corival

Porusza wyobraźnię, świetlista obecność na nocnym niebie. Daje nadzieję.

@Henryk_Jakowiec Wyraźnie dzień marny nastał, a Henryk się źle coś obudził, bo miast rozweselać słowem, do smutnych wniosków pobudził. Przecinek w tytule chyba nie jest potrzebny. Pozdrawiam :)

@[email protected]ękuję Grzegorzu za jesienną wizytę w leśnej świątyni. Pozdrawiam :)

@[email protected] Jejku, Grzegorzu, podziwiam wielkie Z i do tego z sensem. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Słusznie czynisz ze smutkami, same znajdą się z pewnością, dziwnie lubią iść stadami, wór dla nich żadną nowością. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Domyśliłam się, że była prawdziwa Henryku, choć miałam nadzieję, że byli oboje przynajmniej w średnim wieku. Niestety, bardzo często na kobiety alkohol działa bardziej intensywnie niż na mężczyzn. Oczywiście nie zawsze, ale najwyraźniej w tym wypadku też tak było. Bardzo smutna sprawa. Pozdrawiam :)

@Michał_78 Dziękuję Michale za odwiedziny i pochwałę. Pozdrawiam :) @Atypowa Pani@Leszczym, a także "słone paluszki", dziękuję Wam za wizytę i pozostawiony po sobie ślad. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Tak myślałam, że przy tym tempie wyścigów, długo nie pociągnęli... Pozdrawiam :)

@Pi_Pomysł przetrawiam wciąż jeszcze, choć jednak coraz bardziej utwierdzam się w przekonaniu,że to słówko niezbyt pasuje do koncepcji. Niemniej bardzo dziękuję za cenną sugestię. A co do sylab w tym wersie... ja tam widzę ich 6 :) Pozdrawiam :)

@dach Kilka razy przeczytałam Twój wiersz. Głęboko symboliczny jak sądzę i bardzo osobisty. Nie będę go więc rozkminiać. Piękny... Pozdrawiam :)

@Arsis Trudno słać jakiekolwiek wyznania w stronę tak bardzo oddalonej... wizji. Jak zawsze u Ciebie, podoba mi się specyficzna atmosfera wiersza. Pozdrawiam Arsis :)

@WarszawiAnka Szczególnie podoba mi się forma wiersza. Podziwiam zgrabne wykonanie. Zawiłe ludzkie losy, nici i niteczki, drogi, ścieżki i śnieżynki... ambicje, pewność siebie czasem walą się w gruzy, kiedy upada (albo ginie) szary, nie doceniany, a podstawowy filar gmachu. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar O tak, warto być człowiekiem... :) Pozdrawiam Waldemarze :)

@[email protected] Kręci się, kręci świat dookoła Grzegorzu. Dziękuję, że znalazłeś czas na ten wiersz. Pozdrawiam :) @dach Ojej... przyznam, że zaskoczyłes mnie tak wysoką oceną. Dziękuję, choć prawdę mówiąc nie wiem jak zareagować :) Pozdrawiam :)

@iwonaroma Bardzo prawdziwe spostrzeżenie. Pozdrawiam :)

@Pi_ Co innego koło użytkowe, a co innego symboliczne wyobrażenie koła i sposób odczytywania, identyfikacji tego symbolu. To należy jednak rozgraniczyć. Pozdrawiam jeszcze raz :)

@Waldemar_Talar_Talar Intencje zawsze ma dobre, ale drogi... różne z tym bywa. Pozdrawiam Waldemarze :)

@Pi_ Cieszy mnie, że i tak Ci się podoba :) A o co chodzi? Ogólnie napomknę... Chodzi o uniwersalny symbol koła, który w różnych kulturach i epokach, niezależnie, pojawia się w ornamentyce i ikonografii. Wszędzie jego znaczenie jest porównywalne, choć oczywiście nazewnictwo, choćby owej prasiły, różni się. Pozdrawiam :)

Bez początku, końca, toczy się niezmiennie i zapewnia ciągłość trwania pośród istot. Cztery krańce Ziemi, cztery strony nieba, cztery wiatry wieją, cztery pory roku. I tyleż żywiołów szarpie wielkim ciałem, a fazy Księżyca popychają życie. W centrum prasiła, czuwa nad Wszechświatem, mocarna istota, jak światło istnienia.

@Henryk_Jakowiec Ech, nie ma jak rodzinne mecze ;)

@GrumpyElf Ha... dobrze prawisz Pani. Pozdrawiam :)

@Marianna_ Enigmatycznie, ale... zdarza się, jak najbardziej. Spodobało mi się ujęcie tematu. Pozdrawiam :)

@animuslumen Chwalebny zamiar, trzeba przyznać... Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Ależ Henryku... :D

Doświadczeń bagaż uczy, że susz, zacznie panować dość szybkim biegiem.