Poezja to życie

Pięści przyciśnięte Do twarzy Ta święcona woda Tak mocno parzy A jakieś cienie Uderzają do drzwi Otwierasz je I czujesz zew krwi!

Byłaś Gdzieś tam W swoim świecie I powrotów Już nie było A oklaski Były tylko Na chwilę I uśmiechnięte twarze Tam po drugiej stronie lustra...

W tłumie Nie słyszę Nawet swoich myśli I w tłumie Przychodzę pierwszy A odchodzę ostatni I w tłumie Nawet nie gubię się Nie mogę uciec Nie słysząc swoich myśli...

Jesienne liście Nie są już jesienne Zimowe sady Nie są już zimowe Letnie smaki Nie są już letnie A wiosenne powietrze Nie jest już wiosenne Pora umierać...

Księżyc i gwiazdy Gwałtowny oddech Świat nie kończy się Na twoim słowie Ani na szybkim podnieceniu Totalne rozbicie...

Kolejne rozstanie I pytanie Czy było warto? Jak z ulubioną kartą Tacy samotni w tłumie

Boję się Świata W którym Nie mogę zasnąć I boję się Że nigdy już Tak naprawdę nie zasnę Nawet gdy noc Będzie trwała wiecznie

@Waldemar_Talar_Talar Mroczny bo niby ładny i ciepły ale jednak skrywający w sobie jakąś tajemnicę:)

Ulotne myśli Ulotne słowa Pusty żołądek I trochę drobnych Na powrót do domu...

Czy czułaś się tak samo? Czy poczułaś ból? Gdy zbliżałem się W twoją stronę Twoje dni zostały Już dawno policzone A twoja krew na ścianie Nie miała nigdy Bardziej czerwonego koloru Gdy wracałem i wciąż Wracałem do ciebie...

@RadosławTo tylko tak w wierszu napisane. Nie należy brać tego dosłownie:)

Mroczny lipiec Czasu się nie cofnie Wciąż marnujemy świt Na coś co się nigdy nie wydarzy...

Cały świat Zostawiam za sobą I nawet nie patrzę już W twoje oczy Bo nic mnie nie zaskoczy Nawet twoja postać Jak z bajki Jestem dorosły Nie wierzę już w bajki!

Krzyk anioła Gorzkie łzy Rozbite lustro Powrotów nie będzie

Czas I zagubione sny W naszych głowach Dyktują nam prawdę Bo tam gdzie prawda Tam życie Jak dotyk anioła Który nie boli Przecież każdy Tak dobrze Odnajduje się W swojej roli Tu na ziemi...

Słońce I pierwsze pocałunki Zabawy na plaży Gdzie każdy o kimś marzy Gdzie każdy Łapie Pana Boga za nogi Gdzie każdy oddech Jest taki drogi W świecie ulepionym Z okruchów nadziei

Krok w krok Idę za tobą I nie pamiętam Twojego imienia Bo ślady na śniegu Dawno pogrzebały Nasze sumienia I w oceanie nieistnienia Wciąż trwamy Zostajemy z tym co mamy A nasze łzy wysychają tak jak sny...

@Stary_Kredens Różne pola do interpretacji:)

Modlitwy Za rozumem gonitwy A życie jak kartka papieru Rozdarta na pół I nie masz nic Wykładasz karty na stół Życie nie zacznie się na nowo...

Świetny wiersz:)

Jej diabelski uśmiech Sztywnieje z zimna Nic się już nie wydarzy W świecie krwią malowanym Tak obcym i tak nie poznanym

Kim jestem? Kolejnym testem? Dla ciebie? I czy zostaniesz Czy odejdziesz? Przy moim boku Czy dotrzymasz mi kroku? I czy moje pytania Rozbiją się jak groch o ścianę I już nic nie będzie Nigdy trwałe...

Bije pięściami A metaliczny posmak krwi Mówi o mnie wiele Gdy kolejna rana Pojawia się na moim ciele To rozpływam się W czasie i przestrzeni I nic się już więcej nie zmieni W niebie które gdzieś tam istnieje I w piekle które wita A kto pyta?

@Stary_Kredens A tak mi wena podpowiedziała. Niektóre kobiety jeszcze używają. Np w wiadomych filmach się zdarza:)

Zły do szpiku kości Przychodzę i odchodzę Ptaki nie śpiewają już Coraz bardziej Zaciśnięte pięści I tylko krew i sperma Na podwiązce