Marlett

Piotrze! Dzięki za miłą lekturę. Czasem należy napisać ''inaczej'', jak dla mnie +++ Serdecznie pozdrawiam. Słońca!!

Mała forma lecz zawiera wiele smutku i goryczy. Do zmyśleń w sam raz:)) Serdeczności.

Piotrze! mnie też nie.

Czytam po raz kolejny i zawsze coś nowego znajduję. Jak zwykle u Ciebie -zamyślam sie. Słońca życzę.

tak pan myśli? (hehe) też by pasowało, ale wtedy to byśmy się śmiali na tragedii... pozdrawiam Jimmy Już mi jakieś myśli do głowy przychodzą. Jestem poważna - osinowy oczywiście. Pozdrawiam.

Piotrze! ''osinowy ''- poprawnie. pozdrawiam

Hej Pierre! Miło Ciebie gościć . Dziękuję i życzę słońca:))

Kasiu! Dziękuję,że znalazłaś coś dla siebie. Pozdrawiam i słońca życzę:)

Jimmy Jordan! Dziękuję za uwagi:) Patos poszedł spać - mam nadzieję. Słońca!

Po lsd podobno można usłyszeć kolory i zobaczyć zapachy. Więc nie dziwię się niczemu. Mocny wiersz. PozdrawiaM.

Kyo! Fakt ,mało zaglądam do Twoich wierszy. Poprawię się:))))) ścieżki trzeba od nowa nazwać, zaznaczyć wapnem. Podłożyć drewniany klocek pod drzwi. Wejść, schylić się, albo walnąć Znalazłam kilka ciekawych momentów.+++ Pozdrawiam i słońca życzę.

Kyo! Dziwne byłoby gdyby wszystko na wszystkich jednakowo działało- nie uważasz. Każdy wiersz ma swojego czytelnika. Dziękuję za zajrzenie. Słońca!

pewnie tak PozdrawiaM:))))

To pojęcie względne. Uwierz, korytarze szpitalne wszędzie wyglądają tak samo - myśli się wtedy albo o tym, żeby walczyć dalej albo - żeby odejść. Wszyscy o tym myślą - tylko niektórzy mają odwagę, by to zrobić. Zarówno pierwszy wariant jak i drugi. Bo jak walczyć ze świadomością, że śmierć jest bliżej niż jutro? Potrzeba odwagi, siły i wiary - co by to miało nie znaczyć. Potrzeba też odwagi na sen, by móc się rano obudzić. Albo nie. Druga strona medalu w tym przypadku także wymaga odwagi, choć niektórzy nazwą to tchórzostwem. Temat rzeka. pozdrawiam/v. Miłka! Myślę,że wiem bardziej niż myślisz. Bardzo Ci dziękuję:))) Pozdrawiam serdecznie.

łaaaaaaaadny

sadzi nie wadzi

wiosna miłosna

nie tylko pistolet i szubienica narzędziem do zabijania piąte odwołujesz upadając nie pozbierasz siebie w milczeniu nie ma odwagi ucieczka przed zniewagą zamyka wszystkie sposoby porozumienia zabijanie trwa

oooooooooo! inne drzewka się trafiają

Macieju! Codzienność wzrusza nas, boli, czasem zachwyca i przeraża powtarzalnością. Cóż ,nie trafiłam w gusta, ale cieszę się ,że czasem odwiedzasz. Dziękuję i słońca życzę:)

nie wszystkie kłują czasem zakwitają

dużo za dużo na sen - niektórzy mają odwagę czym jest odwaga? serdecznie pozdrawiam:)

sosna rośnie szybko wiosną buja w obłokach

za twoje i moje winy przepraszać nie umiem jestem niedoskonała jak potrafi być człowiek to nie była droga do nieba otwarta w twoich ramionach we śnie też się umiera nie dane było zapomnieć i uciec myślom zazdrosnym w inną stronę adresu nie ma

Wiktorze! To zagadka ,bawisz się- słowem. Serdeczności:))