Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    6 134
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    140

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. @Corleone 11Bardzo się cieszę. :)Pozdrawiam i życzę miłego dnia.
  2. Berenika97

    smok

    @Sylwester_LasotaBardzo dziękuję!
  3. @Rafael MariusNie uwierzysz, ale czasami spotykam się z moimi koleżankami w wieku 30-40 lat, jak one potrafią narzekać! Na choroby wymyślone, na dodatkowe kilogramy, na niemodne (często moje) ciuchy, no i na swoich facetów. A o szczęściu to już lepiej nie wspominać, bo usłyszę litanię nieszczęść. Zaczynam się źle czuć w takiej toksycznej atmosferze. Pozdrawiam serdecznie! @JWFBardzo dziękuję!
  4. @Leszczym Otwarcie i szczerze piszesz o emocjach i to jest super! Nie będę wchodzić w niuanse, bo znowu zaprowadzi mnie to w głębsze "maliny". Ale to bardzo uniwersalny i ciekawy wiersz.
  5. @Migrena Miłość jak misterium - jest tu wszystkim: zniszczeniem, bólem, ekstazą, ciszą, tworzeniem ... i to wszystko jest piękne. Opisałeś coś, co jest nie do opisania.
  6. @Corleone 11Bardzo dziękuję, że tu byłeś. :)
  7. Berenika97

    smok

    @Annna2Bardzo dziękuję! Chociaż już ten smog w Krakowie nadlatuje coraz rzadziej. :) @JWFDziękuję za opinię, po zastanowieniu się uznałam, że masz rację. Jeszcze raz wielkie dzięki!
  8. @Natuskaa@Waldemar_Talar_TalarBardzo dziękuję!
  9. Berenika97

    smok

    @JWFBardzo dziękuję! :)
  10. @Robert Witold GorzkowskiTo ja przepraszam za niedopowiedzenie, mój mąż jest cudownym człowiekiem. Chodziło mi o to, że teraz najczęściej na rękach nosi naszego synka. Pozdrawiam. :)))
  11. @Annna2 Twój wiersz jest niezwykle poruszający i aktualny, pełen emocji i historii. Powtarzające się słowa "Idziemy razem, trzymamy się za ręce" są najważniejsze - to manifest, aby być razem. Przeciwieństwo do historycznych i obecnych podziałów. Tekst uświadamia, jak kruchy jest pokój i nasza cywilizacja. Ostatnie pytanie o Wannsee jest mocne, ale też wzbudza lęk i wątpliwości. Obserwując teraźniejsze wojny, jestem pewna, że ludzkość nie wyciągnęła żadnych wniosków z historii. Stworzyłaś wiersz piękny i przerażający jednocześnie, "idziemy razem" nie jest dane raz na zawsze, przypomniałaś, że zło zaczyna się od małych rzeczy. Jesteś niesamowitą poetką! (i nie pisz "etam")
  12. @Robert Witold GorzkowskiBardzo dziękuję, a co do noszenia - to na rękach nosi już kogoś innego. :))) @TylkoJestemOnaBardzo dziękuję! 💚 @Annna2Bardzo dziękuję za życzenie i polubienie. :) @andrewBardzo dziękuję, życzę również pięknego dnia. :))) @MigrenaPięknie dziękuję! Jesteś przemiły, ale ... nie jestem poetką. Tu są cudowni Poeci, czytanie Waszych utworów jest dla mnie "celebracją życia". Pozdrawiam.
  13. Berenika97

