corival

@error_erros Skompresowałeś treść do niewielu słów. Eksperyment... Całkiem udany :) Zebrałeś tu całą historię opisanych dwojga. Widzę tu sporo symboliki, metafizyki, ujętych w metaforyczne ramy. Nie rozpiszę się zbytnio, ponieważ wciąż jeszcze cierpię na pośpiech, a dyszące terminy batem popędzają, ale... Można rozpatrywać tekst jako pośmiertny faktycznie, albo też po śmierci związku, a nie ludzi... i takie i takie zrozumienie da się obronić jak sądzę. Szukanie sensu istnienia nawet po śmierci, bo chyba w każdej religii i wierzeniach, a nawet w podejściu materialistycznym wierzymy w jakąś formę istnienia po życiu. Można też w inny sposób tą frazę tłumaczyć, ale osobiście zdecydowałam się na to :) To można rozumieć jak dla mnie dwojako. Obydwa poglądy są równie prawdopodobne. W zasadzie przyszło mi do głowy i trzecie wyjaśnienie, więc... Ewidentnie jakaś forma trwania po śmierci, a miłość, albo wspólne losy, a może i upodobania sięgnęły aż poza grób. Jakieś przeżycia i emocje musiały być niezwykle silne, skoro wywlekają z grobu na spacery ;) Wciąż żywe, pulsujące emocje, albo zupełnie inne tłumaczenie, wampiryzm i jego symbolika ;) Zawsze razem, czyli nie taki znowu ostateczny rozpad. Pozdrawiam errorze :)

@Waldemar_Talar_Talar Ważne, że widzisz to piękno i odpowiadasz na nie uśmiechem. To dobra reakcja na cuda natury. Pozdrawiam :)

@Vaalon Trochę smutny wątek poruszyłeś/łaś, ale bez wątpienia życiowy. Podoba mi się sposób, w jaki prowadzisz słowami. Pozdrawiam :)

Resztki dziś z lodówki wyjem, kot zawzięcie futro myje.

@GrumpyElf Ach w ten sposób... teraz rozumiem i zgadzam się w całej rozciągłości :) Dziękuję za wyprostowanie myślenia i pozdrawiam :) @dach Ech, szczerość, a szczerość dachu... ;)

@izabela799 Przydalaby się konsekwencja co do rymów, ewentualnie ich braku. Warto jeszcze nad tym popracować. Pozdrawiam :)

@GrumpyElf I wróciłam... Tak sobie myślę... każdy z nas w zasadzie jest takim zindywidualizowanym i nieodgadnionym węzłem. Fale na oceanie życia... Ocieram się tu jednak o coś, co sprawia wrażenie niekonsekwencji. Skoro wypuścił Cię z wnętrza i już istniejesz, to jak kiedyś (skoro istniejesz, więc już płyniesz?) może ponownie rzucić Cię na szeroką wodę... Niedługo historia (mała, albo duża), oceni jak tam z tym kamykiem... Bardzo mi się podoba Twój wiersz. Pozdrawiam :)

szyk

Francja

@GrumpyElf Idę myśleć... jeszcze tu wrócę. Pozdrawiam :)

Alkoholu nie ukryje, kto zbyt często z nim się wije.

zwierzę

@Piotr.Rosochacki "Howardowe"... obecnie używana klasyfikacja chmur, zaproponowana została w 1802 roku przez Luke'a Howarda, brytyjskiego meteorologa, farmaceutę i chemika. Stąd moje określenie. Cieszy mnie, że spodobał Ci się tekst. Pozdrawiam :)

pies buda i łańcuch

@Marek.zak1 Tak, tak... mężczyźni... :) Mistrz jak widać nie odbiega w tej sprawie od reszty. A rzecz jest tak prosta. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar To prawda. Świat jest zróżnicowany... jest w nim i dobro i zło. Daje i radość i smutek... Pozdrawiam :)

Dziczy syn polanę ryje, pogonić go we dwa kije.

całość

głowa

schowek

ekosystem

@Waldemar_Talar_Talar Nie ma powodu bać się pogrzebów. W końcu każdy z nas ma takowy wpisany w los. Pozdrawiam Waldemarze :)

@[email protected] O, Grzegorzu... moje klimaty. Doskonale zaprezentowałeś rolę Nyi w przeszłości i jej brak we współczesnym świecie. Przewodniczka dusz, zawsze pomocna, dziś by pewnie nie nadążyła z pracą. Pięknie napisałeś... Pozdrawiam :)

@Arsis Tym razem promieniowanie i mutacje, ale i tak mi się podoba. Pozdrawiam Arsis :)

@Somalija Świetnie ujęłaś słowami tragiczne wydarzenie, ale i zarysowałaś wielki problem. Kończę wypowiedź z braku czasu, ale mam w myśli dużo więcej słów. Pozdrawiam :)