Cała aktywność

miłe dla ucha fajnie się słucha przypomniałeś piosenkę o balu :)

Cudnie wyszło.😍

@Stukacz Ty mnie do złego nie namawiaj 🙂 @Stukacz no widzisz mówiłam że się śpiewa cudnie 🙂 Super wyszło

Ja to zawsze wolałam mnożyć Dzielenie przychodziło mi z trudem 😉 Świetny jest ten wiersz Pozdrawiam serdecznie 🙂

@Gosława cześć, podejrzyj link pod tytułem😉

Ależ to śpiewane Bardzo dobrze się czyta Pozdrawiam

To jest znakomity wiersz Smutek i tęsknota potrafią w człowieku zrobić ogromne spustoszenie a jeśli do tego dochodzą trudy dnia codziennego i wrażliwa osobowość mamy gotowy dramat Będę wracać do tego tekstu Pozdrawiam serdecznie

Bardzo lubię czytać rymowane wiersze mają one w sobie większą lekkość niż te białe mimo ciężkiego ładunku emocji Pozdrawiam autora

Piękny wiersz to takie trochę wołanie o jeszcze większą bliskoś Pozdrawiam Cię serdecznie 🙂

To jest bardzo młodzieńczy wiersz taki trochę nieśmiały i delikatny. To tak jak by podmiot liryczny podchodził do kobiety i bał się dotknąć, tak po prostu, żeby nie wystraszyć nie popsuć więzi, którą już udało się małymi kroczkami zbudować.

@violetta @violetta ... zatopić się w nieskończoności nie nie na zawsze posmakować ognia ciał w chłodny wieczór to nie utopia to odwaga ... I tego życzę Wszystkim Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

Zmieniłem nieco tekst. Przepraszam, że usunąłem wczorajszy. Dodatkowo załączam plik audio wygenerowany za pomocą AI. https://www.youtube.com/watch?v=0bfa1n6FLHY Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia żałoby kolorem O balu, o balu Na brzegu zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta Czy żywa, czy martwa już Nie wie nikt – no cóż, no cóż Śni królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele Pod naporem słońca Nie drgnie biała powieka I sen wyśniła do końca A czas ucieka, ucieka I tylko rozpacz i żal Bo śnił się bal, śnił bal Śni nieprzytomna, niesyta Na łożu kamiennym leży I nikt śpiącej nie pyta Nikt nie wierzy, nie wierzy W objęciach spoczywa śmierci Co tchnieniem odrętwiałym Sumienie śpiącej wierci Snem trwałym, tak trwałym I znów śni się baśń Któż waść, któż waść Śni się rycerz w zbroi Śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Z tęsknoty, z tęsknoty Śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił A rycerz w śnie natchnionym Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się powinny Zgodnie, tak zgodnie I w sercu żar I śnił się bal, śnił bal W zbroi do boju rusza Lasy przemierza, gaje Zrywem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje Odległe tereny podbija Snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego A za sobą dal I żal, i żal W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska I śni zamek i skarb wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Tej co strojna, co strojna W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal W sen strojna płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani I pogrzeb, i snu kres wszelki Znikła gdzieś pustka głucha I znikł rycerz wielki Bez ducha, bez ducha Mimo starań i prób Głęboki grób, głęboki grób A rycerz do zamku zmierza Tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta Na progu wejścia staje Treny smutne śpiewają Księżniczki nie zastaje I grają, i grają Treny śpiewane we łzach Oj-ach, oj-ach I baśń co się śniła Tej jednej długiej nocy Rojeniem zaledwie była Wołaniem: pomocy, pomocy I rycerza ostatnie tchnienia Jednego zabrakło kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku I sen, i mrok Gdy byli o krok, o krok

@Berenika97 pięknie i ciekawie patrzysz na świat... Spróbujesz z rymami? Gustuję i pozdrawiam!

@violetta jak to mówią - daj Boże... @Berenika97 dziękuję, samo życie... Miło że do tego co przeczytasz dajesz coś od siebie, można poczuć, że to wszystko to nie jakiś absurd jednego aktora... @viola arvensis wielkie słowa, nie spodziewałem się, że ktoś może tak napisać - dziękuję! Choć to nie ja popłynąłem, a bardziej życie popłynęło mnie...

@Wiechu J. K.Polskie piramidy:

@Whisper of loves rainZ tą żałobą, to może lekka przesada, ale tak, nadzieja umiera ostatnia :) @Berenika97Dziękuję pięknie, Twoja interpretacja jest jak zawsze - bardzo trafna i precyzyjna. :) Dziękuję również wszystkim, którzy zostawili ślad obecności pod wierszem :)

A druty z drwa w rdzy tur da.

Izabeli ile bazi?

@hollow man jeśli wiersz, mógłby rozpalić ognisko, to do twoich przejeżdżałaby straż pożarna, jeszcze nie wiem, czy po każdym, ale może i tak ;)

@KOBIETA ładne:) , ja kiedyś pisałam o niebeskich majtkach :))))

@hollow man Ładniejszy nie byłby piękniejszy.

Nie wiem jaki ma sens.? niebo rozsmakowane deszczem. Ja i niebieski balonik płyniemy pomiędzy chmury. W nieskończoność, odgrywam ostatni akt. Podaj mi dłoń bez uśmiechu, tyle smutku na kruchych rzęsach. Za szybą, zawsze jestem z tobą.! ….przez Ciebie. :(((

Nieprawda. Można wydawać i być wydaną. Pozdrawiam 🌼 Ciekawie napisane.

dorobiłam se muzyczkę ;) https://suno.com/s/4uTHwacpaIIyOz3D

@Berenika97 idealny obraz namalowałaś, ideału po drugiej stronie szkła - np.monitora. Ktoś uwierzy w naszą nadzwyczajność i biada nam, jesli zaczniemy sami pompować tym swoje ego. Dramat gwarantowany. Doskonale wierszem ukazany problem Serdecznosci Bereniko.