    smok

    stalowe chmury smog nadleciał nad Kraków puste chodniki
  14. @wierszykiDziękuję za opinię, masz poczucie humoru. Mam nadzieję, że moja inteligencja (chyba trochę jej mam) nie jest sztuczna i nie piszę o naszej/waszej przyszłości. Szczerze mówiąc, to wcale nie myślałam o piosence Kory - oczywiście ta fraza była w głowie i pewnie ją nieświadomie użyłam. Wiersz jest dedykowany i osobisty. @RomaBardzo dziękuję! Napisałam go na rocznicę naszego ślubu. :)
  15. @Alicja_WysockaTak ładnie napisałaś, że mnie przekonałaś. :) @Jacek_SuchowiczBardzo dziękuję, pięknie piszesz! @Alicja_WysockaChyba tytułu się nie edytuje, nie ma przy nim edytowania, tylko zamknij/usuń. Muszę zostawic, aby nie narozrabiać.
  16. @Simon TracyDziękuję! Tak, to prawda. :) @FaLcorNDziękuję! Czasami wystarczy tylko tyle i aż tyle - po prostu, niech będzie ta druga osoba - kochająca i kochana. @Stracony@JWFBardzo dziękuję za serduszka! 💚
  17. @Simon TracyDziękuję za odpowiedź, zaintrygowałeś mnie, ponieważ nie znam tego opowiadania. A Angelisa kojarzyła mi się dotąd tylko z żeńskim imieniem. Ale połączenie anioła z demonem - ciekawy pomysł. :)
  18. @Simon TracyNastolatek piszący takie wiersze - niesamowite! Ten tekst jest bardzo dojrzały i niepokojący, ale widać w nim ogromny talent i wyobraźnię twórcy.
  19. @Stracony gdybyś był wróblem skubałbyś okruchy nie znając smaku chleba gdybyś był orłem widziałbyś z wysoka lecz nie dostrzegłbyś łez ale jesteś człowiekiem więc czujesz głód i sytość ból i radość widzisz blisko i daleko to czym jest życie prawdziwe?
  20. nie szukałam cię w żadnym z planów nie było dla ciebie miejsca a ty przyszedłeś jak deszcz w środku lata nieproszony a tak potrzebny nie chodziło o słowa ty patrzyłeś tak że moje myśli same układały się w zdania których bałam się pomyśleć na głos byłeś lustrem w którym nie dało się ukryć żadnego pęknięcia i bałam się ciebie tego spokoju który gasił wszystkie moje wewnętrzne wojny jednym spojrzeniem nie byłeś przygodą byłeś powrotem do domu, którego nie znałam a za którym tęskniłam od zawsze teraz w twojej obecności wszystkie moje mury zbudowane z lęku i gniewu stają się linią na piasku przestałam grać bo znasz scenariusz na pamięć nie musisz nic robić "po prostu bądź"
  21. @Simon TracyTwój wiersz zrobił na mnie duże wrażenie, jest mocny, dekadencki, a zarazem zmysłowy. Podoba mi się, ponieważ lubię gotyk, jego estetykę oraz czasy średnie - ich klimat. Przedstawiłeś romantyczną wizję śmierci, bardzo plastycznie.
  22. @Leszczym Ciekawa rozmowa poetycko- filozoficzna z samym sobą. Jest refleksyjna i autoironiczna. Zdanie "Gdybym rozkochał się w ciężarze rozważań uczynili by mi z reala Wahadło Foucoulta Umberto Eco." nasuwa pytanie, czy obawiasz się, że Twoje przemyślenia, zostaną potraktowane przez innych poważnie i zostałbyś zamknięty w pułapce tak jak bohaterowie Eco? Możesz je potraktować jako pytanie retoryczne. Lubię filozofię i nic na to nie poradzę. :) Ogólnie Twój tekst podoba mi się. :)
  23. @wierszyki Jak muzycznie, plastycznie i delikatnie. "Świerszczowe pozytywki" - słucham ich co roku z przyjemnością. Pięknie!
  24. @Alicja_Wysocka Twój wiersz dotyka tej dziwnej ludzkiej potrzeby mierzenia tego, co niemierzalne. Szczególnie porusza mnie to "liczę na siebie - choć nie znamy sumy". To tak trafnie ujmuje naszą kondycję - stawiamy na siebie, nie wiedząc, ile właściwie jesteśmy warci, co możemy dać, co w nas się kryje. A końcówka o uczciwości i czekaniu na coś, czego druga osoba nie ma... - świetne!
  25. @Annna2 Dla mnie to piękny, intymny wiersz o miłości. Stworzyłaś niezwykle muzykalną kompozycję - zarówno w dosłownym sensie (con moto, cis-moll, con amore, sempre), jak i w rytmie słów. Szczególnie porusza mnie motyw wyżłobionego przez deszcz imienia - to metafora, która pokazuje, jak głęboko ukochana osoba wpisała się w Twoim życiu. Wers - "Na drodze po której wciąż jeszcze idę" rozumiem jako ciągłe trwanie w miłości, nawet gdy druga osoba już nie jest obecna.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...