Oxyvia

Serdecznie Ci dziękuję za tę wielką pochwałę mojego pisania! Nawet nie wiesz, jak bardzo mi jest miło! Uściski! :)

Bardzo Ci dziękuję, Emanuelu, ogromnie się cieszę, że podoba Ci się mój wiersz. Jest on częścią pewnego cyklu, który napisałam w Gródku nad Dunajcem dla mojego Ukochanego, za którym bardzo tęskniłam. Jeśli chcesz, możesz je wszystkie znaleźć i poczytać tutaj w moich wierszach. :)

Czarku, dziękuję za miły komentarz, zrozumienie i fajną piosenkę "dla gościa". ;) Pokażę mu, oczywiście, jak tylko wróci z pracy (nie prześlę, bo w pracy nie ma komputera). I przywiążę, żeby nie pojechał do Moskwy. ;-D Serdeczności. przywiązany do krzesła czy grzejnika ? Niechby do Ciebie ;-) Pewnie, że do mnie! :-))) Dzięki za życzenia. :-)

Dziękuję, Soniu. Nie pomyślałabym, że akurat ta metafora może kogoś najbardziej zachwycić - no proszę, jak różne bywają gusta. Bardzo mnie cieszy Twój zachwyt. :)

Fajny wiersz i śmieszny, chociaż mówi wcale nie o zabawnych sprawach i niestety samą prawdę.

Haniu Kochana, zawsze jet w Twoich komenarzach tyle ciepła i życzliwości, że i Ty napawasz mnie wiarą w drugiego człowieka. Dziękuję Ci i wszystkiego najlepszego życzę z całego serca!

Czarku, dziękuję za miły komentarz, zrozumienie i fajną piosenkę "dla gościa". ;) Pokażę mu, oczywiście, jak tylko wróci z pracy (nie prześlę, bo w pracy nie ma komputera). I przywiążę, żeby nie pojechał do Moskwy. ;-D Serdeczności.

Mam nadzieję, że nie minie, a tylko ewoluuje. :) Są ludzie, za którymi tęsknię przez całe życie, kiedy ich długo nie widzę, i przez całe życie denerwuję się, kiedy długo nie dzwonią. Nie wszystko w życiu mija.

Miły Cyklopie, nie masz czego zazdrościć, bo ja przez całe życie byłam sama jak palec i samotnie musiałam sobie radzić z wychowaniem córki. Dopiero popięćdziesiątce spotkałam Człowieka, na którego czekałam z bólem tyle lat... A życie juz pędzi z górki i nie da się tego cofnąć. Dziękuję Ci za przemiły wpis i życzę wszystkiego dobrego. :)

Chyba rozumiem bardzo dobrze to wszystko w wierszu, co wyraża tę treść: "nie zdążyłam być dziewczynką" - bo ja też nie zdążyłam i nigdy już nie odzyskam tamtego czasu, i nigdy nie nadrobię dzieciństwa. Ale na szczęście wreszcie znalazłam Kogoś, przy Kim czasami czuję się jak mała, bezpieczna dziewczynka. Na szczęście. Dobrze, że i Ty, Kaliope. :-)

Bardzo ładny wiersz, melodyjny, rymowany, jesienno-smutny, z aniołem i pół-duszą - taki młodopolski w stylu i smutku. Uwielbiam takie wiersze.

(SMS do A.K.) Słońce razi radością nad błyszczącą rzeką, kwiaty gryzą się w barwach, ptaki drażnią śpiewem, bo nie dzwonisz tak długo, tak jesteś daleko, i czy tęsknisz, czy myślisz jeszcze o mnie - nie wiem... Może czymś Cię dotknęłam nie tak, jak powinnam, może w zbyt czułe miejsce na tkance Twych uczuć? Dopóki mi nie powiesz, gdzie w szkodę zbłądziłam, nie mogę tego wiedzieć - wciąż Ciebie się uczę. A może, gdy jechałeś wśród puszczy rowerem, złośliwie Ci komórka z kieszeni wypadła, a w niej zamknięte wszystkie kontakty, numery - i znikła, utonęła w kampinoskich bagnach? Dlatego milczysz na zew moich esemesów, żadnego wykrzyknika na znak zapytania... Tak smutno mi codziennie bez Twojego głosu. Tak pędzę, po dniach skaczę do Święta Spotkania. Gródek nad Dunajcem, 29.07.2012 r.

Czy to o tym? www.reality-tv.pl/2010/05/18/reality-show-z-udzialem-dzieci/ www.hanter.pl/humor/1089/Telewizyjne-DNO-Dzieci-w-reality-show.html www.pudelek.pl/artykul/44064/4latka_znalazla_mnie_w_wannie_pelnej_krwi/4/ Ja też uważam, że to skandal jak stodoła.

