Cała aktywność

Bardzo mocna "inicjacja"... ten wstyd tłumiony w sobie oraz jej wzrok, świdrujący głowę.

jak kolorowe motyle w tańcu opalizujemy się jaśniej niż letnie słońce otwierasz tak pięknie się gdy smakujesz mój nektar z nagietków mieszkamy na bujnych płatkach a nasze sylwetki mięknące w ciepłej wodzie są jaskrawym błyskiem

@Czarek Płatak... bardzo zmysłowe wersy, trącają o erotykę, pomimo tajemniczości... podbrzusze faluje.. więc kły pokazują swój "pazur". Forma żeńska..:)

@Czarek Płatak - dzięki Czarku -

@Czarek Płatak.. "mżenie", jako stan psyche... jakby nie chciał przestać.. siąpić.. i będzie to robił może jeszcze długo... Północ otwierająca drzwi, tajemnicza, ale może być także obiecująca... Podoba mi się.

Gdyby bycie nikim było wsparte stałym przychodem, wydaje mi się, że bardzo wielu by w to wchodziło. Pozdrawiam.

ciekawe, mi też dziś tak jakoś deszczowo wyszło

Czyli lubisz pokrytą trawa ziemię, cielesność, która może prowadzić do nieba i i samo niebo. Pozytywne przesłanie, które jest mi bliskie. Pozdrawiam

zawsze można nie wierzyć w nic

jesteś szklanka prawie pełna lecz czy prawie pusta sama widzisz to rzecz pewna guściki i gusta dzisiaj wszyscy po całości masz wszystko lub nic opcja zero jedynkowa a szczęście tam gdzieś tkwi :)))

mżenie deszcz nie przestał siąpić od wielu dni wciąż spływał po szybach okien szkieletach drzew gzymsach nosów a niebo wydawało się jeszcze gęstnieć jeszcze wyszarzać pokój tonął w mroku markotniały kształty z nastaniem wieczora północ otworzyła drzwi

@huzarc @Mitylene @KOBIETA @Berenika97! @wierszyki @Waldemar_Talar_Talar @violetta @Rafael Marius @Marcin Tarnowski @akowalczyk dziękuje. szczególnie komentującym tak trafnie i szeroko e interpretacji, ale też dotykają nierzadko sedna. Dziękuję za czytanie i refleksje

@violetta to już twój autyzm, jakie zło?

a kwitnące krokusy nad puchem śniegowym poezja

@bazyl_prost Metalurgia nie dla serca.

@Charismafilos herbata wie, co jest na rzeczy :) @Marek.zak1 dziękuję! @Alicja_Wysocka niestety, a szkoda...

nie musisz nic mówić ani szeptać Nie musisz od rana po kuchni dreptać wystarczy że obok usiądziesz swe spracowane dłonie ku moim wyciągniesz że swym uśmiechem poranną kawę osłodzisz przecież miłość to nie słowa i czyny Nie trzeba wdrapywać się na wyżyny wystarczy zwykły mały gest który równie jak ona ciepły i miły jest nie musisz nic mówić ani szeptać kochanie ona i tak do końca z nami zostanie

@Christine Poezja nie jest zwolniona z odpowiedzialności za sens. Skrót i metafora nie usprawiedliwiają tez, które działają jak "prawdy ogólne”, a po chwili okazują się tylko chwytliwym uogólnieniem. Jeśli sentencje są zbudowane jak maksymy o wojnie i historii, to naturalne jest czytanie ich "jak maksym”. To autor wybiera formę stylizowaną na aforyzmy - a ja ją traktuję serio, zamiast oddawać za darmo autorytet „mądrości”. „Persowie stoją w progu” to nie tylko metafora, ale też konkretna etykieta przypisana do konkretnego podmiotu historycznego. Można to było uogólnić ("ludzie wierzą…”, "obrońcy wierzą…”). Skoro autor wskazuje Persów, bierze na siebie koszt tego obrazu. "Nasycona potęga” - jeśli to ma być paradoks, to tekst tego nie rozgrywa, tylko podaje jako diagnozę. Paradoks w poezji jest świetny, ale tu działa raczej jak wygodne rozróżnienie "syty vs głodny”, które upraszcza mechanikę władzy. Wersy o cofaniu i o planie, który żyje do "pierwszego potknięcia”, nie są odkryciem, tylko banałem ubranym w ładny obraz. To nie jest problem faktograficzny, tylko poznawczy: czy ta "mądrość” coś wnosi, czy tylko brzmi. Zgadzam się, że przemoc bywa nazywana "początkiem” w narracji. I właśnie dlatego napisałem, że chodzi o polityczne narracje - w tym punkcie mówimy właściwie to samo. Słowo "bzdura” było ostre, przyznaję, ale odnosiło się do tez i sentencji, nie do osoby autora. Cenię dyskusję, tylko nie chcę oddawać wierszowi immunitetu na krytykę dlatego, że jest "poezją”.

Mniejsze zło:)

@bazyl_prost często zmieniam meble:) nie zdążą się zniszczyć:)

@MIROSŁAW C. - dzięki -

@Berenika97 To jest niesamowite, nie? Że tyle treści, obrazów, emocjonalnego napięcia powstaje poza werbalizacją. W zawieszeniu, w drobnym załamaniu płynnego gestu, w zawahaniu przed udzieleniem odpowiedzi... I do tego gdy Czytelnik przepuści te parę wersów przez swój aparat poznawczo-emocjonalny, swoje doświadczenie, wrażliwość... To można takie rizomy budować, że klękajcie narody. @KOBIETA Zdecydowanie. Elektryczność to Twoja specjalność :)

@Charismafilos Nie dopuszczę do tego 😉 ale widzę, że uśmiech Ci dopisuje. Gratuluję 😉.

@violetta korniki ci go zjedzą

@bazyl_prost Wierzę temu peelowi.