Gosława

Dziękuję pięknie za serducha 🙂

@Berenika97 straszenie Ci dziękuję za tak piękny komentarz 😘 Wiesz mnie wychowywali dziadkowie to od nich dostałam cały ogrom bezwarunkowej miłości i to dzięki Nim mogłam się uczyć i poznawać świat Może właśnie dlatego tak mnie wzruszają starsi ludzie Nie brzydzę się ich Gdybym nie pracowała z maluchami to z pewnością zostałabym opiekunką w jakimś DPSie @Czarek Płatak bardzo dziękuję To dla mnie ogromne wyróżnienie Cenię sobie Twoją twórczość i taka opinia mega mnie cieszy 🙂

Lubię takie wiersze Czuć w nim prawdziwe emocje i taki żal ubrany w delikatną kobiecą formę

@hollow man kiedyś widziałam piękne zdjęcie właśnie takiej starowinki stojącej obok płotu w jakichś podat tych swetrach nałożonych jeden na drugi Tak mnie ten widok za serce chwycił że powstał właśnie ten wiersz Dziękuję za tak miłe słowa i za to że doceniasz moją pisaninę mimo wielu błędów i potknięć Pozdrawiam serdecznie 🙂 @huzarc jeszcze niedawno wieś tętniła życiem Pamiętam czasy w których to starzy ludzie siadywali na ławeczkach pod płotem a młodzi rolnicy zbierali się w remizach lub na tzw dechach i tańczyli w każdą niedzielę do białego rana 🙂

@Leo Krzyszczyk-Podlaś gdzie mi do Prusa 🙂 Nie ta liga nie ten poziom Jednak miło mi że wiersz zakrzymał Pozdrawiam serdecznie 🙂

patrzyłam na twarz pooraną koleinami bruzd wspartą na omszałych sztachetach ledwo co wydłubanych spod księżoskiej schedy kijem niczym proporcem wspierałaś wątłe ciało na oblekałaś ty spluskwiałych sukmanów co je dawno robaki na siedlisko upodobały tylko gdzieniegdzie frędzle wełny zwisają swobodnie u pasa znak że kiedyś miałaś ciepło dłonie jak śliwki mienią się fioletową poświatą grubością żył niczym wstęgą uwypuklając chrząstki napływając niespiesznie tuż nad nadgarstkami powykrzywiane palce niegdyś z czułością grzebiące w czuprynie Antka iskające miękkie pasma zgrabiały ta czułość z jaką nawzajem gnietliśta wszy dając ulgę umęczonemu ciału rozczulała bo przeca na dobre i złe mawiają w starym ciele ogień gore a tobie na śmierć na posuchę z marności w marność

Kolejny znakomity wiersz Mnie chyba też najbardziej uderzył fragment który zacytowała Magdalena Wstrząsający Ten kto doświadczył chłodu i poczucia odtrącenia przez najbliższe osoby przekazuje nieświadomie te obawy i lęki dzieciom Będę do tego tekstu wracać

@hollow man to bardzo słuszne spostrzeżenie 🙂 @Trollformel przemyśl w jaki sposób ten wers poprawić Dziękuję i pozdrawiam @Berenika97 zawsze w punkt interpretujemy moje wiersze Jestem pełna podziwu Serdecznie Ci za to dziękuję 😘 @Andrzej_Wojnowski bardzo dziękuję 🙂 @Stary_Kredens dziękuję pięknie za czytanie 🙂 Toruń to moje miejsce na ziemi Takie w którym zostawiłam połowę serca i chyba cały rozum 😉 W tym mieście przeżyłam miłości rozpacze i straty ale też odzyskałam siebie samą Pozdrawiam serdecznie 🙂

@widelec Stachu już niestety nie żyje To był taki wioskowy monitoring Non stop stał przy płocie i obserwował 🙂 @tie-break tak to prawda W takich wsiach życie płynie własnym korytem Radości jednych przeplatają się z nieszczęściami innych Niby wspólnota a jednak patrząc głębiej widzi się dużo rys i zadrapań Dziękuję pięknie za czytanie 🙂 @hollow man to są bardzo miłe wspomnienia Ja bardzo często myślę o rodzinnym domu O dziadkach i sąsiadach o ich codziennych radościach i troskach To są takie moje i tylko moje chwile wytchnienia Dziękuję za komentarz i to że zerkasz Pozdrawiam 🙂

