huzarc

@Czarek Płatak Wiersz pokazuje inicjację jako splot wstydu, przemocy symbolicznej i religijnego spojrzenia, bez dopowiadania fabuł, bez moralizowania i pedagogicznych przestróg. I dlatego działa.

@hollow man Dlaczego, skoro język, treść, przekaz nie jest tyle środkiem komunikacji, co kreacji i stawi się ciągle człowieka w światach wymyślonych, wyretuszowanych, są cały czas dostęp do swoich wspomnień, opowiada się mu tylko co może zyskać, ale on myśli tylko o tym co stracił.

@Trollformel Cóż znaczy lepsi;)

@Radosław Głębia filozoficzna w kilku słowach. Znakomite.

@Berenika97 Klaustrofobiczna podróż w nawiedzone rejony świadomości. Przestrzeń jako ciało, ale zarazem grobowiec symbolizowany przez dom, w którym ono nie może umrzeć do końca. Obrazy lepkie od znaczeń, zapachy jako oddech zdrady i cisza, która zdefiniowana zostaje jako ciężar - pytań i braku odpowiedzi.. I opiekun tego miejsca, sam jakby oddany bezradnej melancholii, jak gospodarz lęku, staje się urzędnikiem wieczności, gdy horror spotyka się z biurokracją metafizyczną. Ona unieważnia człowieka, zamienia dom w archiwum winy, a diabeł w tym wszystkim kasuje tożsamość i relacje. Groza tej sytuacji polega nie na strachu przed śmiercią, tylko przed wymazaniem.

Nasze miasto, lawa, wijąca się jak czerwy z macicy ziemi, zamieniła w urnę popiołu. Modliliśmy się o ocalenie. Niebo zawiodło. Tylko wiatr patrzył na naszą nagość i głód wśród cieni zapomnienia. Więc i my zanieśliśmy ogień do krain spokoju i miodu. Teraz ćmy krzyczą skrzydłami pożogi.

@skasujeto Pustka po apokalipsie.

@Radosław I tak ostateczny format nadaje nam świat przed jakim uciec nie sposób.

@Adam Zębala Mądre alegoria i bolesne, ale prawdziwe przesłanie. Śmieć wszystkich traktuje równo.

@hollow man Język przestał nazywać, on tylko umieszcza wyobrażenia w strukturze bodźców. A umysł bez pewności usuwa się ku nerwicy, obsesjom i lękom.

@KOBIETA Erotyczna buchalteria;) I sport wyczynowy:)

@Gosława Starość to zmarszczka na twarzy wieczności. Jeszcze nie dawno wsie były „stare”, dziś robią się puste.

@MIROSŁAW C. Stoicka kompletacja czasu.

@Mr stainer Wiecznie coś kusi. Anioły też:)

@beta_b Nie ma równości, bez tego nie było by sprawiedliwości.

@Trollformel Wiersz ważny, chociaż ojcostwo stało się czymś nieważnym we współczesnym dyskursie.

@kasia652 Warto mieć własne zdanie:)

Ponowoczesność jest autystyczna. Nie umie mówić. Nie umie dotykać. Miękkość jak stłuczone szkło. Frazy jak dźwiękonaśladowczy unik. Naśladowanie min. Pęknięty fresk

@Alicja_Wysocka @tie-break @Nata_Kruk @Berenika97 Dziękuję za cenne komentarze. I tak to jest, że społeczeństwo tak się skłóciło między sobą, iż atmosfera jest iście wojenna.

Od świtów rozbieganych wstęgą mroźnego powietrza. Czasem przeszytych struną drżącej mgły. Po noce spalone mięsistą zorzą czerwieni, Czasem zaspanych siwym skrzypem deszczu. Trwam, mocując się ze zużyciem peryferii. Jeszcze mi zależy. Jeszcze próbuję. Być funkcją władzy. I rozczesać ciśnienie w sumiennych drobiazgach, tresowaniem gestów, nim wojna domowa unieważni wysiłek.

Przemowy, namowy - i ból głowy. Trybuny honorowe i powietrze morowe. Parady, obchody - i zdrady. Sztandary, wyznania wiary - i brak kary. Powstania - aż do wyczerpania. Pomniki. Chodniki. I - na nich - nie znam się z nikim. Żołnierze. Marsze. I pacierze. Obowiązek. Krzyż z gałązek. Mądrości o przeszłości. I brak przyszłości. Ojczyzna - blizna. I spalenizna.

@infelia Proszę mnie nie mieszać w obyczajowe skandale;)

@Whisper of loves rain Mocne… autentyczne.

@Gosława ach te ptaszki;)

@Gosława I skąd Ci te jaskółki znaleść zimą:)