hollow man

@Marek.zak1 Jako stary lewak zgadzam się z amerykańskimi uczelniami.

@Marek.zak1 Zenek Martyniuk również rozważał ten dylemat: Patrzę czule w twoje oczy, a tu słyszę ciągle nie, nie wiem co mam z sobą zrobić, czy całować ją czy nie. Obaj z Mistrzem doszli do zbieżnych wniosków, akurat niezgodnych z obowiązującym trendem. Moje osobiste stanowisko jest takie: Nie pytaj tylko jeśli jesteś pewien, że nie dostaniesz w twarz lub że zostaniesz pozwany. Szczęśliwego, Marku.

powiedz czy ją kochasz czy jest pierwszym westchnieniem ostatnią myślą dnia powiedz czy spałaś z nim czy wdarł się pod skórę wymazał dotykiem moje imię

@violetta Oczywiście. Błogosławieni, którzy wiedzieli lepiej, lecz milczeli.

@violetta Tak myślałem, że w końcu wyprojektujesz na mnie jakieś swoje matczyno-wychowawcze strefy ;)

I killed the beast That part of me is dead

@violetta Tu i teraz Proszę Pani to ja jestem na zakręcie. Ode mnie widać niebo przekrzywione

@violetta Fantastycznie. Bezwzględnie mordujesz malkontenta we mnie.

@violetta Tak. Już miałem ochotę poopowiadać o odwilży i błocie pośniegowym i że dopiero teraz depresja będzie zbierać żniwo... Ale nie, violetto... Nie zrobię Ci tego. Doprawdy... Piękna zima i jest cudnie na dworze :) A gdyby ktoś wyrzucił Okruchy dla kotów Okruchy dla gołębi I okruchy dla mnie

nie mogę zasnąć ciemno jakbym stracił wzrok idzie śnieżyca

@violetta Nie wiem o co Ci chodzi, ale OK.

https://youtu.be/k5UvFeGEGhQ?si=D00NtNmVtvoEJW2l https://youtu.be/rsle7inq3Q0?si=_rVg0D71aOoZlP_F

@Berenika97 Tak. Dziękuję, Bereniko.

pamiętasz jak przed maturą poszliśmy wykrzyczeć falom naszą młodość uśmiechasz się może to banalne sporo umarłem przyjacielu tak długo z ironiczną mądrością wyświetlasz każdy mój fałsz nigdy zbyt wiele nie mówiłeś stawiając ciszę ponad gwar lecz krążą we mnie twoje słowa sprzed trzydziestu lat dawno cię nie było przyjacielu tylko ty mnie jeszcze poznajesz zrzucam ostatnią skórę posiedź chwilę nie chcę dzisiaj być sam

@KOBIETA Tobie - Szczęśliwego Nowego Roku, Dziewczyno! Bądź wolna, bądź szybka i nigdy ale to nigdy się nie zmieniaj. No i - oczywiście - mam nadzieję, że to nieprzemyślana decyzja i jeszcze wrócisz kręcić nami - facetami - tak jak tylko Ty potrafisz!

@huzarc Dziękuję. @GosławaHmmm... To wiersz z ciężkiej przeszłości. Rzeczywiście, spakowane są tam smutne i tragiczne wydarzenia, chociaż historia nie wydarzyła się w Paryżu. @Berenika97Dziękuję. @Annie Jaka detektyw śledcza :) Tak, raczej chodziło o "nad". W sumie niepozorne miejsce, ale przez to jakby bardziej realne. Saint-Germain-des-Prés to jeden z najładniejszych paryskich bulwarów, bardzo klimatyczny w mojej ocenie; obecnie faktycznie dużo butików, ale niegdyś w tamtejszych kawiarniach przesiadywał Sartre z de Beauvoir. Dzękuję.

@bazyl_prost "Pożegnanie z Marią Juaną"?

@Noxen Hej Noxen, Niestety, to nie jest dobry wiersz. Bierzesz się za ciężki temat. Masz ze sobą moc setek tysięcy poetów i dołączasz do tych, którzy na temacie polegli. W warstwie - nazwijmy ją 'metafizyczną' - nie pojawia się tu błysk jakiegoś nowego podejścia, nowej idei, czegoś świeżego... Wiersz w skrócie mówi o tym, że peel nie wierzy w bajki i uważa, że po śmierci wchodzimy w 'nicość'. Nic nowego, to może na nowo da się to powiedzieć? Skąpy dobór rekwizytów nie pozwala wejść na jakiś głębszy poziom obrazowania. Poruszamy się w wątłej refleksji filozoficznej budowanej na wątłych obrazach. Osobiście lubię, gdy w wierszu jestem w stanie wyróżnić przynajmniej jeden z trzech aspektów (za Lacanem): symboliczny, obrazowy i 'realny', a najlepiej wszystkie trzy, ale to już wtedy Święty Graal. Czyli wiersz mówi do mnie na poziomie symbolicznym, gdy czuję, że podmiot bardziej jest mówiony przez język niż sam mówi. Na poziomie obrazowym, gdy jestem w stanie rozpoznać w jakiś sposób siebie w danym obrazie, a jednocześnie rozpoznać iluzję, która jest konsekwencją tego rozpoznania. I na koniec 'realne' - gdy wiersz rozmawia z moim Brakiem - czymś czego nie da się powiedzieć ani językiem ani obrazem, co wymyka się opisowi, ale uparcie powraca i nie pozwala mi się domknąć w spójną całość. I ten ostatni jest najtrudniejszy do wydobycia. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć... Operujesz ciężkimi pojęciami - śmierć, dusza, nicość. Każde z nich osobno ma kaliber 44, ale razem - wcale się nie wzmacniają, tylko znoszą. A poza tym, w Nowym Roku, życzę Ci dużo lektur, wzruszeń i nadawania sensu.

@KOBIETA Ja bym jednak jechał przez Kołbaskowo żeby się bezpośrednio wpuścić w niemiecką 11, bo jak wiadomo, Niemiec nie ogranicza fantazji kierowców z temperamentem ;)

ach vivienne biedna vivienne cały paryż wypełniony nim to minie kiedyś minie teraz wszystko jego uśmiech jego imię noszą dni chowasz twarz w dłonie nie mam pocieszenia popłacz vivienne dobre to łzy przyjdzie znów wiosna wymażesz z pamięci saint-germain-des-prés każdą stację metra teraz już śpij vivienne

@Tectosmith Jeśli będziemy mieli na tym forum więcej tak poprowadzonej krytyki tekstu, to jakość i pisania i komentowania rosłaby wykładniczo. Dzięki, Tectosmith, naprawdę szacun.

@Maksymilian Bron Bardzo chciałbym nie zgadzać się z peelem w przesłaniu, które tu się manifestuje. Czasem lubię tak szeroko popłynąć z tekstem, ale zasadniczo wolę cięcie, cięcie do bólu i żywej kości. Nie wiem też czy miałbym taką odwagę w operowaniu dydaktycznym tonem. Ale jako stary marksista pochwalam zawołanie: Bij Bydlaka i Krwiopijcę! ;) Skojrzyło mi się też z fragmentem "Kwestii smaku" Herberta: Tak więc estetyka może być pomocna w życiu nie należy zaniedbywać nauki o pięknie Zanim zgłosimy akces trzeba pilnie badać kształt architektury rytm bębnów i piszczałek kolory oficjalne nikczemny rytuał pogrzebów