Stary_Kredens

Fakt , choć mnie nie dotyczy lecz bliskiej mnie osobie , no cóż tak bywa Pozdrawiam Kredens

No bez tych jego ramion pozdrawiam Kredens

nie daj mi Boże tak czekać nie daj mi patrzeć wczorajszym dniem gdy dzisiejszy jest bez żal mąci w głowie gorącą krwią nagłą lecz spłynąć nie chce wraca czekać czekać słuchać słuchać widzieć to co widzieć niepodobna już zanim brzask zdepcze sen przetnij rozetnij więzy w nowy dzień bez

każdy samotny po tej stronie a po tej już nie okna otwarte wieniec na skronie może tak może nie nic to kto po laur sięga ten wie że w tym właśnie tkwi potęga wszystko i tak zginie we mgle zginie we mgle? eh

Odwieczny bunt, który nic nie pomoże, niestety Pozdrawiam Kredens

no, tak , takie moje głupie jesienne zagapienie nic tylko sztampa, że aż mi wstyd ,ale niech zostanie i mi to przypomina Pozdrawiam kredens

Smacznie można spać w takiej duchocie? Wiersz jak pstryknięcie fotki jednej z wielu chwil Pozdrawiam Kredens

Rozbiegły się myśli jak myszy na strychu gdy je kot spłoszy znów tak źle czuję życie w pysk daje przyjąć trudno odchodzę w za ciasnych bucikach jak w tej piosence by płakać w kąciku czy tak chcę? nie chcę ale babą jestem starą głupią biedną i co tam jeszcze mocno mnie przytul przytul mnie przytul życie jeszcze ten raz

Loj, łoj ostrusieńko , no ale może uzasadnione bo ja cienko poprzędłam chyba , pajączek pewnie lepiej by to zrobił pozdrawiam letnio jesiennie Kredens

Dzięki za czytanie i komentarz pozdrawiam Kredens

To napisz może będzie dobry, a na pewno lepszy od mojego, sam zamysł już o tym świadczy Pozdrawiam Kredens

Dzięki Aluna , fajnie , że tak to odbierasz i dobrze , że ktoś inny odbiera to inaczej gdyż w przeciwnym razie byłoby nudno. Pozdrawiam kredens

Racja, ale tak mi sie napisało nostalgicznie i banalnie przyznaję Pozdrawiam Kredens

Jesiennie już w ogrodzie pierwsza mgła w pajęczynach ze słońcem przegrywa jeszcze zanim słoty zanim wiatr deszcze deszcze deszcze a mnie nostalgia już dopada za latem wspomnieniem lata tamte lata również mijały lecz nie tylko one z nimi młodość dzikość fantazja wiara w nieskończone uczuć granie minęło wkrótce zima nastanie

Dobrze to oddałaś Pozdrawiam Kredens

po co? , bo umiera się samotnie i tyle i chociaż to oczywiste to zawsze zniewala smutkiem Pozdrawiam kredens

żeby uniknać mielenia ozorem po próznicy :) łoj ! jak ostro, aż zaszczypało Ale pozdrawiam Kredens

Jak tak samo, to po co likwidować? Pozdrawiam kredens

Właśnie kto nim jest Bóg? - jeśli tak to bunt? Czasem też tak mam Pozdrawiam kredens

Po prostu morze było wzburzone , a człowiek pewnie nieostrożny, mnie jedna chodziło o uchwycenie tej myśli , że śmierć jest blisko bardzo tuż obok życia i jest samotna jak zawsze zresztą Pozdrawiam kredens

Pewnie bliscy tego człowieka tak szybko śladów po nim nie "zmyją", ale przygodni tak , to tylko przykre wspomnienie wśród ogólnej wesołości letniej beztroski Pozdrawiam kredens

Takie przeczynnościowane formy, aż kuszą żeby wmówić czytelnikowi, że to eksperyment i ma czytać wyłącznie czasowniki. No tak , też tak można na ten wierszyk spojrzeć Pozdrawiam kredens

śmierć przyszła samotna fala zmyła ślady życie śmieje się piłkę podrzuca kopie dołki wesoło po falach skacze

O jej chyba zacznę wegetarianizm wprowadzać do swojego menu, choć i mnie jeść będą bezduszne robaczki Pozdrawiam Kredens

Witaj Kredensie :) zajmujące rozważanie - może z kimś może z samą sobą a może dla kogoś serdecznie pozdrawiam :) No tak takie rozważanie , po obejrzeniu filmu Herzoga Fitzcarraldo i po własnych doświadczeniach Pozdrawiam Kredens