Berenika97

@Annna2Wprawdzie nie znam pracy w gospodarstwie, ale umiem za to wyobrazić to wszystko, co napisałaś. (przynajmniej mam taką nadzieję). Twój wiersz jest piękny i bolesny, tak go odczytuję. Najpierw przeniosłam się do minionego już życia, takiego, w którym to natura regulowała ludzkie życie. Oprócz ciężkiej pracy, jest tam ogromna dawka miłości. A potem nagle wers: „W moim domu- nie to nieprawda!” - uderza z brutalną siłą. Przywołuje smutek, poczucie utracenia. A mimo wszystko jesteś silna. To bardzo głęboki i emocjonalny wiersz. Twój wiersz - Poetki, osoby bardzo wrażliwej, obdarzonej niezwykłym talentem.

@Jacek_Suchowicz To miłość dawna – już umarła, choć w snach się czasem jeszcze błąka. :) @MigrenaBardzo dziękuję, ale czasami te "kroki" powodują, że stoimy w miejscu i nie możemy pójść dalej. @Robert Witold GorzkowskiBardzo dziękuję! @Annna2Bardzo dziękuję! Nie wiem, co napisać, bo takie pochwały od Roberta i Ciebie dodają mi sił. @Rafael Marius@Andrzej P. Zajączkowski Bardzo dziękuję! :)

@MIROSŁAW C.Bardzo dziękuję! :)

@Jacek_Suchowicz Nie sztuką tylko jest szokować, lecz myśl w formę piękną wplatać, bo można słowem też czarować, no i po głowie też dostawać.

@Alicja_WysockaBardzo dziękuję za piękny komentarz.

@LeszczymWiedziałam, że to słówko celowo użyłeś. :) Staram się podchodzić do Twoich tekstów poważnie, chociaż zdaję sobię sprawę, że może Ci trochę przynudzam. W sumie to lubię żartować, ale nie wszędzie wypada błaznować. :)

To podsumowanie to piękne myśli, które są najważniejsze w naszym życiu. Wartość i znaczenie nie zależą od jego namacalnej realności - tak jak marzenia, wspomnienia czy uczucia. A prawda może dotyczyć autentyczności przeżyć, intencji czy emocji. Opowiadanie lekkie , romantyczne, smaczne i pochnące mandarynkami. Bardzo mi się podoba. :)

@Konrad Koper Na tych nićmi utkanych mostach, myśl wędruje a dusza, choć wciąż się dziwi, płynie w barwach — wciąż szczęśliwie.

@Leszczym Szczera i gorzka autorefleksja poetycka, pełna autoironii i egzystencjalnego pesymizmu. "Hiob na własne życzenie" - bardzo mi się to podoba. Celowo używasz słów typu skiebźdźiłem aby skiebździć ten wiersz. Nie udało się ! Chcesz uczciwie spojrzeć na własne ograniczenia, ale mam nadzieję, że ich nie dostrzeżesz. Tak jak i inny czytelnicy. Czy komuś udało się "rozplątać" życie przez poezję? Nie znam takiego gościa. Nie musisz być pierwszy. Fajny tekst!

@Migrena Zawirowały emocje! Tworzysz silną poetycką wizję - wyjątkową! Budujesz świat, w którym ból staje się czymś więcej niż tylko osobistym cierpieniem. ps. Wilki to moje ulubione zwierzęta. Suki nie są wierne wilkom. Natomiast wierne pozostają (z wzajemnością) wadery. Wilki, gdy już połączą się w parę, kochają się i są sobie wierne aż po grób. Nie tak jak ludzie, którzy je krzywdzą. Dobrze, że użyłeś słowa "suka".

@Jacek_Suchowicz A może się zdarzy, że smakosz przełknie bez grymasów brzydoty te wszystkie niedogotowane rymowane moje kluchy.

