Cała aktywność

@Whisper of loves rainZ tą żałobą, to może lekka przesada, ale tak, nadzieja umiera ostatnia :) @Berenika97Dziękuję pięknie, Twoja interpretacja jest jak zawsze - bardzo trafna i precyzyjna. :) Dziękuję również wszystkim, którzy zostawili ślad obecności pod wierszem :)

A druty z drwa w rdzy tur da.

Izabeli ile bazi?

@hollow man jeśli wiersz, mógłby rozpalić ognisko, to do twoich przejeżdżałaby straż pożarna, jeszcze nie wiem, czy po każdym, ale może i tak ;)

@KOBIETA ładne:) , ja kiedyś pisałam o niebeskich majtkach :))))

@hollow man Ładniejszy nie byłby piękniejszy.

Nie wiem jaki ma sens.? niebo rozsmakowane deszczem. Ja i niebieski balonik płyniemy pomiędzy chmury. W nieskończoność, odgrywam ostatni akt. Podaj mi dłoń bez uśmiechu, tyle smutku na kruchych rzęsach. Za szybą, zawsze jestem z tobą.! ….przez Ciebie. :(((

Nieprawda. Można wydawać i być wydaną. Pozdrawiam 🌼 Ciekawie napisane.

dorobiłam se muzyczkę ;) https://suno.com/s/4uTHwacpaIIyOz3D

@Berenika97 idealny obraz namalowałaś, ideału po drugiej stronie szkła - np.monitora. Ktoś uwierzy w naszą nadzwyczajność i biada nam, jesli zaczniemy sami pompować tym swoje ego. Dramat gwarantowany. Doskonale wierszem ukazany problem Serdecznosci Bereniko.

chciałbym wiesz coś tak napisać żeby wiesz jakoś tak ciepło się zrobiło tam koleżanka napisała o jabłeczniku że upiekła i że smakowało rozumiesz taki wiersz że ogólnie to miło i że uszy do góry taki zwyczajny ciepły wiersz co miałby różne słowa proste jak serce czy ogień i nie miałby takich słów jak entropia ani w żadnym wersie nie pojawiałby się wychwyt zwrotny serotoniny o zziębniętych dłoniach by było wtedy jakiś kubek herbaty mógłby się pojawić albo że dłonie ogrzewają drugie dłonie mimochodem nic szczególnego a wtedy ty ujęta jego delikatną szczerością milczałabyś długo żeby powiedzieć że jest piękny i taki ciepły jakby to kto inny pisał i co się stało a wtedy ja bym milczał

@viola arvensis Dziękuję! Pozdrawiam!

@viola arvensis Mój wiersz i ta piosenka niosą w sobie podobną energię, dlatego mogę nadużywać replay i mi się nie nudzi.

@FaLcorN coż więc, dziekuję za interpretację i życzę tegoż samego 🙂

@FaLcorN lubię to 🙂

@infelia było u mnie biszkoptowe i przekładane kolorowymi galaretkami, moje ulubione ciasto z brodiża, jadło się w minutę:)

@violetta Było ciasto z prodiża, ale tego to najstarsi górale nie pamiętają... ani cepry.

Ciekawy sposób narracji. Pozdrawiam :) 🌼

@infelia bez lukru, w moim regionie tak się piekło w piecu kaflowym, była duża zawartość mleka i drożdży. Nigdzie takich ciast nie spotkałam już w życiu. @infeliawylizujesz talerze czy zostawiasz z dużymi okruchami?:)

@violetta Babka drożdżowa z lukrem! Takie smaki.

Dzielenie bez reszty, z resztą i ułamkiem. Kim będziesz, kochanie, gdy cię nie zostanie? Pokarmem się dzieli. Wydziela też sobie... Ćwiczymy dzielenie pisemnym sposobem. Gdyby miał człowiek kły znacznie dłuższe od twoich, mógłby rozplątać myśl z miejsca tak jak jasnowidz. Gdyby czasem mógł wyć, a słać liśćmi pieszczoty do pobladłych u stóp, puchar gwiazd dzierżąc w dłoni. Wydzielałby, może rozdzielał na części po poranne zorze, kłami na sto chrzęści. A tak, to zabiera. Nie odda, pożycza. I nie chce zawinić z reguły w przepisach. (Nie chce się zabliźnić po pełnię księżyca). *** Nie chcemy być tacy. Uczymy się dzielić. Jest dzielna w dzielnicy. Niedziela i dziennik.

Bardzo dziękuję :) Zwykle poeci rymujący nie lubią moich wierszy nieregularnych, nie wspominając już o rymach. Pozdrawiam 🌼

@infelia przepadam za drożdżowymi z dzieciństwa i może dlatego:) ostatnio robię broche, takie francuskie ciasto z dużą ilością masła i jajek, jest tak mięciutkie, ale jeszcze nie opanowałam techniki. Uwielbiam takie coś z rodzynkami. @infelia tobie to trzeba tak wydzielać po kawałku i zamykać z powrotem:)

@Berenika97Podskórnie ten wiersz mną wstrząsnął. Lustro jak nieprzekraczalna granica Jest w tym bardzo silna idealizacja. Ten fragment pokazuje całą nierównowagę tej relacji, w której jedna osoba jest żywa, czująca i prawdziwa i daje siebie, a otrzymuje tylko to, na co druga jej pozwoli. Granica lustra ma ochronić przed lękiem, cierpieniem, utratą, zepsuciem - czyli de facto przed prawdą miłości. To jest w sumie bardzo smutne. Całość trochę skojarzyła mi się z narcyzmem, gdzie nie ma prawdziwej miłości, tylko bańka złudzeń. Po jej rozbiciu nie ma już idealnego obrazu, wykreowanej starannie osobowości - jest tylko pustka.