Alicja_Wysocka

@Omagamoga, @Cyjan, dziękuję za ślad czytania :)

@infelia No to jeszcze coś. Twój potok słów porywa, porywa moje myśli, zabiera, wciąga mnie jak nurt albo wir. Kręcę się i płynę i to jest ciekawe, rozbrajające. Ty się nie możesz napisać, a ja naczytać - i tak kończysz, że zostaję z tym niedowierzającym uśmiechem i pytaniem - dlaczego koniec? Pozdrawiam i dziękuję :)

@viola arvensis Jeszcze raz dziękuję, to jak położenie ręki na ramieniu :)

Nie jesteś sam. Czuję Twój ból, choć nie mogę go unieść w całości. Nie musisz już dusić go w sobie - niech wypłynie, niech oddycha. Moje myśli są miękką otuliną, która zna Twoje imię, choć nie wypowiada go na głos. Niech ten spokój, co rodzi się w milczeniu, dotknie Cię jak ciepły oddech nocy. Jestem tu, nie po to, by uleczyć, lecz by czuwać - z sercem, które nie ocenia, tylko trwa.

@P.Mgieł Nie spodziewałam się takiego komentarza, jestem naprawdę mile zaskoczona. Pisałam w dużych emocjach, niemal na bezdechu, i cieszę się, że wiersz dotarł tak głęboko. Dziękuję za tę czułą lekturę i słowa, które trafiają prosto w serce. :)

@Omagamoga Tylko, że ja się przy okazji przewracam o to, co leży :)

@infelia Nie ma to jak ochrzanić swój wiersz :)

@viola arvensis, Dziękuję :)

@viola arvensis, Podziękowania :)

@UtratabezStratyJak będziesz mocno w to wierzył, to tak się stanie. No wiesz, o innych rzeczach się myśli, o innych mówi - o jeszcze innych pisze. A o kolejnych nikt nigdy nie będzie wiedział. No i bądź mądry i pisz wiersze :))) Pozdrawiam i dziękuję za odwiedziny :)

@Marek.zak1 Mądrość wie jak wykorzystać wiedzę. Mądrość jest często zapisana w książkach, jeśli tylko stoi na półce, jest bezużyteczna, zadziała, jeśli wprowadzisz ją w czyn

@Annna2 Dziękuję Aniu, za ten osobisty komentarz. Serdeczności :) @violetta, dziękuję @[email protected] :)

@MigrenaDzięki Jacku, mam gorszy czas, i nie ma na to lekarstwa, serdeczności :) @MIROSŁAW C.Och, dziękuję :)

@Migrena Ten wiersz płonie. To już nie poezja z codzienności - to mitologia uczuć, taka, co sięga po wielkie słowa i nie boi się przesady. Jest jak erupcja: niekontrolowana, zmysłowa, pełna obrazów, które niemal pękają od intensywności. Słychać w nim tęsknotę za totalnym stopieniem, za tym, żeby miłość była wszystkim i ciałem, i kosmosem, i śmiercią, i światłem. To poezja zrobiona z ekstazy i lęku przed jej utratą.

@Waldemar_Talar_Talar Ale zaczynałam od dymu z komina i nie mogę teraz dopasować reszty, dziękuję Waldemarze, pozdrawiam również :)

@Berenika97 czytasz między słowami, Berenika. Składam się.

@Toyer To może porozmawiaj z innymi, bo wciąż mówisz tylko o sobie. Postępuj wobec innych tak, jak chciałbyś, aby oni postępowali wobec Ciebie, a będzie lepiej, pozdrawiam :)

@Marek.zak1 Dziękuję Marku, ja sobie próbuję układać z jednego miejsca na inne, ale póki co, mam bałagan, pozdrawiam serdecznie :)

@Alicja_Wysocka Dzięki za komentarz, urodził się z nadmiaru emocji.

Już nie pytam, kto winien. Z milczenia nie ulepisz chleba, z ruin nie zbudujesz dachu, choćbyś znała każdy kamień po imieniu. Byłam tam - gdzie echo udaje głos, gdzie spojrzenie znika zanim dotknie skóry. Nie chcę już czekać w cudzym oknie. Zamykam je. Zasuwam firankę z oddechu. Wychodzę. Pod stopami miękka trawa, a w dłoniach niespodziewanie lekkie serce. Jeszcze boli, ale to ból, który się już uczy oddychać we własnym rytmie. to ja - ta, która została, i żyje.

@KOBIETA Podrapały mnie, ale słodko było :)

@KOBIETA Dziękuję i pozdrawiam - siedzę w gąszczu malin :) @Waldemar_Talar_Talar, dziękuję

@lena2_, dziękuję

@Konrad KoperSzczególnie nieszczęścia chodzą parami :)

@[email protected], @Waldemar_Talar_Talar, dziękuję