Cała aktywność

@Tectosmith słuchaj chłopie bo już mnie zaczynasz wkurwiać Idź wytrzeźwiej i wróć Żeby nie było jak ostatnio Bo znów będzie skomlenie na priv i przepraszanie Z łaski swojej won

łagodna pacyfikacja ciemnej sieni w ciepły sen matczynych rąk w płodny len zbrodni pieca w mosiądz chleba grobu ziemi w zapach nieba

@Marek.zak1 Nie ma problemu Marku - ja akurat dopuszczam to, że ktoś pierniczy trzy po trzy - bez wnikania w prawa autorskie.

mgła i śnieg tu w oddali kontury drzew majaczy krajobraz

@Tectosmith Przeczytałem Twój komentarz i pod nim jest moja odpowiedź cytuję: Wiersz budzi myśli, czy refleksje nie zawsze związane bezpośrednio z tekstem i każdy może mieć własne. Mnie, jako autora cieszą takowe i cenię i różnorodność. Pozdrawiam. W tym momencie chciałbym zakończyć naszą dyskusję. Dzięki za zrozumienie.

Spoko :-) Ciesz się :-) GOSŁAWA do jasnej cholery - to zdanie nie jest nawet logiczne! PLEASE!!!

@MIROSŁAW C., Dziękuję :)

@Marek.zak1 Napisałem już w komentarzu do Ciebie, Bereniki i Tie-break. Co mam jeszcze dodawać. Czytasz w ogóle komentarze czy tylko własne?

@Berenika97 ... pamięć i prawdę w piórka ubieramy kaleczymy czym częściej błędnie powtarzamy one z gałązki na gałązķę raźno przeskakują dobrze w tym piekiełku przebrane się czują ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia

RZEŹBIARZ SŁÓW Słowa grube i nieociosane bez obrazu i jakieś bez fantazji, niebyłe, te, które się rodzą samotnie gdzieś nad ranem w głowie bezdomnego poety, są tylko gwiezdnym pyłem. Dłutem pióra zryte bezlitośnie, z krwawych wiór się otrząsają powoli, czasem się wynurzają z zachwytem, innym razem ze wstydem gasną gdzieś w kącie powoli. A rzeźbiarz rozhulany w swej samolubnej pasji, tnie tępo i układa niezrozumiałe wyrazy, nieważne czy ktoś je obudzi z ciepłem do życia, on rzeźbi piórem zbolałym, i serca delikatne parzy. Wiór ściele się gęsto pod krytyki butem, czasem słowo sękiem grubym się ze strachem broni, on już nie dba o zbędne detale, o już wie, jaka myśl się na bieli kartki strachliwej wyłoni. Nagle wrażliwość chwyta aroganta za serce, być może zmarnował z słów myśli surowe, już za późno gdy rylec pióra złamany bólem, już na karcie obraz oprawcy gotowy. Bogdan Tęcza.

@Tectosmith szokować? Chyba mnie przeceniasz @Waldemar_Talar_Talar dziękuję 🙂 @Amber bardzo dziękuję Bursztynku za czytanie 🙂 @tie-break myślę że w czasach które opisuję postrzeganie miłości bliskości było nieco inne Ludzie znacznie bardziej skupiała się na cielesności niż na emocjach Dziękuję za tak fantastyczny komentarz Bardzo mnie cieszy Twoja obecność pod moimi tekstami Pozdrawiam serdecznie 🙂

@Tectosmith Moja opinia o wrzuconym wierszu nie jest pewnikiem, tylko wyłącznie moją subiektywną opinią. Jeśli masz inną, po prostu to napisz.

To jest naprawdę dobre - wskazujesz mnie jako osobę nie rozumiejącą tego, co napisałeś: To napisałeś Ty i wiem (serio), że chodzi o to, że jesteś autorem książki i prawie tysiąca tekstów. Autorce podoba się bardzo wiele i nie wnikam w jej gusta. A niby dlaczego? Dlaczego mam nie kwestionować Twojego osądu? Dlaczego miałbym przyjmować Twoje słowa za pewnik? Jak już napisałem - bycie autorem zobowiązuje do utrzymania spójności w przekazie.

senne imaginacje jak szum zielonego morza i kłosy na dłoni... ze wszystkich stron czuję puls i oddech drżenie po zmroku duchy zjawy upiory uklękły oszronione pajęczyną próbują zwrócić na siebie uwagę za kilka sreber rozłożona na świeżym śniegu przy ulicy świętej zziębniętej kurwy nędzy radość podzielona na wiele osób jak papierowe lampiony przebija błękit nieba i szybko gaśnie życie czasami lubi żarty

@Waldemar_Talar_Talar, dziękuję :)

@tie-break nie znałam tego wiersza, przeczytałam po Twoim komentarzu, rzeczywiście porusza podobną tematykę choć w stylu zdecydowanie mniej turpistycznym @bazyl_prost oby tylko nie pomylić prostoty z prostactwem

@truesirex Tytuł bardzo dobrze współpracuje z epilogiem, który niepotrzebnie został zapisany mniejszą czcionką - broni się sam. Muza jest ciekawa, a jeśli życzysz sobie faktycznej krytyki, to się polecam. Pozdrawiam.

@Berenika97 Ramki się zrobiły i zawiesiły same. Można je przewiesić w bardziej widoczne miejsce, ale nie dają się wymazać. Im bardziej chcemy, tym wyraźniej widać.

Ja nie jestem autorem tego wiersza, natomiast autorce mój wpis przypadł do gustu. Generalnie nie powinno się komentować komentarzy innych czytelników, którzy mogą mieć swoje własne odczucia i opinie, dotyczące opublikowanego tekstu.

@Radosław Krótko i celnie. Niektórzy inaczej nie potrafią. Ze słów można budować domy i mosty i nawet tkać. Emotikony to jak rysowanie uczuć, ale wszystkiego i tak nie narysujesz.

@hollow man Dobry utwór. Emocje są ciekawe, wielowymiarowe, niejednoznaczne - tak jak każdy z nas. Ja się staram aby moje były prawdziwe choć czasem sięgnąć do nich nie łatwo.

😉

@tie-break cudny wiersz i takie pieszczoty słów:)

@tie-breakTakiego wiersza można pozazdrościć autorce i adresatowi. I może, nieładnie zazdrościć, a nawet na pewno nieładnie, to i tak będę zazdrościła, a co mi tam!