Sylwester_Lasota

Jeśli to prawda, to pięknie, a jeśli zmyślania, to też ładnie. Przeczytałem z przyjemnością. Pozdrawiam.

Żel i żądze łez. Dąż i leż.

Dzięki. Chyba nigdy w historii nie było tak blisko. Pozdrawiam

Ilu żądza moc ma tam co Mazdą żuli?

@Alicja_Wysocka Ech, to się chyba nazywa kokieteria. :))) Fajne. Pozdrawiam:)

Brakowało mi na początku B i C, ale w końcu skumałem :))) Odporności w opałach ;) Pozdrawiam

To tylko jeden wybrany wers, który powinien być podkreślony grubą kreską, ale plus za całość. Pozdrawiam

na skraju życia z rozbitą głową majaczy zjawa człowiecza czerwone zorze choć jeszcze płoną mroczna otwiera się przepaść przebite serce ręce związane i oczu światło wygasłe ma na sumieniu otwartą ranę wargi przeszyte ma hasłem chociaż się chwieje to jeszcze kroczy upiorna mara człowiecza nadstawia ucha wytrzeszcza oczy a przepaść woła i czeka podąża za nią tłum niezmierzony całkiem podobnych postaci chociaż niejeden był tam rozsądny jednak sens ogół zatracił nikt już nie krzyczy że przecież musi skończyć globalną się klęską skalkulowane przez chorych ludzi nowe powszechne szaleństwo nikt się nie waży zaprotestować bo przecież nic to nie zmieni więc do przepaści skraju podąża wolno bezwolny tłum cieni kołyszą ciała na wątłych nogach razem to w lewo to w prawo choć rozpadają się marne truchła wieczność jest dla nich zabawą a ten co rzucił się do przepaści głośnym zaniósł się śmiechem on przecież życia wcale nie stracił bo nie był żywym człowiekiem

Nic mi na ten temat nie wiadomo. Pozdrawiam 🙂

Miałem kiedyś przyjaciela. Miałem kiedyś przyjaciela, który znaczył dla mnie wiele, wielki na mnie wpływ wywierał, bo tak mają przyjaciele. Byliśmy małymi dziećmi. Świat dziecięcych spraw nas łączył, czas zabawy i radości, który się niestety skończył na przedprożu dorosłości. Tak byliśmy sobie bliscy jak dwa liście w jednym krzaku, co się dobrze nie poznały. Mój przyjaciel z biegiem czasu jakby nieco się oddalił. Przyszło w końcu to rozstanie co wstrząsnęło małym światem. Choć go za nie nie winiłem, nie był więcej moim bratem, z którym tak się przyjaźniłem. Wszystko potem się zmieniało. Coraz bardziej się oddalał, aż się stał zupełnie obcy. Każdy tonął w swoich sprawach, Już dorośli, już nie chłopcy. Jednak wczoraj informacja, że na zawsze nagle odszedł jak zapewne innych wielu, ten odległy teraz człowiek. Żegnaj pierwszy Przyjacielu!

Tak było kiedyś, a dzisiaj, to częściej jak w tej piosence: WESOŁYCH ŚWIĄT!

Ten aktu ima złotko kto łzami utka Net.

Jest dzień w roku wyjątkowy i szczególnie piękny wieczór, zadzierają dzieci głowy, spoglądając częściej w niebo. W ich spojrzeniach jest nadzieja i radości skrzą się iskry, ale pierwszej gwiazdki z nieba wyglądają niemal wszyscy. Ten najmniejszy i ten duży, w którym żyje jeszcze Dziecko, w zachodzącym słońcu marzy: - Pokaż, pokaż się Gwiazdeczko. Przyjdź napełnić swoim blaskiem nadchodzącą, tę Noc Świętą. Daj, by czas spędzony razem najpiękniejszą był kolędą.

Wiersz sam sobie przeczy, bo niby nie ma rymu, a tu nagle łup! Jest! Z Bogiem pewnie tak samo... nic to, że w galerii. Pozdrawiam. :)

Bardzo ładny teks, a te wszystkie nawiązanie dodają mu tylko smaku. Pozdrawiam.

Меньше знаешь, дальше будешь. Im mniej wiesz, tym dalej zajdziesz. Historia kołem się toczy, a my chyba znów jesteśmy w czarnej dziurze. Pozdrawiam.

To kata kot i to kata kot. A raport? Trop ara! DzIwo karoca to ta, co rakowi zda raport. Trop ara!

Tam, oto łza, jak kaja złoto mat.

Mamut co? Oko kata, złota to łza. Tak oko octu mam.

Mały złoty dar rady? To łzy łam.

Rumaka tępy matoł ma młot, a my pętaka mur. A tu mamy mamuta.

A Złota zło, to łza, to łza.

Niewielu obecnie tutaj zdobywa się na takie analizy. Naprawdę doceniam, to co robisz na tym forum, nie tylko odnośnie mojego wiersza. :). Cieszę się z podobania się. :) Dziękuję i pozdrawiam. Ani za wcześnie... :))) Dzięki za obecność. Pozdrawiam Może kiedyś. Sam nie najlepiej śpiewam (delikatnie mówiąc), ale bawię się ostatnio trochę z AI. Kilka moich wierszy jest już na moim kanale na YT, może i ten kiedyś tam trafi. Dzięki za czytanie. Pozdrawiam.

Tak, w pewnym sensie jest to wiersz katastroficzny. :))) Dzięki za podzielenie się odczuciami. Pozdrawiam. Oczywiście, że może być. Bardzo dobrze czytasz. Dziękuję i również pozdrawiam. Też tak kiedyś uważałem, ale z biegiem lat zacząłem weryfikować ten osąd, aż w końcu pewna pani przedszkolanka powiedziała mi: "Teraz dziewczynki są gorsze od chłopców". Nawet nie próbowałem opanować. Jest kobietą i pracowała z dziećmi, myślę, że wiedziała co mówi. Fakt, że było to ok. 20 lat temu, ale wątpię żeby ten kierunek zmian się odwrócił. Pozdrawiam. Czy na wszystko? Nie wiem, ale z pewnością w wielu przypadkach pomaga. Pozdrawiam. Dziękuję Waldku. Również pozdrawiam.