Laura Alszer

@[email protected] Dziękuję i pozdrawiam

@andreas Dziękuję. Miłego dnia

@andreas no jasne. Też pozdrawiam

@any woll dziękuję

@andreas Uroczy wiersz 🙂

dym wyłania się z półmroku wychodzisz na scenę w luźnej koszulce skrywając łysą głowę pod czapką z daszkiem bardziej przypominasz łobuza niż muzyka jak zwykle rzucasz szybkie dobry wieczór siadasz przy pianinie kobiety wzdychają wyobrażając sobie że to na nich grasz zamykasz oczy wyśpiewując tajemnice siedzę w pierwszym rzędzie widzę tę pojedynczą łzę toczoną przez muzykę jesteś gdzie indziej nie dostrzegasz jej ćma barowa drażni się z imbirem wraca jak bumerang a ja czekam na pocztówkę z kosmosu od dawna już wiem to dobry moment by wyznać o czym szumią stare drzewa dobrze że cię mam

@andreas nie to nie gwałciciel... czy ja wiem czy to 'mądrość' 😅 Zabawny limeryk. Dziękuję za odwiedziny. Pozdrowionka

Dobry wiersz

@violetta Fajne skojarzenie, dziękuję 🙂

@Rafael Marius Przecież mój komentarz jest kontynuacją rozmowy. Ty napisałeś swoją opinię a ja swoją. Gdyby mi ta formuła nie pasowała - nie odpowiedziałabym. Obraziłeś się za słowo 'totalnie'? @Rafael Marius Szanuję Twoje zdanie. Nawet fakt, że masz inny słownik niż wszyscy, ok. Masz takie prawo. Ja też mam prawo do swojej opinii

@Rafael Marius Przecież w moim wierszu nie ma ordynarnej nagości. Modelka owszem jest naga, ale okryta tkaniną... chyba Twoja wyobraźnia za daleko poleciała. I raczej nie zrozumiałeś wiersza... A w kwestii nagości i artystów. Przecież nagie ciało samo w sobie może być dziełem sztuki... Pomijając Szał uniesień, spójrz na Dawida Michała Anioła... i to nie są pojedyncze przypadki. Pomyśl o artyście, który maluje swoją ukochaną, nagą. I co? Powiesz mu, że nie jest artystą? Twój komentarz totalnie nie ma żadnego pokrycia.

@Rafael Marius Powiedziałbyś to Podkowińskiemu?

@Deonix_ te lustra faktycznie mogły przywieźć na myśl Alicję. Dobra interpretacja. Dziękuję za przeczytanie i podobanie. Pozdrawiam również z uśmiechem 🙂

@Domysły Monika Bardzo dobra wizja, Moniko. Dziękuję! 🙂

artysta jeszcze nie skończył obrazu jednak rozmyty kontur ciała wygiętego na szezlongu przyciąga wzrok widzisz zieloną tkaninę otulającą prawą pierś znikającą między udami puszystej modelki a lewa lewa pierś wabi lekko zasłonięta ciemnoblond włosami tak okrągło ponętna że masz ochotę zaśpiewać albo wiersz o niej napisać podchodzisz do płótna niebieskie oczy obiecują uniesienia jak w "Szale" Podkowińskiego wyciągasz notes i pióro

@Domysły Monika Dokładnie tak, walka z wewnętrznym 'demonem' Dobra interpretacja

@Rafael Marius Chyba wszyscy miewamy

@Nata_Kruk Dziękuję, miłego popołudnia

@Łukasz Jasiński I tak też można - komentować @Waldemar_Talar_Talar Witam. Dziękuję serdecznie i również pozdrawiam

@mariusz ziółkowski Wiesz, że go nie widziałam, nawet nie wiem co on tu robi 😂 Dzięki, ja też pozdrawiam

w świetle neonów połyskuje pustka przykładam dłonie do gładkiej struktury szukam odbicia idę przez lustrzany labirynt zagubiona chcę odnaleźć siebie nagle widzę go czarne oczy przeszywają jak zardzewiała pinezka papier gdy śmieje się szkło pęka biegnę jest tuż za mną nie ucieknę ślepa uliczka sprowadza na manowce ściany napierają z każdej strony gdzie jest powietrze błysk ostrych zębów przegryza ciemność ręce miażdżą szyję chcę oddychać chcę tylko oddychać mdleję gdy otwieram oczy znowu widzę lustra mój krzyk rozdziera je na kawałki rozpadają się jak zraniona męska duma skrawki przecinają skórę krew ścina z nóg ostatnie co pamiętam to śmiech diabelski śmiech otwieram oczy czarna tkanina zasłania tafle on stoi z boku więzi mnie wściekłym spojrzeniem nie odwracam wzroku im wyższy puls tym on jest większy zachowuję spokój podchodzę bliżej uśmiecham się a on maleje wyciągam rękę jest coraz mniejszy przytulam go zrywam zasłony patrzę na swoje odbicie

@Johny Bardzo dobry wiersz. Tylko przecinek - zbędny i piersze słowo niepotrzebnie z dużej litery

@[email protected] Dziękuję, miłego poniedziałku 🙂

@andreas Współczuję... ale wiesz, niejedna kobieta powiedziałaby to samo o mężczyznach. Moim zdaniem dużym problemem w związkach jest brak komunikacji. Gdyby ocean nie był pochłonięty swoim rozgoryczeniem to zauważyłby, że słońce wciąż na niego świeci. Dziękuję za wizytę, pozdrowionka 🙂

@mariusz ziółkowski Czasem tak bywa... Dziękuję i pozdrawiam 🙂