Tectosmith

@violettaPiękny, niby naiwny obraz tak bardzo różny od codzienności. Lubię kolory, które opisujesz. Pozdrawiam serdecznie.

@RadosławDziękuję bardzo. Pozdrawiam serdecznie.

@violettaBardzo piękny wiersz. Barwny i soczysty wypełniony metaforami. Jest tu bardzo malarska, marzeniowa lekkość — jak z letniego snu. Pozdrawiam serdecznie.

@violettaTak to powstało. Najpierw widok za oknem a później zdjęcie. Tekst natomiast sam się ułożył w między czasie. Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam serdecznie.

@Wiesław J.K. Jest w tym tekście spokojna zaduma i dobre wyczucie nastroju miejsca. Pozdrawiam serdecznie.

@AmberNie wiem czy muzyka przetrwa, czy pozostanie jedynie wiatr. A nas faktycznie już nie ma, ale udajemy, że jest inaczej. Dobra miniaturka.

@AmberObrazy bardzo mi bliskie. Dostrzegam ironię, ale przez perspektywę moich doświadczeń gaśnie. Bardzo dobry wiersz dający wiele możliwości interpretacji.

@AmberDziękuję Ci bardzo. Cieszę się, że wiersz się spodobał. Pozdrawiam serdecznie.

To tylko słowo. Nie ma nic więcej. Krótka notatka przyszłości. Wśród złota i miedzi Czerwienisz się wstydem, Otrząsasz liście jakby z miłości. Jedno małe słowo, Bo po co więcej? Wyszeptasz w słońcu i mroku. Nazbierasz kasztanów, Posplatasz warkocze, Zaświecisz błyskiem w oku. To tylko słowo Zapisane w przeszłości, Wyciąga ramiona i blade powieki. Dotyka dnia przemian, Jakby w nicości, Przenika przez mroczne wieki. Raz jeszcze.

@Kamil OlszówkaNie doczytałem do końca, bo nikt kto posiada jakąkolwiek wiedzę i mądrość nie przebrnie przez to wszystko. I właśnie dlatego nie jest mi żal, że prezydent jest, jaki jest. Wy, Polacy, zasłużyliście na takiego prezydenta i bardzo Wam tego gratuluję. Ja natomiast, cieszę się własną wolnością, człowieczeństwem, zdrowym rozsądkiem i prawem wyboru. Zdecydowane nie dla tekstu. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97 Ciepły, wzruszający wiersz o pamięci, która nie gaśnie. Prosty, ale szczery — przemawia uczuciem. Pozdrawiam serdecznie.

@Kwiatuszek Lekki i pełen codziennego światła wiersz. Prosty w przekazie, ciepły w tonie. Pozdrawiam serdecznie.

@Waldemar_Talar_TalarKrótko i treściwie. Słowa hasła, które prowadzą w przeszłość. Pojawia się tęsknota za prostotą, Niestety, wszystko ulega przemianie i pozostają jedynie wspomnienia. Pozdrawiam serdecznie.

@AmberProsty, ale bardzo przejmujący wiersz. Przemawia krótkimi wersami i ciszą pomiędzy nimi. Pozdrawiam serdecznie.

@Waldemar_Talar_TalarWiersz bardzo prosty i wzruszający a przez to bardzo prawdziwy. Dobrze ujęte łzy i uśmiech tak pozornie zwykłe. Pozdrawiam serdecznie.

@SomalijaMistyczny i cielesny zarazem — jakby miłość była zaklęciem pamiętającym wszystkie wcielenia. Bardzo bliski mi i subtelny erotyk z ukłonem w stronę fantazji. Pozdrawiam serdecznie.

@Robert Witold GorzkowskiDziękuję CI bardzo. Ciszę się, że wiersz się spodobał. Pozdrawiam serdecznie.

@Robert Witold Gorzkowski Wstrząsający obraz wojny – bez patosu, tylko z chłodną poetycką prawdą. Każdy wers jak ślad po uderzeniu. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97 Bardzo Ci dziękuję za te przemyślenia. Cieszę się, że wiersz się spodobał. Pozdrawiam serdecznie.

@Wiesław J.K. Bardzo delikatny i czysty obraz — wiersz oddycha spokojem dziecięcej wyobraźni. Czuć w nim tę niewinność, która potrafi zobaczyć świat bez lęku. Pozdrawiam serdecznie.

@violetta Krótki, ale intensywny obraz — czuć w nim lekkość i taniec chwili. Bardzo podoba mi się zestawienie delikatności i energii, które współgrają bez przesady. Pozdrawiam serdecznie.

@violetta Niemalże erotyk. Bardzo ładnie. Pozdrawiam serdecznie.

@Amber Bardzo subtelny obraz listopada — nie jako końca, ale cichego przejścia w inne trwanie. Podoba mi się ten szept między wierszami, w którym chłód nie jest wrogi, tylko potrzebny. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97Bliski mi ten manifest. Z tym, że niestety muszę powiedzieć, że wilki nie przetrwają (i nie tylko wilki) bez świadomej ingerencji człowieka. Jeśli zaś idzie o samych ludzi to wykazali się po prostu strachem, zawiścią i bezmyślnością. Dobrze napisane. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97Ja już nie pokonam depresji, wiem o tym. Jestem skazany na tabletki do końca życia. Depresja zbyt długo się we mnie rozwijała. Ale dam radę żyć obok niej. Tak mi się wydaje. Pozdrawiam również.