Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Cała aktywność

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Dzisiaj
  2. Zmieniłem nieco tekst. Przepraszam, że usunąłem wczorajszy. Dodatkowo załączam plik audio wygenerowany za pomocą AI. https://www.youtube.com/watch?v=0bfa1n6FLHY Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia żałoby kolorem O balu, o balu Na brzegu zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta Czy żywa, czy martwa już Nie wie nikt – no cóż, no cóż Śni królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele Pod naporem słońca Nie drgnie biała powieka I sen wyśniła do końca A czas ucieka, ucieka I tylko rozpacz i żal Bo śnił się bal, śnił bal Śni nieprzytomna, niesyta Na łożu kamiennym leży I nikt śpiącej nie pyta Nikt nie wierzy, nie wierzy W objęciach spoczywa śmierci Co tchnieniem odrętwiałym Sumienie śpiącej wierci Snem trwałym, tak trwałym I znów śni się baśń Któż waś, któż waś Śni się rycerz w zbroi Śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Z tęsknoty, z tęsknoty Śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił A rycerz w śnie natchnionym Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się powinny Zgodnie, tak zgodnie I w sercu żar I śnił się bal, śnił bal W zbroi do boju rusza Lasy przemierza, gaje Zrywem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje Odległe tereny podbija Snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego A za sobą dal I żal, i żal W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska I śni zamek i skarb wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Tej co strojna, co strojna W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal W sen strojna płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani I pogrzeb, i snu kres wszelki Znikła gdzieś pustka głucha I znikł rycerz wielki Bez ducha, bez ducha Mimo starań i prób Głęboki grób, głęboki grób A rycerz do zamku zmierza Tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta Na progu wejścia staje Treny smutne śpiewają Księżniczki nie zastaje I grają, i grają Treny śpiewane we łzach Oj-ach, oj-ach I baśń co się śniła Tej jednej długiej nocy Rojeniem zaledwie była Wołaniem: pomocy, pomocy I rycerza ostatnie tchnienia Jednego zabrakło kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku I sen, i mrok Gdy byli o krok, o krok
  3. @Berenika97 pięknie i ciekawie patrzysz na świat... Spróbujesz z rymami? Gustuję i pozdrawiam!
  4. @violetta jak to mówią - daj Boże... @Berenika97 dziękuję, samo życie... Miło że do tego co przeczytasz dajesz coś od siebie, można poczuć, że to wszystko to nie jakiś absurd jednego aktora... @viola arvensis wielkie słowa, nie spodziewałem się, że ktoś może tak napisać - dziękuję! Choć to nie ja popłynąłem, a bardziej życie popłynęło mnie...
  5. @Wiechu J. K.Polskie piramidy:
  6. @Whisper of loves rainZ tą żałobą, to może lekka przesada, ale tak, nadzieja umiera ostatnia :) @Berenika97Dziękuję pięknie, Twoja interpretacja jest jak zawsze - bardzo trafna i precyzyjna. :) Dziękuję również wszystkim, którzy zostawili ślad obecności pod wierszem :)
  7. Wczoraj
  8. A druty z drwa w rdzy tur da.
  9. _M_arianna_

    Metamorfoza

    Izabeli ile bazi?
  10. @hollow man jeśli wiersz, mógłby rozpalić ognisko, to do twoich przejeżdżałaby straż pożarna, jeszcze nie wiem, czy po każdym, ale może i tak ;)
  11. @KOBIETA ładne:) , ja kiedyś pisałam o niebeskich majtkach :))))
  12. @hollow man Ładniejszy nie byłby piękniejszy.
  13. Nie wiem jaki ma sens.? niebo rozsmakowane deszczem. Ja i niebieski balonik płyniemy pomiędzy chmury. W nieskończoność, odgrywam ostatni akt. Podaj mi dłoń bez uśmiechu, tyle smutku na kruchych rzęsach. Za szybą, zawsze jestem z tobą.! ….przez Ciebie. :(((
  14. Nieprawda. Można wydawać i być wydaną. Pozdrawiam 🌼 Ciekawie napisane.
  15. dorobiłam se muzyczkę ;) https://suno.com/s/4uTHwacpaIIyOz3D
  16. @Berenika97 idealny obraz namalowałaś, ideału po drugiej stronie szkła - np.monitora. Ktoś uwierzy w naszą nadzwyczajność i biada nam, jesli zaczniemy sami pompować tym swoje ego. Dramat gwarantowany. Doskonale wierszem ukazany problem Serdecznosci Bereniko.
  17. Annie

    Francuska

  18. chciałbym wiesz coś tak napisać żeby wiesz jakoś tak ciepło się zrobiło tam koleżanka napisała o jabłeczniku że upiekła i że smakowało rozumiesz taki wiersz że ogólnie to miło i że uszy do góry taki zwyczajny ciepły wiersz co miałby różne słowa proste jak serce czy ogień i nie miałby takich słów jak entropia ani w żadnym wersie nie pojawiałby się wychwyt zwrotny serotoniny o zziębniętych dłoniach by było wtedy jakiś kubek herbaty mógłby się pojawić albo że dłonie ogrzewają drugie dłonie mimochodem nic szczególnego a wtedy ty ujęta jego delikatną szczerością milczałabyś długo żeby powiedzieć że jest piękny i taki ciepły jakby to kto inny pisał i co się stało a wtedy ja bym milczał
  19. @viola arvensis Dziękuję! Pozdrawiam!
  20. @viola arvensis Mój wiersz i ta piosenka niosą w sobie podobną energię, dlatego mogę nadużywać replay i mi się nie nudzi.
  21. @FaLcorN coż więc, dziekuję za interpretację i życzę tegoż samego 🙂
  22. @FaLcorN lubię to 🙂
  23. @infelia było u mnie biszkoptowe i przekładane kolorowymi galaretkami, moje ulubione ciasto z brodiża, jadło się w minutę:)
  24. @violetta Było ciasto z prodiża, ale tego to najstarsi górale nie pamiętają... ani cepry.
  25. Ciekawy sposób narracji. Pozdrawiam :) 🌼
  26. @infelia bez lukru, w moim regionie tak się piekło w piecu kaflowym, była duża zawartość mleka i drożdży. Nigdzie takich ciast nie spotkałam już w życiu. @infeliawylizujesz talerze czy zostawiasz z dużymi okruchami?:)
  27. @violetta Babka drożdżowa z lukrem! Takie smaki.
  1. Pokaż więcej elementów aktywności


×
×
  • Dodaj nową pozycję...