Marlett

Pierre! Jest dobrze,ale wole wersję warsztatową. Ale pomimo ++ . Radości:)))

chciała bym dać ci skrzydła byś nie potykał się o ziemię niemocą w kamiennej figurze zamknięta siła obezwładniony moim wzrokiem unosisz ciężkie po-wieki w imaginacji nie zginą oczywistości uniosą nas ła-będzie na nieboskłonie podasz rękę w profilu skrzydeł zamknięty świat

Judyt! Czy aby napewno? Słońca.

Piotrze! Może to jest ten urok:))) Myslę ,że każdemu zostaje coś z dziecka, ale nie każdy się do tego przyznaje. Dziękuję.Uśmiechu życze:)

Judyt! Dzięki. Uśmiecham się:))))))) Radości.

Egzegeta! HAYQ! Bardzo dziękuję za komenty i wnikliwość. Mam nadzieje ,że Adam dostatecznie użył argumentów za co rownież dziękuję:) Serdeczności:)

Jimmy! Uśmiechnij się:))))))))

Jimmy! Bardzo dziękuję za podpowiedź. Być może skorzystam. Serdeczności:))

Michał! Rozpatrzę Twoją wersje i jeszcze powarsztatuję. Serdeczne dzięki . Usmiechu.

HAYQ! Egzegeta! Bardzo dziękuję za komentarze i wnikliwość. Myślę ,że Adam dostatecznie udzielił objaśnień za co również dziękuję. Serdecznie pozdrawiam.

Adam! Piękny ten rym. Może w nastepnym werszu wykorzystam.

Stasiu! Bardzo dziękuję. Serdeczności.

Adaś! Dziękuję Ci. Bardzo ,bardzo, bardzo:))))))))))

Michał! Tytuł; ''Ochłodzenie''

Spiro! wykreślę oczy i uśmiech z pamięci Myślę ,że jesteś tu trochę przekorny. Prędzej uwierzę; ''twoja i moja pamięć nie posłucha'' Uśmiechu!

Michał! Chciałam wybrać i przytoczyć najlepszą strofę. Ale jakoś mi nie wyszło,bo wszystkie są dobre:))) Serdeczności.

Egzegeto! aż znaleźli wspólny język ale każdy mówił swoim Czy aby na pewno znaleźli wspólny język? Miniaturkę można interpretować wiele razy i to mi się podoba. Serdeczności:))

W pokera, mówisz? Byle nie w rosyjską ruletkę.

Jest Ci bardziej bliski ''język Kochanowskiego'' czy raperów? Hmmm?

Sprawdzę:))

Pathe! Ładnie opisujesz kolor czerwony. Radości:)

Jimmy! Mocno piszesz. A kto to wie gdzie jest to drugie dno? Radości.

HAYQ! Ucieszasz wierszem. Dzięki. Uśmiechu:)))

ty jak zwykle znów dziecinniejesz więc przekornie będę dorosła zrobimy z łupiny łódeczkę wielka woda będzie nas niosła postawimy żagle w skorupce mocny wiatr znów dmuchnie zuchwale poniesie nas za marzeń kręgi nie potrzebne nikomu wiosło czas utonął w jeziorze teraz trwałe nasze się nie oddala jeśli czas wypłynie na wodę zakryje nas potężna fala

A cóż to za jęki były? Nie podobała się polszczyzna Kochanowskiego? Używana jest do dzisiaj.