Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

huzarc

Użytkownicy
  • Postów

    2 962
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    6

Treść opublikowana przez huzarc

  1. @infelia Proszę mnie nie mieszać w obyczajowe skandale;)
  2. @Whisper of loves rain Mocne… autentyczne.
  3. @Gosława I skąd Ci te jaskółki znaleść zimą:)
  4. @aniat. Wiersz przemawia z czułością i łagodną intymnościà. Działa jak piosenka szeptana na ucho nastrojem ciepłym i ujmującym.
  5. @Adam Zębala Ten tekst ma bardzo spokojną, ale wyraźnie niepokojącą energię, energię przejścia a zarazem błądzenia, co czyni go zapisem wewnętrznego mroku i balansu między granicami tego, co ludzkie i bezludzkie.
  6. @KOBIETA Tak duszno, że zmysły stają się nagie, a ciała przezroczyste…
  7. @hollow man Ten wiersz jest gęsty jak rozgrzane miasto przed burzą i świetnie splata teatr, kino, eros czy śmierć w jedną długą, hipnotyczną frazę.
  8. @tie-break A kto dziś potrafi prosić o cokolwiek? Żądać owszem, szantażować również, ale prosić i to o rzecz niematerialną - stało się czymś rzadkim.
  9. @piąteprzezdziesiąte I tak oni dla siebie. Miło się czyta:)
  10. @Berenika97 Niezwykle esencjonalne, kipiące treścią i nastrojem obrazy. Pięknie napisana historia obecności, wbrew przemijaniu.
  11. @beta_b Wielka tajemnica wieczności, nierozstrzygalna.
  12. @Gosława Wiszące kable… ile się nich ludzi ściągnęło… Reszta, resztą jest przyzwyczajeniem życia.
  13. @MIROSŁAW C. Mocne, autentyczne zderzenie z bezdomnością, którą można odmieniać na wiele sposobów i na wiele przypadków.
  14. @FaLcorN Lirycznie, z ogromnym wdziękiem poetyckim o uczuciach tak bliskich, że nieustannie dalekich.
  15. @APM Maszynista jedzie w osobnym, niedostępnym wagonie i nigdy nie słyszy:) Ładnie poprowadzone metafory ludzkiego losu w kolejowej oprawie.
  16. @Radosław Empatia okazuje się czymś bardzo kosztownym, a zarazem wyczerpującym, zużytym, wtórnym. Wiersz lapidarny, ale mocny i głęboki.
  17. Skoro zawsze tak było, to dlaczego teraz ma być inaczej? Algorytm jak całun okryje zarodek śmierci z równą czułością, co pomazaniec wyciśnięty przez mistrza ze świstu błyskawicy, w jej żylastym impulsie agonii. Czarne niebo niesie prawdę, białe — tylko nieznośność.
  18. @kasia652 W pewnym sensie - brawurowo…
  19. @beta_b Wszystko mija, ale może kiedyś technologia to zmieni na tyle, że czas będzie miał zupełnie inne znaczenie niż teraz. Ale na razie pozostaje nam w sztafecie pokoleń zrobić swoje.
  20. @Tectosmith Niby się gra, ale wynik jest wiadomy. Po prostu gra się z przyzwyczajenia, dla zabicia czasu.
  21. @violetta Dlatego coraz więcej ludzi żyje poza rodziną w sensie tradycyjnym;)@hollow man Bo różnie się pisze;) a ten świat czyta się coraz gorzej.
  22. @infelia Aby ktoś mógł bujać czołem wysoko i bosą stopą macać świat, ktoś inny musi ścierą to niebo przecierać, a miotłą dróżki omiatać. I tak to działa.
  23. @widelec Ten wiersz zawiera w sobie sobie czułą, ironicznie wycofaną intymność zawierającą jednocześnie manifest ludzi z „bańki”, którzy wolą ogień i rysunki na ścianach niż asfaltowane drogi cudzych ambicji. Oni kontra my w , ale pisane z mądrą autoironią.
  24. @violetta Jak jest ona na miarę potrzeb, a nie samych trosk, czy rozczarowań.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...