Rafael Marius

Owszem, całkiem sprytnie wymyśliłeś.

@Tymczasem Dziękuję za przychylność i zajrzenie.

Dziękuję.

Ja też się staram.

Jak mówią, byle do wiosny.

Tak to niestety jest i to od wczesnego dzieciństwa. Powstają skomplikowane schematy i i zostają w głowie, już do końca dni.

@Monia Czasem tak to niestety bywa. Pozostaje tylko nadzieja, że przejdzie.

Ja też moim ostatnim wierszu pisałem, że życie jest proste, tylko że prawda o tym fakcie, gdzieś się ludziom po drodze zgubiła. Mnie wciąż wydaje się zbyt skomplikowane.

Ja też nie mam zdrowia. Wszędzie jest monitoring. Zarejestrują i potem namierzą, kto co. Dawniej były większe możliwości. Jak nie złapali na gorącym uczynku to było się bezpiecznym. Gdy byłem punkiem w latach 80tych to malowaliśmy z kumplami osiedle, aż po kilku miesiącach nie było już gdzie. To dobre dla młodych.

Nagłaśniane przez media w służbie kapitalizmu dla podtrzymania amerykańskiego mitu self-made-man`e. A prawdy lepiej szukać na oddziałach psychiatrycznych. Takich pechowców jak tam, to się nigdzie nie znajdzie. U zdrowych ludzi może i tak, choć też by się trochę wyjątków znalazło. Ale u osób z zaburzeniami psychicznymi to już tak nie jest. To zresztą chyba są najbardziej nieszczęśliwi ludzie, tak statystycznie, bo rzecz jasna i tu są wyjątki, o których jak zwykle głośno. W każdym kraju jest 1% schizofreników. Nigdy nie wiadomo na kogo wypadnie. Nie ma przeproś na całym globie tak samo, niezależnie od wszystkich czynników.

Gdy się ktoś urodzi w patologicznej rodzinie to już na starcie ma pecha bez żadnego myślenia. A dalej to już trudno powiedzieć dlaczego tak jest. Niektórzy myślą całkiem prawidłowo, a pomimo tego fortuna patrzy na nich złym okiem. Choć faktycznie bywa i tak jak piszesz, że błędy w myśleniu są autorem scenariusza zmarnowanego życia.

Całkiem możliwe, choć niektórzy nawet dla postronnych obserwatorów wydają się urodzonymi pechowcami.

@Ewelina Dzieci w przedszkolu rysują tęcze. Nielicznym szczęśliwym świeci do późnej starości.

@Ewelina Bez powietrza nie ma wolnych ptaków.

@Lidia Maria Concertina Owszem, żywym duchowo.

To miałeś starszych dziadków. Mój jeden miał wtedy roczek, a drugi 14 lat. Za mali na wojaczkę.

Owszem, ale w moim wypadku potrzebna jest biegła przewodniczka.

Wrażliwe ucho wychwyci, choć coraz rzadziej. Nasza kochana młodzież ma coraz większe problemy z komunikacją pozawerbalną.

@Jacek_Suchowicz Całkiem możliwe, że tak jest jak piszesz. Ja się za bardzo na miłości nie znam. Zostawiam to paniom. One są w tym temacie bardziej biegłe.

@Somalija W moim rozumieniu o kolejnej wojnie w Izraelu.

Ty żyjesz za granicą, to jeszcze inny aspekt. A ja pamiętam. Jeden umarł, gdy miałem 10 lat, a drugi 7. Mieszkaliśmy razem. Mieli bardzo bogate historyczne życiorysy i można by o nich książki pisać. Szczególnie ten ze strony ojca jest dla mnie ciekawszy.

@Leszczym Faktycznie nie dla nas. Mój jeden kolega, kiedyś poszedł do telewizji, to tak go upudrowali i podretuszowali, że ledwo go poznałem. Ja bym się nie zgodził na coś takiego. Zatem nie nadaje się do popowych mediów. W niszowych tego nie wymagają. I nie tylko wygląd rzecz jasna mam na myśli.

@aniat. Pewnie wazon ma narcystyczne zaburzenie osobowości. Widzi tylko siebie. Niestety ludzie z tym zaburzeniem robią dobre wrażenie tylko na początku. Z czasem się nudzą, gdyż zazwyczaj mają mały repertuar wzorów. A do tego usztywniony.

@Moondog Dziękuję za serduszko i zainteresowanie.

A faktycznie jest takie. Dzisiaj rzadko używane, jednak z dzieciństwa pamiętam. Tyle, że wtedy oznaczało zacofanie naszego przaśnego PRLu nawet wobec państw afrykańskich. Jednak w świetle odkryć naukowych nabiera nowego znaczenia. Dziękuję wzajemnie.