Charismafilos

@Edgar Allan Przed fajna rytmika i ciekawa perspektywa małpiego górowania ;)

@viola arvensis ale, żeby było też coś pozytywnego, bo jest również gniew Boży to przytoczę, jedną z moich ulubionych perykop z 1. Księgi Królewskiej (historia proroka Eliasza): A on odpowiedział: «Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Pana, Boga Zastępów, gdyż Izraelici opuścili Twoje przymierze, rozwalili Twoje ołtarze i Twoich proroków zabili mieczem. Tak że ja sam tylko zostałem, a oni godzą jeszcze i na moje życie» [1Krl,19,10]

@viola arvensis sama prawda! akurat gniew znam z autopsji i prawdą jest to co piszą: gniew odbiera rozum.

@Toyer nie ma miłości bez ryzyka zranienia... a w zasadzie najbardziej ranimy tych, których najbardziej kochamy...:)

@JakubK podoba mi się Twoja koncepcja... najpierw zmoczyłeś deszczem, a teraz szukamy suszy, kiedy cieknie jeszcze nieco na przykład, to tu to tam ;)

@LessLove pozwolę się nie zgodzić, że szczerość godzi w nadzieję... Tam gdzie nie ma nadziei, nie ma też miłości, więc tym sposobem szczerość wykolejałaby wózek, na którym sama jedzie ;) Więc albo mamy problem ze szczerością... albo... żywimy fałszywe nadzieje :)

@wiedźma zgadzam się z przedmówcą, że jeśli szczerość nie jest siostrą prawdy... to chyba jakaś podrzucona siostra przyrodnia z niej ;) Jest jeszcze inna ich siostra - Miłość - szczerość pełna może być tylko w miłości, która wygładza ewentualną szorstkość tej pierwszej. Jak dla mnie: za srogi osąd nad szczerością.

@Toyer fajny wiersz! Ale właśnie nie, nie zorientuje się, bo to co dobre i oczywiste uważamy za pewnik! ;) Może lepiej zostać: błyskawicą? ostem? swędem? przesoleniem? bezdechem? ;) Pozdrawiam

@MIROSŁAW C. czuć szczerą radość! Super :)

@Leszek Piotr Laskowski ciekawy wiersz, nie ze wszystkim się zgadzam, ale rozumiem próbę... niestety zawsze daremną... ogarnięcia Boga :) A On jest wszystkim we wszystkich [1Kor,15,28] :) Nasze wyobrażenie o Nim i o Prawdzie jest często naszym li tylko wymysłem, bo przecież jak pisał św. Jan - Boga nikt nigdy nie widział [J1,18]. Dobre takie zastanowienie jeśli zbliża mnie do Niego, mimo niezrozumienia.

@Alicja_Wysocka to bez skojarzeń ;)

@Kiedy Jest Dzisiaj mówią, że "dlaczego" to diabelskie pytanie... coś w tym jest. Odwagi!

@Poet Ka ciekawe co piszesz... choć ta empatia coraz bardziej w moim odbiorze rozmywa się i robi podejrzana ;)

@Poet Ka no jak wymuszona to nawet "to coś" nie stało obok empatii... jakiś wyrzut sumienia raczej.

@Starzec racja! Słowo ma moc stwórczą!

@Poet Ka precz determinizmowi empatii wymuszonej! ;)

@Poet Ka ja aż tak nie daję sobie odebrać wolności postrzegania! :)

@iwonaroma cóż za skąpstwo miłości!!! Nie godzę się na to ;)

@Na liniach czasu no ja usłyszałem... w celowniku na celowniku ;) Taki nadmorski sosnowy las... na wydmach.

@Na liniach czasu słychać szum, zaiste! :)

@wiedźma dzięki za szczerość - jak dla mnie, każda interpretacja jest dobra, jeśli ją czujesz! To jest moja wizja pisania - przywołać, rozbudzić, tchnąć w czytającego... COŚ! I choćby w jednego - to już sukces i myśl, że 'warto było' :) Oczywiście każdy ma jakąś swoją, jak ja to mówię reżyserską wizję swojego wiersza... ale nie zawsze trzeba, czy nawet warto się tym dzielić. Także @wiedźma - do mnie - zawsze szczerze, nawet jakbyś wybluzgać kulturalnie miała ;)

@wiedźma naprawdę winszuję wrażliwości!! To wypisz wymaluj mój pierwotny zamysł... istotnie, brak emocjonalnego zaangażowania PL, czyni wiersz... tylko li marzeniem... a wiedząc to - dalej można zapytać: kto kogo i jak tu usypia? :) Wielkie dzięki za sięgnięcie po... tajemnicę ;)

@tetu znów zaskakujesz! Szczere i gęste te wiersze, choć klimat noir ;) Warsztat - po inżyniersku - sztos ;)

@Annna2 piękna ta warmijska mowa 🙂 a suplement równie ciekawy...

@wiedźma Cisza jak ta... ;) Ale gorzkiej herbacie mówię stanowcze - NIE!! ;)