Annna2

@Wiesław J.K. no na żywo jest najpiękniej. A z historią to tak jest, wszystko już było, jest i wszystko będzie. Dziękuję za piękny wpis @Robert Witold Gorzkowski dziękuję

@Berenika97 One niedługo mają urodziny, 5 i 6 lat. pięknie napisane, dziękuję @andrew tak dziękuję @Maciek.J- tak i tyle życia przed nimi.

@MIROSŁAW C. tak też dziękuję

- Julce(Luli) i Oli. Jednym pociągnięciem niczym Picasso potrafi namalować wszystko, jak kawy espresso. Od lewej do prawej krawędzi kartki, kręcąc paluszkiem młynka, w środkowej części zręcznym zawijasem, powstają esy - floresy radosnym hurtem. Pomysłowością dorównuje Banksiemu, pozorny chaos jak u Basquiata. Farbki i chlust wszystkie tęcze świata. Zielony czerwienią nęci zapachem, oazy kwiecistej wabiąc kolorem. Bratki, maki, bzy i rumianek, są jak motyli cały wianek. Stokrotko, co jesienią zakwitasz wiosną, Olu i Lulo - aż serca wciąż rosną.

@Lidia Maria Concertina ego, czasem trzeba o siebie zadbać, bo słaby nikomu nie pomoże bardzo dobry wiersz

@violetta wprawdzie każdy dzień zbliża nas do końca, jeszcze się nie śpiesz, jeszcze nie

@Czarek Płatak wspomnienie dziecka, kadr po kadrze. Poruszający. Bo nie zawsze słowo Rodzić jest święte.

@Czarek Płatak dziękuję

@Czarek Płatak dziękuję

@Czarek Płatak dziękuję

@Wochen, @Czarek Płatak dziękuję

@Czarek Płatak dziękuję

@Czarek Płatak 💕

@Czarek Płatak , no trochę tak, ale Czarek, patrz jaki nasz język piękny jest

@Czarek Płatak dziękuję

@Czarek Płatak 😊😊 @Łukasz Wiesław Jasiński dziękuję

@Łukasz Wiesław Jasiński, @Czarek Płatak dziękuję

@Czarek Płatak dziękuję

@andrew jest, świat piękny jest

@ŁukaszJaro nie da się z nim nic zrobić, ( w sensie zatrzymać) można go zmarnować, albo przeżyć najpiękniej jak się da

@Witalisa wzruszająca scena życia- z uratowania życia. "Kto ratuje dziecko, ratuje cały świat".

@Alicja_Wysocka pewnie narażę się Tobie, Twój wiersz jest ciekawy, brzmi jak pewnego rodzaju zniewolenie miłosne: bo są wymagania, aby doświadczyć pewne uczucia( mniemam dobre) "zostaw mi mi słowa". Wyczułam też delikatne ostrzeżenie dla niego żeby uważał, "będziesz pamiętał?. Ale jeśli to zobowiązanie i oczekiwanie jest z dwóch stron to wszystko jest ok

@Migrena poetycko bardzo i pięknie. Napisałam wcześniej u Ciebie pył ma przeszłość, bo zostają nasze wspomnienia i miłość. Bo przeszłość miała też imię. Teraz trochę metafizycznie i za I Kantem- który stwierdził, że obserwowane na niebie mgławice, mogą być pyłem z którego powstają gwiazdy i planety. Tu pył też nie umiera- u Ciebie, nie jest echem, rezonuje miłością przekraczając wszelkie granice.

@Berenika97 przeczytałam sobie piękną vilanellę T. Dylana. I Twój wiersz też. Rodzimy się po to, aby umrzeć. To może radykalnie brzmi, ale tak jest. I my istniejemy, biegnąc ku wieczności. Śmierć jest nieunikniona. Ale w życiu człowieka nie można oprzeć się na nicości, na niczym. Żyć- znaczy umierać- ale każdego dnia, to życie( nicość- ale przecież jej nie ma), wypełniać jak najlepiej, pracując, tworząc kulturę, wielkie rzeczy, czy kochając Przeżyć tak, jakby każdy dzień był tym ostatnim. By jak w vilanelli Thomasa- być z ostatnim oddechem ukochanej osoby. Śmierć może być wybawieniem od bólu dla cierpiącego, ale dla rodziny to tragedia. A śmierć niczego nie kończy- pozostaje miłość.

@Berenika97 dziękuję. Ktoś za nas już dawno napisał scenariusz, rozdzielił role między Izraelem a Autonomią Palestyńską, między wiekami, między wiekami. Między Europą a Wschodem. Nie wiem co będzie, mam nadzieję że coś jeszcze dobrego nas czeka, ale mam też świadomość, że wystarczy jeden sen, czyn kogoś wielkiego tego świata, i jak w "Commedia dell’arte, w tańcu chocholim, gdzie maska za maską, zakładana na maskę, może się wszystko wywrócić.