Annuszka

Znakomity wiersz, nietuzinkowy, jak wisienka na białym torcie współczesnej twórczości :)

Świetna, bardzo kobieca poezja.

W punkt... Też czasem tak mam, że jeśli nie ubiorę myśli w słowa, to one zdają się na mnie polować ;)

Warto było zajrzeć i przeczytać... Pozdrawiam

Dobrze powiedziane... Dobro samo w sobie, bez żadnego wsparcia bywa często skazane na porażkę.

Świetny, bardzo rytmiczny wiersz :)

Znakomita miniatura, a puenta - prawdziwa perełka warta zachowania w pamięci :)

@Dag dobrze że w sercu tyle może się zmieścić, ja mam w nim nasze polskie morze a zaraz potem wrzosowiska...wzruszają mnie te widoki i są ratunkiem gdy ciężko na duszy @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję i pozdrawiam :) @A-typowa-b dziękuję, pozdrawiam również :) @Gosława cześć Kochana, dzięki :*

Kawał dobrej prozy, umiesz poprowadzić tekst tak by wzbudzić zainteresowanie...Ciekawa jestem co dalej. Będę zaglądać :)

@Michał_78 Dziękuję za komentarz i cudne zdjęcia, uwielbiam takie klimaty :) @Rolek Na jeziorach piękne są noce i świty, lubię gdy księżyc kąpie się w jeziorze, gdy świat przegląda się w lustrze wody.

Bo oprócz wsłuchiwania się w siebie, dobrze jest też wsłuchać się w innych, to powinno działać w dwie strony, bo jeśli jedno tylko w siebie, to drugie kurczy się z braku uwagi i zrozumienia...

Ładne to Twoje poetyckie zadumanie nad odejściem Królowej.

Pierwszy raz czytam Twoją prozę... świetny tekst.

Nieważne, czy wiersz długi czy krótki, ważne by się dobrze czytało :)

A przecież wystarczy listeczek, by lepiej się poczuć w tym zapędzonym świecie :)

Najważniejsze to żyć po swojemu, jak serce dyktuje, a nie jak ktoś próbuje nam nakazać...

Piękny, bardzo melodyjny wiersz z nieco smutną refleksją...

schyłek lata wiatr rozrzuca zawiniątka złotolistne szeleszczące tajemniczo chwytam w locie melancholia i tęsknota wyfruwają z kruchych zwojów jak motyle z trzepotaniem skrzydeł krążą mącą myśli od niechcenia dotykając ust i oczu wywołują w sercu burzę srebrnym pyłem zdobią aurę drżę z księżycem na jeziorze naznaczona wzruszeniami wchodzę w jesień przewiązując srebrną nitką dzień wczorajszy wyśpiewuję radość gdzieś za widnokresem wrzos rozkwita różowieje świat jak z baśni

Gdyby tak można było dawać ludziom szczęście ot tak, świat byłby lepszy :) Pozdrawiam :)

Często duchem wciąż ci sami, a ciałem? Bywa, że pulchni, z wiekiem stają się chudzinkami, a chudzinki krągłymi osóbkami, okrycia przestają pasować ale ich serca wciąż do siebie pasują tak samo :) Pozdrawiam pogodnie

Rozbawił mnie ten wiersz... Uwielbiam herbatę, więc upał nie upał, dzień bez herbaty jest dla mnie nijaki :)

Często bywa, że na oko facet zdaje się być spoko, ale kiedy już coś powie, znać że tylko sieczka w głowie ;)

Ona przychodzi kiedy chce i łatwo nie da spławić się ;) Pozdrawiam

@Rolek Szczerze mówiąc sama nie wiem, tak podpisują ten utwór ale muzyka bardzo mi pasuje do klimatu wiersza. @Starzec Dziękuję :) Pozdrawiam :)

przystaję by odzyskać oddech w malachitowym liściograniu odnaleźć zagubiony spokój ptaki jak gdyby nic śpiewają trawa szeleści kilka saren podchodzi blisko pijąc rosę podnoszą głowy otulają mgłą ciepłych aksamitnych spojrzeń czas zatrzymuje się zastygam jeśli to sen nie chcę się budzić dojrzewająca w słońcu cisza po brzegi wypełniając duszę wzruszeniem perli się na rzęsach posyłam niebu błogi uśmiech w zaroślach sójki głośno skrzeczą wiatr wzbija szary obłok kurzu grzmi grube ciężkie krople spadają na rozgrzaną skórę i ziemię wdycham jej aromat jest pięknie właśnie tak jak lubię