Różnych rzeczy żałuje się w życiu. Tak chyba jest u każdego.

Skoro czas orfeuszy, to myślę, że wiersz jest rodzajem modlitwy do poezji/natchnienia. Ładny, chociaż trochę zagmatwany. Mimo wszystko podoba mi się. :-)

OKXYVKO , TRAFIŁAŚ W SAMO SEDNO ! PISZĘ WIELKIMI , PRZEPRASZAM , ALE JESTEM ZAPŁAKANA (GRYPA - WOCH!!!). WŁAŚNIE O TO MI CHODZIŁO , BEZ ZNACZENIA JAKA JEST , PRZECIEŻ KAŻDA MOŻE ODEJŚĆ CICHO! SUPER - BARDZO SIĘ CIESZĘ ,ŻE ROZCZYTAŁAŚ ! SERDECZNOŚCI! JA Oxyvko! Zmieniłam , mnie to także zgrzytało , i przyznaję szczerze , miałam takie same skojarzenia jak Ty Droga poetko ! Uściski! Miłego weekendu ! Hania Życzę zdrowia, Kochana, zdrowia we wszystkim.

Bardzo miły wiersz, Alunko. Aż się ciepło robi i tak błogo jakoś... :) Mam tylko jedną uwagę: "nie traćmy czasu żeby ją zatrzymać" - wiem, co chciałaś przez to powiedzieć, ale wyszło tak, jakbyś przestrzegała przed marnowaniem czasu na zatrzymywanie miłości, bo nie jest tego warta - jakbyś mówiła: "szkoda czasu na miłość". ;-)

Ha ha ha ha ha!!! Alem się ubawiła! Świetna humoreska!

Nato, dziękuję za życzenia i zrozumienie. :-) Ja też Ci życzę samych kolorowych dni, Tobie i Twoim najbliższym!

Autorów Bblii było co najmniej dwunastu i każdy wyrażał tam nieco inna filozofię, dlatego jest w niej tyle sprzeczności. :) Nie mylę asertywności z autorytaryzmem ani stanowczości z bezmyślnym uporem. Dobrego dnia i nie tylko. :)

OK. :) Nie obruszaj się, Rihtiku. Nie próbowałam Cię atakować. Rzeczywiście źle sformułowałam jedną swoją myśl: to nieprawda, że nei powinniśmy głosić publicznie swoich poglądów. Nie. Chodziło mi o to, że nie powinniśmy ich głosić w sposób autorytarny, w przekonaniu, że są jedynymi słusznymi poglądami i że mamy bezwzględną, niepodważalną rację. To naiwność, która krzywdzi innych. Pozdrawiam i życzę miłego dnia. :)

Tak, Oxy. Prawdziwa miłość nie odchodzi tylko zmienia wymiar "obcowania". Dziękuję i serdecznie pozdrawiam :-) Krysia Bardzo tęsknię za moją Babcią i Dziadkiem. I chociaż strasznie boli mnie to, że już nigdy nie będę Ich wnuczką, i nigdy nie zobaczę Ich drogich twarzy i rąk, to jednak czuję, że gdybym utraciła tę tęsknotę, stałoby się ze mną coś bardzo złego - straciłabym wielką część samej siebie, myślę, że niewiele mnie by zostało, za mało na zdrowie psychiczne. Dlatego Ich wspominam i ciągle kocham - już nieistniejących. Dla siebie samej. Serdeczności, Krysiu.

Rihtiku, oczywiście, że nei sposób nie oceniać. Jako nauczycielka nawet muszę oceniać zawodowo, a nawet musze uczyć dzieci wartościowania i oceniania. Chodzi o co innego: aby nikomu nie narzucać własnych ocen i nie osądzać nikogo publicznie. Niech każdy ma swoje oceny dla siebie. Sami sobie tworzymy swoje systemy wartości i każdy ma swój, odpowiedni dla siebie. I nie mamy prawa publicznie osądzać, czyj system wartości jest dobry, a czyj zły - to sprawa indywidualna i osobista każdego z nas (o ile nie krzywdzimy innych). Tylko tyle.

Ha ha ha! Dosadnie i bardzo prawdziwie. ;-)))

niejeden z tego powodu przeżywał zawód wszech czasów bo zrezygnował z zawodów i bilet oddał do kasy gdyż musiał opuścić maneż wleczony delegacyją lub pracę na drugą zmianę w czas meczu - chciał nie chciał - przyjął dorośli się cieszą nieśpiesznie i znają zawodów bez liku najgorsze i wcale nieśmieszne jest to, co spotkało chłopczyków