Alicja_Wysocka

@Berenika97 Tak też Cię widzę, bardzo pozytywną i ułożoną :)

@huzarc Prawda, a Ciebie przy słowie Słońce :)

@Berenika97 Bereniko, jak Ciebie potrzebuję jak porannej kawy - bez niej nie mogę trafić do życia, a bez Ciebie trafić za wierszem, jak za sobą, dziękuję :) Ciebie bym posadziła przy słowie - apetyt :)

@MigrenaPrawda działa jak lekarstwo. Gorzka w smaku, ale robi co trzeba. Będzie dobrze :)

@degatoja Pod prąd płynie tylko zdrowa ryba, z prądem - śmieci. Ps. Coś blade są Twoje słowa, a przecież ważne, nie daj im zginąć. :)

@Migrena To już jest Twój świat - w wersji „szalony wariat” nie do końca go czułam, ale tutaj… widzę, jak naprawdę piszesz :)

@Migrena Posadziłabym Cię przy słowie „Ciekawość, Czaruś” i patrzyła, jak razem rozkwitacie między wersami. @tie-break, @Simon Tracy, dziękuję :)

@Toyer Ciebie posadzę obok słowa - grzeczność :) @Jacek_Suchowicz A Ciebie Jacku, przy słowie Przyjaciel :)

@Nata_Kruk staccato - termin muzyczny

@wierszyki Zatem dziękuję, dziękuję za miejsce, z uznaniem :)

@Marek.zak1 :) One wiele dla mnie znaczą.

przesadzam słowa jak ludzi jednym daję słońce, bo lubią ciepło rozmów innym cień, bo w milczeniu szybciej rosną niektóre się nie przyjęły - wyrwane z obcych zdań, zwiędły z tęsknoty za dawnym sensem a są i takie, co kwitną dopiero, gdy posadzę je obok siebie i widzę, że trzymają się za ręce

Kobiety to wiedzą, Waldemarze. Nie możemy zabronić ptakom, przelatywania nad naszymi głowami - latają jak chcą i gdzie chcą. Ale, co byś powiedział, gdyby jakiś ptak, usiadł na Twojej głowie i zrobił sobie gniazdo. W takim momencie możesz zdecydować. A wiek? Serce nie ma zmarszczek, nie zna się na kalendarzu, pozdrawiam :)

@wierszyki :) dziękuję ślad.

@wierszyki, dziękuję :)

@jan_komułzykant Pewnie zabłocony był i teraz pościel taka sama :)

@wierszykiBo to właśnie trwa Konkurs Chopina, prawda.

@degatojaMoże nam autor rozjaśni?

@Poezja to życie Dlaczego brudnej? Trzeba wyprać. Jakoś nie pasuje mi ostatni wers, jest tylko jak mi się zdaje - naciągnięty do rymu.

@Julita. Julito, to niezwykłe - mieć w sobie taką dojrzałość w tak młodym wieku. W Twoich słowach nie ma pośpiechu, jest spokój i świadomość, jakbyś już wiedziała, że serce i rozum nie są wrogami, tylko uczą się ze sobą rozmawiać. Zostań przy tej ciszy, o której piszesz - to naprawdę najwierniejsza z przyjaciółek.

@Moondog , dziękuję

@Berenika97Ten wiersz to mała, ale genialna lekcja o tym, jak słowa żyją własnym ciężarem w dłoniach każdego człowieka. Niby są wzory, reguły, społeczne wagi słów, jak w tym mieście Sèvres, ale każdy z nas ma własną miarę, własną szalę, na której ocenia, co waży, a co nie.

@Leszczym Niebotycznie chybotliwy stan uspokoisz tylko widelcem.

@Marek.zak1 Takie małe, a mądre :)

@Marek.zak1 No masz rację Marku, będę pamiętała. Ja się boję w domu dotykać klamek i futryn, bo to metal. To się wydaje śmieszne, ale nie jest :) Pozdrawiam :)