lena2_

@Poet Ka Bardzo dziękuję:) @Berenika97 Twój wiersz pod moim, to duża radość dla mnie,dziękuję:):) @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Talarku:):)

wiem że proszę o wiele o słońce blask w oczach i zieleń kto mówi to przecież niewiele w nim nigdy nie zgasła zieleń

śliczny wiersz, niezwykle subtelny:):)

@Natuskaa Dziękuję Ci serdecznie za dobre słowo:):)miłego dnia:) @viola arvensis Dziękuję Ci Kochana za urocze komentarze:):)

@wiedźma Pewnie jedno i drugie..pokora i radość:):) dziękuję:) @Poet Ka Dziękuję serdecznie:) @Berenika97 Ale następna to już kawa:):) serdecznosci Bereniko:):)

gdy świt w nieznane barwy kolejny dzień szykuje daję mu wotum zaufania kiedy zaczynam od dziękuję

Niezwykle subtelny, liryczny wiersz:):) bardzo lubię Cię czytać:):) serdecznosci:)

"serce schwytane przez kwiecień"...urocza fraza:):) pozdrawiam serdecznie:)

Super:) lekki , frywolny wiersz:):)

Pogodzeni z sobą umierają cicho, niosąc pod powieką całe dobre życie. Wolni już od trudu i doczesnych zmartwień, które potrafili połączyć z zachwytem, nad bezmiarem nieba i sekretem chwili. Nie marnując żadnej by pretensje rościć. Zaufali światu podając mu rękę, wierząc że pokora, jest matką miłości.

@Berenika97 Bardzo trafnie skomentowałaś, to wiersz o mojej mamie. Dziękuję Bereniko:):) @Alicja_Wysocka Dziękuję Alicjo:):) pozdrawiam:):)

gubisz pamięć różańce i bliskich w twoim spojrzeniu coraz nas mniej a jednak to właśnie teraz jest nas najwięcej gdy opatrujemy twoją bezradność

@Nata_Kruk Dziękuję Natko:) Wzajemnie, życzę Ci Zdrowych Pogodnych Świąt:):)

wiemy że Jesteś światłem a czasem toniemy w ciemności wiemy że Jesteś prawdą lecz nieraz mami nas kłamstwo wiemy że Jesteś drogą a jednak gubimy kierunek jak to dobrze że pokochałeś grzeszników

Piękna modlitwa Bereniko:):) życzę Ci Pogodnych Świąt w Gronie Rodzinnym:):)

Przekorny wiersz o samotności,:)super wyszło:):) serdecznosci Violu:):) Wszystkiego Dobrego , Miłych Rodzinnych Świąt:):)

choć mijamy się zupełnie niepotrzebnie ze spojrzeniem które jeszcze długo rani wciąż wracamy niosąc serce w czułej dłoni i samotność z naszych progów przeganiamy w blasku źrenic widzę znowu swe odbicie nawet słowa zadziwione stoją z boku by zatrzymać te ulotne piękne chwile usiadł przy nas otulony ciszą spokój

Ujęła mnie ta fraza " odnajduje łuk warg w pamięci opuszków."...cudownie oddana tęsknota :):) serdecznosci Bereniko:)

Wiersz przeszywający na wskroś tym żalem i cierpieniem...bardzo sugestywnie oddałaś ten stan. Serdeczności Violu:):)

nie dziw się gdy serce stygnie przybiera barwy ochronne są słowa z mocą rażenia których się nie da zapomnieć przylgną głęboko pod skórą wejdą w krwioobieg jak cienie można znów głowę podnosić ale już z innym spojrzeniem

Dziękuję za Twoją obecność, mimo że przez pomyłkę opublikowałam tutaj:):) miłego dnia:)

Najbardziej mnie urzekły ostanie strofy:):) przesyłam serdecznosci:)

Bereniko mnie również ten wiersz jest bliski, przekonałam się na własnej skórze jak kruche jest życie. Nie odkładajmy nic na później, bo może go nie być:):) z podziwem jak zawsze:):)

Śliczny wiersz, piszesz niezwykle lirycznie:):) pozdrawiam:)

Wrastamy w siebie jak drzewa, kołysząc wspólne konary, a losy wzajemnie plotąc, gubimy liście do pary. I tylko czasem w prześwitach, wiatr gniewne nuty rozpina, jakby chciał sprawdzić czy jedno, potrafi drugie podtrzymać. A chłód , co kruszy ramiona i nagłą przejmuje grozą, odchodzi cicho na palcach, zdumiony naszą symbiozą.