viola arvensis

Stoję tu samotnie ile to już lat spoglądam nadzieją na bezmyślny świat. Ludzie pochłonięci gonitwą mamony kupują, sprzedają i budują domy. Smagają mnie wiatry i słońce wypala niebo na mnie płacze na wszystko pozwalam. Trzymam swą koronę w niej przyjaciół miłych śpiewają swe trele gdy już nie mam siły. Jeszcze trochę przetrwam dzień lub setki lat nie liczę oddechów nie notuję dat. Matka ziemia żywi i nadaje sens nikt tego nie widzi póki przyjdzie kres. Trochę jest mi smutno nie rozumiem dni nocą patrzę w gwiazdy i wylewam łzy. Ta samotność boli gdy nie tuli nikt sypię listy do was zamykacie drzwi. Jeszcze tu postoję w tym nieludzkim świecie żyłoby się wiecznie ale mnie zetniecie. Lecz przed egzekucją dumnie będę stać katów z siekierami nie będę się bać. Wszystko przecież minie i odejdzie w pył skończy się głupota która wiedzie prym. Cóż ja mogę zrobić tylko rzucić cieniem wysłuchać, przemilczeć i zostać wspomnieniem.

@degatoja no proszę, jak ciekawie i oryginalnie o jesiennym klimacie. Świetne! @Alicja_Wysocka bardzo smaczna i zdrowa, polecam ;)

@lena2_ powinniśmy ćwiczyć się we wrażliwości i uważności. Czytać i zapamiętywać tak ładne i mądre wiersze - mogą być pomocne.

@Migrena a za to to ja mogę dziękować Tobie. Nieczęsto się to zdarza.

@andrew Twoje wiersze zawsze chętnie podpisze obiema rękami. Wyjątkowy.

@MigrenaTwoj kolejny dojrzały tekst, metaforyczny i nasączony niezwykłymi porównaniami. Poruszasz niezmiennie uśpione struny w duszy. Z pozdrowieniami. W.

@Toyer bardzo dobry wiersz, rozumiem go i czuję pod skórą każdy wers. Taki mój...

@Sylwester_Lasota powiadają, że nie da rady lecz ja jestem zgoła odmiennego zdania :) Pozdrowienia słoneczne ślę.

@Nata_Kruk świetnie Ci to wyszło, juz sam tytuł jest wybitny, calosc niby smutna ale cóż, ja sie nawet do tej brutalnej prawdy, przekazanej wierszem - usmiecham. Bo i coż pozostaje...

@aniat. Zobrazowalas wierszem jesien życia, serca, czyjegoś małego/wielkiego świata... Niewątpliwie dla mnie to jeden z piękniejszych wierszy, jakie ostatnio milałam przyjemność czytać.

@Berenika97 Jejku, jaki głęboki i piękny wiersz... Jak Ty wspaniale rozkwitasz w tym pisaniu. Z wielką chęcią wracam pod Twoje wiersze. Ten jest niezwykle wartościowy.

@lena2_ obojętność to najgorsza zaraza współczesnych czasów, a taki spokój to nie święty a przeklęty. Bardzo mądrze. W kilku słowach powiedziałaś wszystko na ten ważny temat.

@Alicja_Wysocka taki elegancki i subtelny flircik bym powiedziała :) Takie delikatne wyznanie i kokietowanie - w dobrym tego słowa znaczeniu oczywiście. Takimi słowami niejeden chciałby się nasycić a twoje wiersze, mi osobiście - nigdy się nie przejedzą ;)

@tie-break piękna nostalgia, taka do rany serca przyłóż...

@andrew tak to jest z tym jutrem, nie nasze jest i oby nadeszło jutro :) Ślicznie.

@Toyer dobrze, że ktoś napisał o pokorze. I dobrze, że tak ładnie i mądrze :)

ten fragment mnie poruszył najmocniej ale... Cały wiersz dziki, pulsujący, porywający - aż serce szybciej bije pod jego wpływem. Niesamowite upojenie jesienią. Adrenalina po przeczytaniu wiersza- szok. Jeszcze mi się to nie zdarzyło ;) Wow!

@Migrena bolesny i wymowny utwór, charakterystyczny dla Ciebie. Myślę, że to dobrze mieć swoj styl. Chciałabym kiedys przeczytać Twoje opowiadanie, rozbudowane na maxa, bo mam wrazenie, że w tych prozach wierszowanych starasz się ograniczać, streszczać, a masz wiele do opowiedzenia. Wydaje mi się, że w opowiadaniach, byłbys świetny (rownież). Pozdrowienia

@MIROSŁAW C. wyjątkowo ostatnio dużo, ciekawych i pieknych wierszy jesiennych lub z jesienną nutą. Twoj do nich należy. "Diabeł zatroskany"- to prawdziwie, ciekawy hit- tak się wszak stale stara o te dusze i troszczy, żeby piekło pełne było.... Tak mi sie skojarzyło : "baju, baju, będziesz w raju..." 🙂

@Manek ładnie, tak inaczej o tej jesieni. Z nutką melancholii ale i pogody i w ogóle tak wykątkowo 🍁🍂

@marekg piękne Marku.

Bardzo lubię takie wieloznaczne sformułowania. W nich czytam talent. Wiersz niebanalny, spójny, błyszczy- diamencik. Z pozdrowieniami W.

@tie-break bardzo ładnie, wyjątkowo.

@lena2_ rozumiem doskonale, też wiekszosc moich utworow to obserwacja życia, ludzi, choć często piszę w pierwszej osobie, bo tak po prostu lubię. Ciesze sie ze Twoj telefon często dzwoni, skoro to Cię cieszy. Moj dzwoni rzadko - no i cale szczęście 🙂 Pozdrowienia ❣️

@Berenika97 to co bulwersuje i przeraża, to bardziej sztuczki (żeby zwrócić na siebie uwagę) niż sztuka. Tam diabeł macza pazury. Wg. mnie prawdziwa sztuka jest tak jak pisałam- porywająca, wciągająca, uwodząca, itp. W niej pióra maczaja Aniołowie i ona warta jest uwagi.