@Waldemar_Talar_TalarJa byłam litościwa dla mamy, bo wołałam: tato, tato – wracasz za późno, nie siadaj w fotelu zajmij się mną - mój przyjacielu obiad niech czeka - on zawsze może porozmawiamy porysujemy poczytamy pokażę ci, co zbudowałam z marzeń

@wierszykiDziękuję za odpowiedź. Wiem, że to modlitewnik, a moje pytanie nie było przypadkowe. Dwa lata temu widziałam w muzem niemiecki modlitewnik o formacie A5, który był ilustrowany obrazami religijnymi wielkich mistrzów malarstwa. (kopiowane, biało-czarne) Na jednej stronie była modlitwa, a na drugiej ilustracja - jak w albumie. Piękne wydanie z przełomu wieków. Jak przeczytałam Twój wiersz, to o nim pomyślałam. :)

@Annna2Czasami dobry fioł nie jest zły, a wręcz przeciwnie - bardzo twórczy! :))

@Marek.zak1Piękny utwór. Te stare piosenki są zachwycające. Bardzo dziękuję! @wierszykiBardzo dziękuję! Nie myślałam o rymach. Przyznaję się. @Annna2Ale czasami nie wychodzi, bo nie "dbamy o tę miłość". Ale już boleśnie doświadczeni - możemy zadbać o drugą. Bardzo dziękuję! @JWFBardzo dziękuję!

Chodzę w mroku sama i znam dobrze tę drogę, Gdzie niepokój w korzeniach oplata mi nogi. Moje kroki – szelest dręczących słów, Które cisza usypia wśród wilgotnych mchów. I wiem, że w tobie też tkwi ból A pod powiekami spoczywa zmęczona miłość. Że u ciebie też jest to, co we mnie. Bo kiedy kocham, To jakbym odchodziła. I kiedy odchodzę, To jakbym kochała. I nie rodzi się nic. I krwawię, i tkwię, Jakbyś był mi obcy. I tęsknię, i wracam, Jakbyś był mi bliski. Idę dalej, choć każdy krok wydaje się już czyjś.

@Marek.zak1 - Co w temacie bliskości, małpko, chcesz powiedzieć? - Z bananem zawsze, ale z kiścią to już tłoczno.

@wierszyki Ciekawie połączyłaś elementy sakralne z obserwacją. Zestawiłaś obraz cierpienia Chrystusa z opisem dziecięcych stópek - ciekawy kontrast między wysoką sztuką a ludzkimi reakcjami. Wiersz ma wiele urywków - zabieg stylistyczny. Wspominasz o Guido Renim (malarzu barokowym), czy przeglądałaś jakiś stary album sztuki (np. religijnej?)

@Annna2Co do widelca to są różne opinie. Ale jest pewne, że w czasie, gdy Henryk Walezy przybył do Polski (XVI w), Francja była cywilizacyjnie za nami, zwłaszcza pod względem higieny. U nas były normalne toalety, a Wersal, który był budowany póżniej ich nie miał. Na Zamku Królewskim w Warszawie były łazienki z bieżącą wodą, a we Francji zaczęto się myć w celach higienicznych dopiero pod koniec XVIII wieku. Bardzo dziękuję! @KlipNo rewelacyjne! Okazało się, że kanibalizm ma duży potencjał. A Ty potrafisz go świetnie wykorzystać. :) @violettaBardzo dziękuję!

@Annna2 Ten wiersz to fascynujący abecedariusz. Każdy wers zaczęłaś kolejną literą alfabetu - do końca! A to przecież takie trudne! Świetna metafora - koń, który ewoluuje w Pegaza, w symbol natchnienia. Pokazałaś siłę słowa!!! Tytuł mnie zastanawia. :) Super Aniu, jesteś wielka!

@wierszykiBardzo dziękuję! Na pewno wersy są za długie. Ale poeksperymentować można. :) 💚Pozdrawiam. @jan_komułzykantDziękuję! Świetny! :) @[email protected]@Naram-sin@Klip Bardzo dziękuję! 💚

@RomaBardzo dziękuję! 💚

@Jacek_Suchowicz Każdemu jego szczęście, jego drogą. Jedni szukają w podróży, inni w domu. W tym wierszu kryje się mądrość głęboka, co trafia w sedno, by każdy to pojął.

Anglik przez kanibala na Fidżi uwięziony, Usłyszał po angielsku: "Zostaniesz upieczony"! Białas przerażony trudną sytuacją - krzyknął: "A co ze wspólną cywilizacją?!" - "Przecież nożem i widelcem zostaniesz zjedzony"!

@Alicja_WysockaZ tym umawianiem się tylko żartowałam. Też nie biorę ich do ręki. :)