Oxyvia

Czarku, dziękuję za miły komentarz, zrozumienie i fajną piosenkę "dla gościa". ;) Pokażę mu, oczywiście, jak tylko wróci z pracy (nie prześlę, bo w pracy nie ma komputera). I przywiążę, żeby nie pojechał do Moskwy. ;-D Serdeczności.

Mam nadzieję, że nie minie, a tylko ewoluuje. :) Są ludzie, za którymi tęsknię przez całe życie, kiedy ich długo nie widzę, i przez całe życie denerwuję się, kiedy długo nie dzwonią. Nie wszystko w życiu mija.

Miły Cyklopie, nie masz czego zazdrościć, bo ja przez całe życie byłam sama jak palec i samotnie musiałam sobie radzić z wychowaniem córki. Dopiero popięćdziesiątce spotkałam Człowieka, na którego czekałam z bólem tyle lat... A życie juz pędzi z górki i nie da się tego cofnąć. Dziękuję Ci za przemiły wpis i życzę wszystkiego dobrego. :)

Chyba rozumiem bardzo dobrze to wszystko w wierszu, co wyraża tę treść: "nie zdążyłam być dziewczynką" - bo ja też nie zdążyłam i nigdy już nie odzyskam tamtego czasu, i nigdy nie nadrobię dzieciństwa. Ale na szczęście wreszcie znalazłam Kogoś, przy Kim czasami czuję się jak mała, bezpieczna dziewczynka. Na szczęście. Dobrze, że i Ty, Kaliope. :-)

Bardzo ładny wiersz, melodyjny, rymowany, jesienno-smutny, z aniołem i pół-duszą - taki młodopolski w stylu i smutku. Uwielbiam takie wiersze.

(SMS do A.K.) Słońce razi radością nad błyszczącą rzeką, kwiaty gryzą się w barwach, ptaki drażnią śpiewem, bo nie dzwonisz tak długo, tak jesteś daleko, i czy tęsknisz, czy myślisz jeszcze o mnie - nie wiem... Może czymś Cię dotknęłam nie tak, jak powinnam, może w zbyt czułe miejsce na tkance Twych uczuć? Dopóki mi nie powiesz, gdzie w szkodę zbłądziłam, nie mogę tego wiedzieć - wciąż Ciebie się uczę. A może, gdy jechałeś wśród puszczy rowerem, złośliwie Ci komórka z kieszeni wypadła, a w niej zamknięte wszystkie kontakty, numery - i znikła, utonęła w kampinoskich bagnach? Dlatego milczysz na zew moich esemesów, żadnego wykrzyknika na znak zapytania... Tak smutno mi codziennie bez Twojego głosu. Tak pędzę, po dniach skaczę do Święta Spotkania. Gródek nad Dunajcem, 29.07.2012 r.

Czy to o tym? www.reality-tv.pl/2010/05/18/reality-show-z-udzialem-dzieci/ www.hanter.pl/humor/1089/Telewizyjne-DNO-Dzieci-w-reality-show.html www.pudelek.pl/artykul/44064/4latka_znalazla_mnie_w_wannie_pelnej_krwi/4/ Ja też uważam, że to skandal jak stodoła.

Różnych rzeczy żałuje się w życiu. Tak chyba jest u każdego.

Skoro czas orfeuszy, to myślę, że wiersz jest rodzajem modlitwy do poezji/natchnienia. Ładny, chociaż trochę zagmatwany. Mimo wszystko podoba mi się. :-)

OKXYVKO , TRAFIŁAŚ W SAMO SEDNO ! PISZĘ WIELKIMI , PRZEPRASZAM , ALE JESTEM ZAPŁAKANA (GRYPA - WOCH!!!). WŁAŚNIE O TO MI CHODZIŁO , BEZ ZNACZENIA JAKA JEST , PRZECIEŻ KAŻDA MOŻE ODEJŚĆ CICHO! SUPER - BARDZO SIĘ CIESZĘ ,ŻE ROZCZYTAŁAŚ ! SERDECZNOŚCI! JA Oxyvko! Zmieniłam , mnie to także zgrzytało , i przyznaję szczerze , miałam takie same skojarzenia jak Ty Droga poetko ! Uściski! Miłego weekendu ! Hania Życzę zdrowia, Kochana, zdrowia we wszystkim.

Bardzo miły wiersz, Alunko. Aż się ciepło robi i tak błogo jakoś... :) Mam tylko jedną uwagę: "nie traćmy czasu żeby ją zatrzymać" - wiem, co chciałaś przez to powiedzieć, ale wyszło tak, jakbyś przestrzegała przed marnowaniem czasu na zatrzymywanie miłości, bo nie jest tego warta - jakbyś mówiła: "szkoda czasu na miłość". ;-)

Ha ha ha ha ha!!! Alem się ubawiła! Świetna humoreska!

