Nata_Kruk

SzarySwetrze, ten wiersz wypada lepiej od poprzedniego, pod którym zostawiłam post. Drobne uwagi/sugestie, jw. Ogólnie wyczuwa się prośbę o 'coś' namacalnego, co można by z Johnem przeżyć, tak czytam, dlatego zdziwiło mnie trochę końcowe "nie chcę". Ponadto, czasownik "rozpuść mnie w półótnie", nie pasuje mi w kontekście frazy. Rozpuścić.. w.. czymś płynnym, tak, ale w płótnie.? raczej niewykonalne, nawet metaforycznie, wg mnie oczywiście. Może czegoś nie doczytuję... Pozdrawiam.

Znów tytuł mnie skusił, jak widać piszący mają upodobanie w niektórych tytułach.... 'snów' jest masa i potrafią być totalnie o czym innym. Twój 'sen' wywołał uśmiech przy czytaniu. Po prostu... :)

Znowu 'znajomy' mi tytuł. Kocham naszą polską złocistą jesień, a Twój maleńki, bez "pompy" napisany wierszyk nakręciłby mnie natychmiast na szukanie jesiennych 'przygód'. ps. Chciałam dołączyć zdjęcie, ale nie chce mi wejść.

... o tym samym pomyślałam. Na upartego, można by zapisać podwójnie... kim czym... Uwaga Dona, z pierwszego wpisu, słuszna.... pierwsza w czasie teraźniejszym, byłaby lepsza. ps. zajrzałam, ponieważ także mam "to", w swoich. Pozdrawiam.

Pomysł nie jest zły, naprawdę. Mówią, że o wszystkim można pisać... ;) problem w tym, by ubrać to sensownie w słowa, a z tym różnie bywa, zależnie od nastroju, gorzej gdy wena 'zimuje', itp.

Dobrze, że chce się komuś ten temat poruszać. Prosto, ale mnie trafia. Hej.

Dwa maleńkie podszepty (dla wyrównania ;)) u góry, a ogólnie ładnie, fajna treść. Pozdrawiam.

Urocze zdjęcie, a treść "Z dzieciństwa" rozumiem. Stare zdjęcia też wyzwalają we mnie okruchy wspomnień. Prosto napisane, ale dotyka mnie wewnątrz. Pozdrawiam.

Bardzo fajne "zeszronienie". Hej.

"Jutro", jak dobrze, że mogłam tu zajrzeć dzisiaj... :) Konkretna treść, ciekawie prowadzone słowa/myśli i w sumie, każda 'cząstka' tworzy intrygujący klimat narracji. Mocne zakończenie, jak dla mnie. Całość na plus. Pozdrawiam.

Chyba wszystkie zestawy określeń zawarte w wierszu, można 'podstawić' pod odległości, dosłownie lub w dopowiedzeniach. Dobry tytuł, a treść dopełnia go, gra w wyobraźni. Całość taka jak lubię. Pozdrawiam.

Śliczne zdjęcie wrzuciłaś. Evicco, zimowa aura jest w tym "maleństwie", ale, czy jak na wiersz, nie za dużo przysłówków już na samym wejściu.? Tutaj... "drzewa drzemią pod pierzynką którą śnieg na wszystko spadł".... brzmi mi niestylistycznie, chyba niefortunne połączenie słów, przynajmniej dla mnie. Niżej dodatkowo 'dookreślenia' "szare" i "świeży". Te elementy nieco psują odbiór... Serdeczne pozdrowienie z Nowym Rokiem... :)

szeleszczę, trzeszczę, chrzęszczę... ach... to chrzęszczenie, jeśli już, pasowałoby bardziej do fragmenciku z żużlem, a skoro "siedzę w bezruchu", to ewentualnie jakiś delikatny szelest ubrań (od wiatru np.) może by i ktoś dosłyszał, ten siedzący/siedząca. Zostawiam pozdrowienie.

Ujęte "w punkt". Super napisałeś.

To znaczy, że lubimy to samo, Mario... mowa o pogaduszkach z wiatrem... :) Tytuł ślicznie współgra z treścią, a ta wręcz kołysze. Bardzo ładnie zapisane myśli. Pozdrawiam.

Nie lubię wypośrodkowanego zapisu, dziwnie mi się czyta. Prosta treść, ale sporo myśli w nim utkałaś. Trochę "biją" mnie po uszach te jednosylabowe wyrazy, ale trzeba przyznać, że całość z sensem. Niechby każdy zaczynał swoją przygodę z pisaniem od takich pozycji. Pozdrawiam.

Marcinie, tak proste słowa, a zarazem bardzo penetrujące własne/peela wnętrze. Rozumiem, że to efekt końcowy i nic nie będzie już 'ruszane'.

l'inferno per il cuore... w dosłownym tłumaczeniu, piekło dla serca, ewentualnie, poprzez serce. Mia donna, moja kobieta. Tylko po co włoski tytuł.? Nie brakuje w naszym języku polskich słów, coś zawsze można dopasować. Wiersz, pomimo 'ściągającego' tytułu nie zatrzymuje. Życzę powodzenia w następnych próbkach.

Andrzeju, patrzę na treść z przymrużeniem oka. Ogólnie, jest rytm w czytaniu całości, ale ostatni wers II- giej, zapisałabym.. przegrany jestem dalej.. to tylko sugestia. Podzielam zdanie i prawie słyszę całość przy dźwiękach gitary... :) Pozdrawiam.

... myśli wyślij... jak najbardziej, można ręcznie kształtować myśli, co zrobiłaś powyżej. Niewielka forma, ale sporo przekazuje... szukaj własnej ścieżki, wyśnij ją, bo tam, być może, właściwy brzeg. Próbujmy...

Z tym prężeniem się kolejnych wersów różnie wygląda, ale trafnie ujęłaś to, że w wierszach jest wolność. To prawda.

We wspomnieniach są także nasze doświadczenia, pomiędzy drogowskazy, warto wybudzać te dobre, gorsze można 'połamać'. Zwykła codzienność, jeśli są w niej uczucia, na pewno jest bardzo ważna, a dystansu uczymy się chyba całe życie. Fajnie delikatne rymy wplotłaś. Pozdrawiam.

Zajrzałam na Twój profil i znalazłam się pod treścią, którą trzeba pochwalić. Nigdy tu nie zaglądam, brak czasu. Pozdrawiam, Beto.

O zmierzchu i tak bajkowo. Bardzo pomysłowo potraktowałaś temat. Pozdrawiam.

Mario, "...trzy życzenia" zapisane w formie sonetu. Nie odważyłabym się, nawet nie próbuję, bo to niełatwy 'kawałek' do pisania. Temat sam w sobie uroczy, bo mowa o mających się spełnić.. wyproszonych.. życzeniach. Niech się spełnią, skoro prośba tak wdzięcznie podana. Pozdrawiam.