Jacek_Suchowicz

to co wyróżniłem dotyczy prawie wszystkich partii jesteśmy ponoć na forum poetyckim gdzie nie ma tematów zakazanych i jest pole dla wszystkich poglądów. Możemy się z sobą spierać ale musimy tolerować. pozdrawiam

nie wiem czy dobrze odebrałem, ale myślenie poszło w tym kierunku: wciąż wracam do twoich ramion i cieszy twój uśmiech anioła wspomnieniem dziś jesteś matko miłości czułości pokoju :)

i to jest sedno

po drugiej stronie ciszy jak w lustrze po drugiej stronie gdy zajrzysz świat jakby milczy początek znikł - przepadł koniec zniknęły bóle i udręki ręce ku niebu wyciągnięte usta mówią "Boże Wielki dzięki za miłosierdzie wszelkie" :)))

oglądałem różne stronki świata poznawałem kąty surfowałem w tej przestrzeni co koniecznie chce nas zmienić tolerancja najważniejsza ktoś nam sprzeciw ona pierwsza innych j**** sądem gonić działa zawsze w jedną stronę prawo - gdy ktoś inny gada my są ponad wszelkie prawa ...

przepraszam, ale mnie dźgnęłaś swoim wierszem, chociaż nie mój rewir czy rzucasz mi rękawice pisania wierszy wolnych "próbowałam, ale będzie bez wiersza wolnego z mojej strony" :))) pozdrawiam Jacek

Serdeczne dzięki :)))) Waldku dzięki :)))) Pozdrawiam

Kto dziś twierdzi że Duda się dobrze ma jest bez szans - przed nim drużyna A

dzięki - jest korekta Pozdrawiam

dedykuję Natalii Kruk Cóż z tego, że się zmierzcha. Ciepłem kominek przyciąga, nieme futryny szarością zgasiły ogień pożądań. Zegar dźwięki przywołał, melodii z dzieciństwa znanej, w półmroku ugrzęzły słowa, wchłonęły milczące ściany. Płomień rozedrgał przestrzeń w dotyku kochanych dłoni. Zaś usta spijają resztki przeszłości w kolorze soli. A filiżanki stygną - samotne w zapachu kawy. Świadome - że wszystko mija czas grzebie okruchy marzeń. Cóż z tego, że się zmierzcha, gdy wokół tyle się dzieje. Wsiąknie w poduszkę łezka, nadzieje wrócą, gdy dnieje.

i cóz z tego że zmierzcha kominek ciepłem przyciąga w oddali futryny szare gaszą ognisko pożądań ...aleś zainspirowała jutro jak czas pozwoli dokończę :)))))

Owsiki od dzisiaj już w cenie, lecz jeszcze nie na wagę złota. Spróbujmy owsika docenić, bo przed nim koszmarna robota. On zawsze potrafi się znaleźć, tam wlezie, gdzie taka potrzeba. Z nim sprawy już pozałatwiane i zaparć po drodze już nie ma. Zna swoją rolę dokładnie i miejsce stałego pobytu. Gdy trzeba pomoże przytaknie poprawi czynności (od) bytu. Spróbujmy owsika docenić, wspomóżmy choć dobrym go słowem, bo w chwile partnerskie odmienia. Jest nawet łożyskiem kulkowym. Tekst wyłącznie o owsikach - uprasza się o nie zamieszczanie komentarzy politycznych, bo administrator przeniesie do innego działu

Fajna piosenka - i tekst dopisany nic dodać nic ująć bezmózgowie bezhołowie zamiast w grobie chodzi sobie przysłoniło ludziom gały mózg ścisnęło nie do wiary obrzydziło świat wspaniały by dorobek zniszczyć cały ... pozdrawiam

na planszy zwykle są dwa króle i jeden z nich zginąć musi gra wciąż się toczy pionki górą walka o kasę wszystkich ruszy

jak dla mnie nie jest to niczym nowym życzenia śle mi bez mojej zgody operator sieci komórkowej jeszcze plik wtyka promocji jakiś w taryfach opcją chce ubogacić a ile ja na tym mogę stracić już się skończyła epoka dawno gdy telewizor słucha dokładnie co chcesz oglądać on jeszcze zgadnie :) ps: mówię np do telewizora "wehikuł czasu film" i już mam nawet kilka ikon do filmów o tym tytule z różnych lat

@Nata_Kruk I nawet wiem dlaczego. ale ja jak zwykle mam problem. Czy cały wiersz to jedna wielka metafora czy metafory jako środek wyrazu pełnią rolę służebną i winny być tam gdzie one są potrzebne - temay na inną dyskusję Pozdrawiam

peelka chyba była ruda złociste smugi zawijał wiatr a tańcząc kręcił i rozrzucał zapach goździków upaja trwa :)

"na początku było światło" lecz nikt światła nie doceniał porzucono je zbyt łatwo zawładnęła ciemność ziemią odrzucono precz zasady upust dając wszelkim żądzom rozpieprzono bez urazy przeliczono na pieniądze już epoka drży w posadach anomalie pogodowe zapomniane światło wraca w czynach myślach dobrym słowie :)

zrobi czas własny porządek w duszy szczególnie dokładny wyczyści każdy zakątek wspomnienia niektóre ubarwi gnijące myśli wywali duszę modlitwą oczyści smętne wspomnienia oddali zaś złe na zawsze w mig wyprze :)

zaglądamy do swych sumień późno lekceważąc kochających stale gdy odejdą zostawijąc pustkę wtedy dotrze - lecz próżne żale :)

Łaska czy laska jeździ na koniu: ma Pańska Łaska zwierzaka pstrego laskę z obrazu kary koń poniósł jak na obrazie Podkowińskiego :)

no no no ciekawie upajać wnętrzem - przede wszystkim lecz i docenić trzeba zewnętrze zaś mgły przysłonią umysł bystry a język w złocie - ech wiersze wiersze :)

czasami jedno dobre słowo jest warte więcej jak bukiet róż dodaje sił i człek gotowy zdobywać góry znieść życia trud :)

Dzięki wszystkim - Sylwek bingo!! Pozdrawiam

Bywa - ktoś wchodzi w jakieś grono i kilka słów rzuci w mig. Od razu jest zauważony, potem nie musi mówić nic. Czasami palnie jakąś bzdurę; ogarnia wstyd - płonie już. Kupili - taka ich natura? Wciąż gapią się jak w obraz wół! A inny choćby ciął sentencje, rozpostarł istny wachlarz prawd mogą wysłuchać i nic więcej. W kącikach ust zwątpienia smak. Kimże on jest - nieokreślony. Przyciąga wszystkich, ale czym? Głosem pogodnym lub ściszonym płomyk w spojrzeniu - był i znikł. W ustach zamkniętych półuśmiechem, fryzurą którą tworzył wiatr. Dodam, by zgadnąć było lepiej, kto się z nim rodzi - to go ma!