Nato, dziękuję za życzenia i zrozumienie. :-) Ja też Ci życzę samych kolorowych dni, Tobie i Twoim najbliższym!

Autorów Bblii było co najmniej dwunastu i każdy wyrażał tam nieco inna filozofię, dlatego jest w niej tyle sprzeczności. :) Nie mylę asertywności z autorytaryzmem ani stanowczości z bezmyślnym uporem. Dobrego dnia i nie tylko. :)

OK. :) Nie obruszaj się, Rihtiku. Nie próbowałam Cię atakować. Rzeczywiście źle sformułowałam jedną swoją myśl: to nieprawda, że nei powinniśmy głosić publicznie swoich poglądów. Nie. Chodziło mi o to, że nie powinniśmy ich głosić w sposób autorytarny, w przekonaniu, że są jedynymi słusznymi poglądami i że mamy bezwzględną, niepodważalną rację. To naiwność, która krzywdzi innych. Pozdrawiam i życzę miłego dnia. :)

Tak, Oxy. Prawdziwa miłość nie odchodzi tylko zmienia wymiar "obcowania". Dziękuję i serdecznie pozdrawiam :-) Krysia Bardzo tęsknię za moją Babcią i Dziadkiem. I chociaż strasznie boli mnie to, że już nigdy nie będę Ich wnuczką, i nigdy nie zobaczę Ich drogich twarzy i rąk, to jednak czuję, że gdybym utraciła tę tęsknotę, stałoby się ze mną coś bardzo złego - straciłabym wielką część samej siebie, myślę, że niewiele mnie by zostało, za mało na zdrowie psychiczne. Dlatego Ich wspominam i ciągle kocham - już nieistniejących. Dla siebie samej. Serdeczności, Krysiu.

Rihtiku, oczywiście, że nei sposób nie oceniać. Jako nauczycielka nawet muszę oceniać zawodowo, a nawet musze uczyć dzieci wartościowania i oceniania. Chodzi o co innego: aby nikomu nie narzucać własnych ocen i nie osądzać nikogo publicznie. Niech każdy ma swoje oceny dla siebie. Sami sobie tworzymy swoje systemy wartości i każdy ma swój, odpowiedni dla siebie. I nie mamy prawa publicznie osądzać, czyj system wartości jest dobry, a czyj zły - to sprawa indywidualna i osobista każdego z nas (o ile nie krzywdzimy innych). Tylko tyle.

Ha ha ha! Dosadnie i bardzo prawdziwie. ;-)))

niejeden z tego powodu przeżywał zawód wszech czasów bo zrezygnował z zawodów i bilet oddał do kasy gdyż musiał opuścić maneż wleczony delegacyją lub pracę na drugą zmianę w czas meczu - chciał nie chciał - przyjął dorośli się cieszą nieśpiesznie i znają zawodów bez liku najgorsze i wcale nieśmieszne jest to, co spotkało chłopczyków

To nie jest spór o słowa. Osądzanie, co jest dobre, a co złe w zachowaniach ludzi, jest osądzaniem tych ludzi. Co prawda nie przytoczyłeś tu żadnych konkretnych nazwisk czy imion, ale w tym wierszu mierzysz wszystkich jedną miarką: to jest złe, a to dobre, więc uważajcie! :-) Tymczasem życie nie jest takie proste. Wiele jest różnych aspektów pozornie podobnych zachowań. A podejście do seksu jest sprawą indywidualną, prywatną i bardzo intymną dla każdego z nas, i nikomu innemu nic do tego. I tak, jak pisze Alunka: nie osądzajmy innych, a starajmy się żyć tak, żeby nikogo nie krzywdzić. Tylko tyle, nic ponadto. Oxyvio.. nie wyczytuj w moich wypowiedziach, czego w nich nie ma i zarazem nie pomijaj tego co w nich jest. Nie ja pisałem tekst Pisma Świętego i nie na określiłem w nim mierniki dobra i zła, tego co szlachetne i piękne i tego co plugawe, rozpasane, obmierzłe... i przewrotne. W ich świetle postrzegam obleśność ale też pruderie i dulszczyznę. Wybacz. Ale za wszelką cenę nie chce się spierać - w moim odczuciu o słowa. Jeżeli jakkolwiek ad personam w ciebie ugodziłem ościeniem wersu lub wersów, to wybacz... patrząc na tytuł zestroju a potem na jego treść, może jeszcze raz... i jeszcze raz. Dziękuję jednak, że dajesz mi poznać to jak dotąd odczytywałaś mój utwór. Niewątpliwie jest to wynikiem interferencji jakowejś... miedzy tym co ja od siebie wyrażałem i tym co w sobie nosisz. Wybacz, że się mylisz co do tego, że ciebie lub kogokolwiek ad personam osądzam, dając odpowiednie rzeczom słowa. Nie ad personam, Rihtiku. Przecież napisałam, że nie przytaczasz konkretnych nazwisk. Po prostu osądzasz, co jest Twoim zdaniem dobre w ludzkich zachowaniach, a co złe. (Czy może - co Twoim zdaniem sądzi na ten temat Biblia; wszystko jedno). A Ty z kolei nie myśl, że poczułam się jakkolwiek dotknięta. Nie, nie poczułam się urażona absolutnie i nie piszę tego wszystkiego z wyrzutem. To tylko uwaga odnośna do warsztatu poetyckiego, nic więcej. :)