To jest chyba Twój najlepszy wiersz jaki dotychczas czytałam Jest naprawdę znakomity Tyle obrazów i znaczeń Ja jak Berenika kilka razy do niego wracam Pozdrawiam serdecznie

strzępki urwanych myśli i słów niby-trzęsawiska podmokłe łąki w których zapadamy się po kostki krok za krokiem przychodząc do siebie patrzymy na lśniące grzbiety saren muskane pierwszymi promieniami i te ptasie gniazda w ażurowych prześwitach na drugim planie babcia wieszająca pranie białe pościele z wyhaftowanym makiem w prawym górnym rogu krwista plama tak wiele ludzkich trosk wplecionych w sielski pejzaż spójrz w oddali chłopcy kijami tłukący kasztany za plecami ktoś zachrzęścił żwirem brzęk obijanych kan to mleczarz na rampie przesuwał jedną po drugiej Stachu uwieszony przy płocie przestępuje z nogi na nogę przesiąknięte nikotyną ubranie w połączeniu z filcami z pewnością nie dodaje uroku u Józefa sześćdziesiąt kotów buszuje po domu żal się rozstać z tym rozszarpanym przez Burka schował go w wersalce już śmierdzi

w szybie odbijają się zastygłe krople deszczu jak w piśmie punktowym Braille'a nic tylko wodzić palcem i czuć pod opuszkami słowa za chwilę zajdzie słońce pozwól nacieszyć oczy czarno białym widokiem w którym szerokość ud kontrastuje z łagodną linią nosa w półmroku nie widać smutku tylko spokój w skupieniu zapamiętuję każdy szczegół tak aby nocą śnić sen nieprzerwany nagłą tęsknotą

Anna wtłoczona w gwar miasta próbuje odnaleźć siebie sprzed lat przemierza tę samą drogę wzdłóż Kaszownika mijającego ogródki działkowe spokój odnajduje w grubych murach Jakubowych tam gdzie odlany w srebrze dogorywa średniowieczny Jezus pamięta zapach piernikowych karet i kruche księżniczki łamiące pion w niebotyczne wysokich szpilkach stukot kocich łbów zagłusza wyrzuty sumienia na miejscu stokrotkowego pola wyrosła galeria pot ciał zmieszany z Dolce & Gabbana tłok i klimatyzowany chłód gęsią skórką wita cywilizację kusi ołówkowa spódnica na wyposzczonym manekinie szarością wabi tylko te cieniutkie żyłki po wewnętrznej stronie łydki jakby krzyczą Zostaw

@truesirex ja również pozdrawiam i dziękuję

@Tectosmith @Tectosmith @Tectosmith @Tectosmith jestem w pracy nie mam czasu na Wersal

@Tectosmith szokować? Chyba mnie przeceniasz @Waldemar_Talar_Talar dziękuję 🙂 @Amber bardzo dziękuję Bursztynku za czytanie 🙂 @tie-break myślę że w czasach które opisuję postrzeganie miłości bliskości było nieco inne Ludzie znacznie bardziej skupiali się na cielesności niż na emocjach Dziękuję za tak fantastyczny komentarz Bardzo mnie cieszy Twoja obecność pod moimi tekstami Pozdrawiam serdecznie 🙂

Lucyna rodziła w bólach tak jak matka i babka za każdym razem odcinała pępowinę kuchennym nożem oddając skrawki siebie nad łóżkiem wisiała makatka koślawym ściegiem dzierganych kilka słów "Nigdy nie mów nikomu co się dzieje w domu " ze skoszoną trawą ucichły ptaki żerujące na torfowisku kopy zielonki mdłym zapachem wybiły komary gdzieś między krwawnikami a żytem wiatr niósł ziarenka ostatniej z modlitw wierzyła że miłość jest ucieczką a tymczasem dziewczyno pomyśl życzenie na raz na raz na raz

@Charismafilos nie sprawiłeś mi przykrości Po prostu może nie powinnam wypowiadać się na temat który jest mi obcy 🙂

@Arsis @Arsis dzięki Tobie poznaję piekne obrazy I do każdego z nich pisze mi się wiersz Dziekuję Włodziu 🙂

@Charismafilos w takim razie swoje odczucia i emocje związane z miłością zachowam dla siebie 🙂 Niech będzie że to cudowne uczucie 🙂

@tie-break to jest wiersz o śmierci dziecka Czyjegoś synka Miałby na imię Leoś @Arsis ten obraz jest tak smutny jak ten wiersz Nagle czujesz jak cały wszechświat spada na głowę A może tylko się przypatruję temu małemu nic nieznaczącemu ludziowi

Ile można jeszcze z takiego " Śmietnika rzeczy niechcianych " wygrzebać

Piękny jest ten wiersz Zatrzymał mnie na dłużej Pozdrawiam

Myślę że w takim wypadku to już tylko po drugiej stronie będzie czekał Beatko pozdrawiam Cię serdecznie Dziś u Ciebie tak spokojnie w zadumie można zostać

Lubię Cię czytać Masz takie pozytywne teksty Pozdrawiam