Cała aktywność

On from here walkin dreams awake I think not, I think not The sky comes king blown in every direction And of no country I am straw It is no mystery I know my way from here

@Andrzej_Wojnowski - dzięki -

@hollow man ja ześliznąłem się ze schodów i walnąłem w nerkę, też nie polecam

@bazyl_prost O tak. Szczególnie po dzisiejszym nakryciu się nogami na chodniku.

@huzarc - dziękuje -

@Berenika97 Księżyc na diecie ;)

@Andrzej_Wojnowski takie lekkie życie może być dobrym rozwiązaniem:)

Anna kaleczy stopy o rżysko powgniatane resztki kłosów gubią ziarna w oddali rżą konie i tylko świst batów nad głową woźnicy obwieszcza koniec żniw ludzie powoli zbierają tobołki gliniane dzbany w pękatych brzuchach przelewają resztki czarnej kawy pod gruszą płacze mały Teoś rozmiękczył dziąsłami gałganek z makiem lniane koszule przylegają do szerokich barków gospodarzy młode gospodynie upychają dorodne piersi w rozmemłane kawałki tkaniny ocierają zakurzone twarze dzieciaki wraz z jałówkami idą skrajem lasu tam gdzie sadzawka zatacza koło wchodzi bydło po kolana płosząc przy tym kaczki Sabinowej w oborach muchy urządziły rwetes jaskółki pod stropami kwilą przejmująco z wymion sączy się mleko wprost do wiadra ciepłe z pianką okalającą brzegi naczynia

@violetta Dwoje ludzi jak motyle — lekkie, jaskrawe i rozpuszczone w ciepłym, letnim zachwycie. Pozdr.

@hollow man już jesteś w lipcu?

@MIROSŁAW C. Ten tekst jest mocny, bo buduje liturgię bez Boga, gdzie pozostał tylko rytuał, który się odbywa, choć nikt nie ma nad nim kontroli ani prawa go domknąć. Sama zdolność mówienia staje się boskim puntem odniesienia i odnajdowania w świecie bez niego.

mój ogród moja głowa nieprzycięte pędy aksony czułe na światło uczą się cienia w gorącym lipcu

@Czarek Płatak Wiersz uczyniony z nastroju, z wilgoci i przytłumienia, bardzo oszczędny, a przez to skuteczny w jego obrazowaniu. Miejscami filmowy, psychologiczny, dyskretnie wskazujący na relacje między pogodą a stanem ducha w poetyckim klimacie.

@Lidia Maria Concertina Fajny obraz egzystencjalnej pustki. Pozdr.

@Pisarzowiczka Więc reszta do wypełnienia;)

@infelia Autoironicznie, ale z polotem:)

@Nata_Kruk To jest bardzo cichy, delikatny wiersz, który nie krzyczy metaforą, tylko mruga powieką i potrafi zręcznie posługiwać się sie nastrojem, miękko wchodzącym w duszę, miękko i głęboko zarazem.

@Joachim Burbank czy warto gonić za akceptacją i czynić z tego publiczną debatę, czy żyć spokojnie w zaciszu swego prywatnego zrozumienia siebie?

@Nata_Kruk Czas nie płynie — czas krąży, wraca, przysiada na powiekach i nie daje zasnąć. Pozdr.

@Mel666 czym dziś jest słowo? Dobrze, że jeszcze potrafimy myśleć o jego destrukcji w procesach, które od człowieka stają się niezależne.

@nostalgia ja byłbym bardziej za nowym blaskiem , po co tak ciemno? lepszy blask księżyca i tachiony

@Andrzej_Wojnowski Niestety wykładnikiem prawdy obiegowej i prawdy objawionej jest tłum. Intymność dopiero nadaje jej szczerego charakteru.

@Berenika97 To wiersz erotyzm staje się przede wszystkim funkcją języka, a zbliżenie dwojga ludzi dzieje się w materii języka i on w swej metapoetyckiej postaci zachowuje się jak ciało. Bardzo ciekawy pomysł pokazujący relacje - ciała i słowa.

@Berenika97 Był czas, że czytało się jego książki z otwartą buzią :).A może Oni , gdzieś tam są. Michel Desmarquet, ponoć coś na ten temat wie... Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.

@Berenika97 „Pomiędzy” — między słowem a ciałem, między kropką a oddechem. Pozdrawiam