Ale w przypadku zmiany kolejności zjawisk wiersz straci ostatni rym, co byłoby wielka usterka w tym przypadku. Natomiast ostatnie zdanie (pointa i przesłanie w moim odbiorze) i tak kojarzy się z Kartezjuszem, jak Anna sama napisała. Niczego bym nie zmieniała, zwłaszcza, że odwrócona kolejność daje chyba więcej jeszcze pola dla interpretacji i skojarzeń, więcej do zastanowienia.

To nie jest spór o słowa. Osądzanie, co jest dobre, a co złe w zachowaniach ludzi, jest osądzaniem tych ludzi. Co prawda nie przytoczyłeś tu żadnych konkretnych nazwisk czy imion, ale w tym wierszu mierzysz wszystkich jedną miarką: to jest złe, a to dobre, więc uważajcie! :-) Tymczasem życie nie jest takie proste. Wiele jest różnych aspektów pozornie podobnych zachowań. A podejście do seksu jest sprawą indywidualną, prywatną i bardzo intymną dla każdego z nas, i nikomu innemu nic do tego. I tak, jak pisze Alunka: nie osądzajmy innych, a starajmy się żyć tak, żeby nikogo nie krzywdzić. Tylko tyle, nic ponadto.

Rihtiku, dziękuję bardzo za Twoje podziękowanie. ;-))) A co to znaczy "Zauroczenie jakigiem"? Sorki, ale nie jarzę... Że ja się zauroczyłam "jakigiem"? A kto to (co to) ten jakig?... Serdeczności. :) jak kig-iem chodzi o srebrnego Konstantego :) do którego zdajesz się nawiązywać po swojemu :) Aha, teraz rozumiem! ;-))) Co prawda nie staram się nawiązywać do "jakiga", ale czasami niechcący mi to wychodzi, bo się go nałykałam bardzo dużo, przeczytałam chyba wszystko, co napisał i ciągle do tego wracam.

Haniu, dziękuję Ci serdecznie za życzenia i życzliwość. :) A także za "piękną poezję" - miło to czytać! Uściski.

Oxyvio.. Jeśli stojące za moim zestrojem teksty biblijne chrzcić mianem moralitetów, to i mój zestrój niechaj nim będzie. Ponieważ renesans to powrót m.in. do Biblii, więc też nie mam nic przeciw epitetowi.. :) Odpowiednie dać rzeczy słowo to elementarna troska liryków takich jak ty.. Miło mi.. z tego powodu, że znów się pochyliłaś niezrażona, w przeciwieństwie do wielu. Jeśli odniosłaś wrażenie, że mam zapędy oceniać ludzi i piętnować ich, to mylnie.. Staram się by zestroje były raczej przedmiotowe, a nie podmiotowe.. ..chyba, że powtarzam osądy Boga i Jego Syna, pomny na słowa: "Przestańcie osądzać, żebyście nie byli osądzeni, bo jakim sądem osądzacie, takim będziecie osądzeni, i jaką miarą odmierzacie, taką wam odmierzą." - Ew. wg Mateusza 7:1, 2 Konsekwentnie też nie tłumaczę nikogo, nie usprawiedliwiam, gdyż to w istocie także jest sądzeniem.. Cieszy twoje umiłowanie moralnych, tkliwych, serdecznych zachowań.. Takich jak najwięcej tobie jak sobie życzę.. - jak czytać nie tylko. :) Rihtiku, rozumienie innych - a więc także "usprawiedliwianie" - nie jest osądzaniem. Ale moralizowanie - owszem, tak. Bo jeśli komuś mówisz, jakie jego (lub innych) zachowania są złe, a jakie dobre - to te wszystkie zachowania oceniasz, osądzasz właśnie.