Tectosmith

@Leszczym Szkoda, że nie o 22:22 - kibicowałbym.

@Berenika97 A gdyby zamienić dwa ostatnie wyrazy miejscami? Pozdrawiam.

@Kamil Olszówka Fragment Księgi Wyjścia 20, 3–5 według Biblii Tysiąclecia: "3 Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie! 4 Nie będziesz czynił sobie rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią! 5 Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, ponieważ Ja Pan, Twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze występek ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia względem tych, którzy Mnie nienawidzą"

@Marek.zak1 Czasami warto spotkać się w sądzie. Pozdrawiam.

@Leszczym Pół żartem, pół serio – tekst mógłby dotyczyć osoby popularnej. Opis drugiej osoby silnie kontrastuje i sprawia, że wiersz nabiera poważniejszego tonu. „i zupełnie wcale nie aż taka druga połówka.” – te wersy dają do myślenia. Pozdrawiam.

@KOBIETA Ciekawy kontrast z poprzednimi wierszami. Widzę tu zapowiadaną przez autorkę przemianę i zastanawiam się, czym w tym obrazie jest „fałszywe jabłko” oraz kto i z jakiego powodu zasłużył na rozszarpanie serca. Pozdrawiam serdecznie.

@Robert Warchał Imponująca objętość. Czekam, aż ktoś przeczyta całość. Pozdrawiam.

@KOBIETA Rozumiem. Tematy religijne są poza moimi zainteresowaniami, ale to częsty i nośny kierunek na forum. Ciekawi mnie jednak, jak Ci to wyjdzie. Pozdrawiam serdecznie.

@Annie Tak, masz rację. Czasami lepiej siedzieć w domu. Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam serdecznie.

@hollow man Nie mam tak, ale rozumiem. Dziękuję za wyjaśnienie.

@Kwiatuszek Dziękuję Ci Kwiatuszku. Pozdrawiam serdecznie 🙂 @Amber Dziękuję za powrót do wiersza. Bardzo mi miło. Życzę Ci przyjemnego wieczoru 🙂

@Amber Dziękuję za doprecyzowanie. To utwierdza mnie w odbiorze drugiej strofy jako brutalnego obrazu rzeczywistości, skontrastowanego z niemal pospolitą rozrywką. Widać, że był to zabieg zamierzony. Musiałem jednak dopytać dla pewności. Pozdrawiam serdecznie.

@Annie Muszę Cię przeprosić, bo pomyliłem się co do puenty - z jakiegoś powodu uznałem ostatni wers za przypis autorki, a nie element wiersza. Po złożeniu puenta jest czytelna i zrozumiała. Za pomyłkę przepraszam.

@Witalisa Zgadzam się 🙂

@Witalisa Dziękuję. Chyba zgadzam się z Mistrzem Bashō, bo dla mnie haiku to zapis obserwacji i stanu chwili, i uważam, że Twoja miniatura jest bliżej Haiku niż większość tekstów w tym dziale.

@KOBIETA Ciekawe połączenie erotyki z motywem maszyny i drogi. Luksus i prędkość stają się tu elementem gry, a nie tylko dekoracją. Pozdrawiam serdecznie.

@Witalisa Absolutnie nie podważam ani treści haiku, ani jego złożoności. Odniosłem się jedynie do własnego odbioru, co zresztą pokazuje, że w wierszu mieści się znacznie więcej.

@KOBIETA Metafora galopu jest tu konsekwentna i czytelna. Dynamika i rytm to zaleta tego wiersza. Pozdrawiam.

@Witalisa Rozumiem 🙂 Z tej perspektywy wiersz rzeczywiście okazuje się bardziej złożony. Bez znajomości inspiracji nie odczytałbym tego tropu - nie znam wszystkich pieśni. Osobiście jednak najbardziej przemawia do mnie właśnie prostota.

@Witalisa Same pieśni to już nie mój klimat. Co prawda lubię te na Boże Narodzenie (byle nie w wykonaniu znanych wokalistów), ale to tylko przez tradycję i nastrój.

@Amber Ciekawy, sytuacyjny obraz koncertu i napięcia między sztuką a przypadkiem. Pozdrawiam.

@Amber Ciekawy obraz morsowania. Druga jednak strofa rozbija spójność tego obraz i ciekawi mnie czy taki był zamiar autorki? Pozdrawiam.

@Annie Świetna miniatura wizualna. Słowa naprawdę tworzą choinkę. Uśmiechnąłem się, kiedy czytałem. Pozdrawiam ponownie.

@Annie Celne spostrzeżenie. Pozdrawiam.

@Annie Mam wrażenie, że problemem tego tekstu jest konstrukcja zdaniowa. Całość czyta się jak jedno bardzo długie zdanie, które nie domyka myśli rozpoczętej w pierwszym wersie „Dawniej tylko”. Brakuje wyraźnego zamknięcia tej frazy. Tekst zyskałby na klarowności, gdyby był oparty na trzech zdaniach: pierwsza strofa z domknięciem, druga, która jest spójna i dobrze napisana oraz wyraźna puenta. Wyliczenie w pierwszej części może być zaletą, ale przez nagromadzenie nazw obcych jest dość ciężkie w odbiorze. Puenta natomiast nie tyle domyka wiersz, co go rozmywa. Pozdrawiam.