkie były mojej mamy, Kobieta i życie, Przekrój, Panorama, nieliczne egzemplarze Przyjaciółki i kilka Motorów, oczywiście taty). albo na przykład... wkraść się w fabuły dzieł Barei. za dobrze mi i zbyt nudno, czy ki czort, czemu jedyna wycieczka zagraniczna, na jaką naprawdę chciałbym pojechać, to taka na drugą stronę zegara, do miejsc niedostępnych, epoki, gdy jeszcze nie istniałem? a nie, chwila, jeszcze chciałbym poznać treść dosłownie wszystkich książek, spotkać się z tekstami, które niegdyś były, ale przepadły, są teraz (jeszcze!) i tymi, co wykwitną setki lat po mnie. przywitać się z każdym, jakby był to najprawdziwszy człowiek. a potem wzlecieć wraz z ukochaną. gdzie? do biblioteki, rzecz jasna. poczytać dzieła tworzone na innych planetach. nawet, jeśli nie ma takich tekstów, bo tylko przedstawiciele rodzaju ludzkiego (choć, biorąc pod uwagę ogrom Kosmosu, to mało prawdopodobne) są pisarzami. poetami. poeźlakami. chcę kupować w księgarniach antygrawitacyjnych! tak: pobyć trochę bardziej. czytaj: czytać. całym sobą i o sobie, w niepowstałych jeszcze albo/i niestworzonych językach! ...lub choć przeskoczyć do peerelu. oby z nią, popisać bajkę dla dwojga o zupełnie obcych czasach. chcę trudnego narzecza, w jakim kląłbym po rozbiciu Syreny 101 lub międzyplanetarnej Wołgi, pragnę być bibliotafem więżącym w sobie hektary tomów, morza tuszu. i aby wszystko było w zasadzie po nic, dla samej idei chłonięcia, posiadania, statycznego przeżycia przygód. aby było spalanie się na półkach. śmiech zamiast przemijania. śmiech z przemijania.