Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Annna2

Użytkownicy
  • Postów

    2 536
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    20

Treść opublikowana przez Annna2

  1. @huzarc Kiedyś zapytano Papieża Franciszka, dlaczego Bóg nie ingeruje gdy umierają dzieci, gdzie był gdy gazowano ludzi, zabijano. Franciszek odpowiedział, że są pytania na które nie ma dobrych odpowiedzi. I teraz od siebie- był z tam w komorze gazowej przy nich, przy umierających. A Kolbe? Mógł żyć- to nie On był wyznaczony, a jednak.
  2. @Migrena nie nie jestem, ale dzięki
  3. @Migrena Biedańsk się rozrasta. Przeprowadzki do miasta biedy nie da się zaplanować- i wysiada się w nowej rzeczywistości, i kogo zapytać o drogę? I są ulice- Bezradność, Bezsenność, Bezsilność. I nigdy nie wiadomo kiedy się tam trafi. I jest umieranie na raty. Dobry wiersz.
  4. @Leszczym dziękuję @Migrena no i sobie marzy
  5. @Berenika97 piękna i poetycka Twoja epifania.
  6. @Migrena" Panie, czymże ja jestem przed Twoim obliczem? Prochem i niczem" Proch, pył, kurz, w kategorii filozofii egzystencjalnej- to jak my ludzie, znikamy, zanikamy. Z prochu powstaliśmy, w proch się obrócimy" Tak też jest. Ale pył posiada przeszłość. To wspomnienia człowiecze, i można otrzepać się z pyłu zapomnienia, czyli coś co jest ważne, jest zawsze aktualne tak jak tu: która, nawet kończąc się, nie przestaje być światłem.
  7. @Migrena dziękuję. fajne są- godzinami mogą stać na jednej nodze normalnie Godot czy co. @Berenika97 ❤️
  8. @Ewelina ładnie, a jednak końcówka marzy o niewoli
  9. @Berenika97 O Berenika wiedziałam że jesteś dobra, Twój komentarz jest świetny. Trochę kiepsko mi dziś, Zrobiłaś mi dzień Berenika, uśmiechnęłam się, dzięki. @andrew piękny komentarz, wierszowy dziękuję @huzarc dziękuję
  10. Cnotami nie grzeszy, jak wielcy artyści, jedna schowana, drugą odpiera passaty na wietrze. Już po herbacie gdy się kumka spostrzeże, patyk połknie szybciej niż gumka zetrze. Niczym Godot marzy o lepszych jutrach. Mimoza, albo inna muza w natchniuzach, wypatruje szczęście w wody okruchach. Stoi na jednej nodze skulona, cierpliwa czapla siwa.
  11. @Wochen dziękuję
  12. @Julita. ładnie, klimatycznie
  13. @andrew i pomyśleć zawsze jest pogoda
  14. Annna2

    łapy i skrzydła

    @Berenika97 piękne są
  15. @huzarc nie rozumiem tego wiersza. Ale napiszę ile zdołałam. Bóg gier komputerowych, Bóg nierzeczywisty, "alusiowy(AI), sprowadzony do fantastyki? Nie wiem.
  16. @Emilie Eve Stahl smutne i wzruszające
  17. @degatoja piękny i mądry
  18. @Nata_Kruk dziękuję
  19. @Bożena De-Tre z pewnością źle. "femenistki"- ale jak na absolwentkę polonistyki- to takie byki nie powinny u Ciebie być.
  20. @Bożena De-Tre myślisz że chodzi o wygląd? Tak powierzchownie mnie oceniasz? ( oczywiście masz prawo, ale to miłe nie jest)
  21. @Maciek.J to miłe, dziękuję @Andrzej P. Zajączkowski dziękuję, @degatoja dziękuję
  22. @Bożena De-Tre mogę się wtrącić? Czasy jak czasy wiadomo jakie były. Nie przepadam za M. Hłaską- i przepraszam że nie, bezwzględny był.
  23. @Berenika97 tak waga słów jest ogromna. Znaczenie słów, Proszę, dziękuję, przepraszam- nic nie ważą, a waga znaczenia jest przeogromna, i tyle ma możliwości i tyle załatwia. Proszę- jak pięknie brzmi, dziękuję- to wychowania sznyt, przepraszam= to nie porażka, a zawsze zwycięstwo. Piękny wiersz,
  24. @andrew piękny wiersz i mądry. Wierzę w Boga, Bogu i Maryi Mateńce. Kiedyś Benedykt XVI powiedział, że wielu odejdzie( nie wiem skąd przewidział? Miał chyba dar prorokowania, bo było to dawno i nie było oznak kryzysu), ale Kościół przetrwa. Zmieni się tylko, i pozostaną najmocniejsi. Tyle lat już trwa, więc przetrwa.
  25. @andrew nie nie przypisałam Tobie, zgodziłam się z Tobą- gdyby było inaczej- nie napisałabym dzięki. Andrzej nie chciałam Ciebie urazić- jeśli tak się stało- przepraszam. @Berenika97 dziękuję za piękny komentarz Berenika. Niesamowity. Tak- masz rację- moje patrzenie na świat jest inne już, zmieniło się bardzo 6 lat temu. Tak ciągle składam hołd moim Autochtonom moim Warmiakom myślę, że muszę, powinnam. Chcę coś zatrzymać, ale mi się nie uda. I fragment " Campo di Fiori" Miłosza. I ci ginący, samotni, Już zapomniani od świata, Język nasz stał się im obcy Jak język dawnej planety. Aż wszystko będzie legendą I wtedy po wielu latach Na nowym Campo di Fiori Bunt wznieci słowo poety. Dziękuję.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...