corival

@Henryk_Jakowiec Tak od serca i od ducha, i od oka, i od ucha pisze wiersze cny poeta, który weny mocno słucha, bo frechowna to kobieta. Lepiej słuchać kiedy przyjdzie, bo z szukaniem jest jak z igłą, szepcze cicho, ale zwinnie może zniknąć. Nakłoń ucho. Pozdrawiam :)

@huzarc Dość przejmująco to wszystko brzmi :) Tutaj zgadzam się z poglądem. Słuszność może różnić się w zależności od okoliczności. Tutaj pobrzmiewa nawet jakiś fatalizm i nuta pogodzenia się z brakiem wpływu na los. Niemniej jak widzę peel nie odpuszcza i zamierza wypić swój kielich istnienia do końca. Bardzo mi się spodobał Twój wiersz i to, jak ubrałeś w słowa myśl przewodnią. Tekst mocno przemawia. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Bywa, że pomroki dziejów skądś wywlecze z zapomnienia, dawnych bogów, świętych gajów, inne dusze wydrze z cienia. Mija ludzi, widzi mroki, żale i humory, i radości bytów ludzkich, ubrać w słowa, w kwiaty całe przyozdobić żywot krótki. Pozdrawiam :)

piec chlebowy

@Henryk_Jakowiec Tu poduma, tam pogada, a gdzie indziej coś poskrobie, tu podejrzy, tam pomruczy, poeta w całej osobie. A to sylab w lesie szuka, a to rymów gdzieś tam w chmurach, patrzy wokół, w drewno puka, dźwięki łowi w liści szumach. Pozdrawiam :)

@Tomasz Kucina No proszę Tomaszu... coś bardzo lekkiego i z przymrużeniem oka :) Zakręciłam się w tej esowatej formie, ale przy drugim poczytaniu odkręciłam się i już było dobrze :) Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Czyli wena jest myślowa, co się bardzo mocno chwali, takie "weny" dodatkowe, jakoś na złe często brali. Szukać weny w krajobrazach i w człowieczych zachowaniach, w domkach, płotkach i hałasach, to poecie myśl nagania. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec O, no doprawdy nie pomyślałam, o wenie bardzo poety stęsknionej, w sąsiedztwie która będzie mieszkała i nie chcę widzieć reakcji żony. Fuj, co tam bimber podłej jakości, lepsza jest pomoc zacnej nalewki, pigwa, piołun, cytrynka i inne nowości połechcą smak, moc też nie od przelewki. Pozdrawiam :)

kafle

@Henryk_Jakowiec Ciężkie zaiste jest życie poety, gdy wena fochy bezecne stroi. Mozolna praca, słów łowy niestety, zszarganych nerwów nic nie ukoi. Pozdrawiam :)

@GrumpyElf Ano byłoby tego naprawdę dużo. Z pewnym żalem powściągnęłam wyrywające się konie ;) Dziękuję za czytanie i pochwałę. Pozdrawiam :)

@Gosława Publikacja? Hmmm... nie wiem, czy miałabym odwagę zaproponować te moje wiersze jakiemukolwiek wydawnictwu ;) Niemniej dziękuję za wizytę i wysoką ocenę. Pozdrawiam :) @Nata_Kruk Tym bardziej podziwiam, że zechciałaś przebrnąć przez ten tekst. Cieszy mnie, że udało mi się "kupić Cię" czymś w nim. Do tego stopnia, że uzyskałam pozytywną opinię, za którą dziękuję. Pozdrawiam :) @Michał_78 Świetne uzupełnienie dałeś, za które dziękuję :) Dodam tylko, tak ze swojej działki, że owoców jałowca używano już w okresie mezolitu (ok. 9000 lat p.n.e.). Zostało to potwierdzone w znaleziskach z tej epoki. Pozdrawiam :)

@Nata_Kruk Cieszy mnie, że jednak zdecydowałaś się tu zajrzeć. Ano, współcześnie serwuje nam się sól powszechnie i w zasadzie w każdym pożywieniu. Nawet w słodyczach, gdzie stosuje się ją dla uwypuklenia smaku. To wszystko sprawia, że nieświadomie spożywamy jej dużo więcej niż potrzebuje w ciągu doby organizm, by prawidłowo funkcjonować. A to prowadzi do chorób. Dziękuję za czytanie i komentarz. Pozdrawiam :)

@error_erros Niewesoły nastrój w tym wierszu. Tekst jednakże dobry, choć do niedobrych rzeczy zachęca. Pozdrawiam :)

@Sylwester_Lasota@Waldemar_Talar_TalarDziękuję za ciche odwiedziny :) Pozdrawiam Was obu :)

@Andrzej_Wojnowski Celnie zauważyłeś... chociaż, osobiście wolę kruki ;) Pozdrawiam :)

łowy

@Michail I tym sposobem, powoli zdecyduje się ruszyć w świat. A deszcz? Przywyknie, niech się cieszy, że pada. Gdyby nie on, nie byłoby małp, ani małpożerów ;) Pozdrawiam :)

@Michał1975 Intencja zacna i temat też. Nie przeczę. Tyle, że formę trzeba by "wyheblować" :) Pozdrawiam :)

Kto siedzi przy borze, tego głód nie zmorze. Mówili pradziady, co przy lesie trwają. Pustawe koszyki smutno wyglądają. Napełnić trzeba leśnymi dobrami, nabiorą blasku, zdrowiem nasycają, kolory cieszą oczy, a zapach nie mami. Tam, między drzewami, kobierzec zielony, wiosną grona dzwoneczków o wstydliwym pąsie. Owoc nie tak skromny, w słońcu rozbarwiony, błyska dumną czerwienią zachęca do pląsów. Mięsisty w środku, a cierpki w posmaku tak jak żurawina, wspaniała mącznica. Czerwień kulistych rubinków na krzaku, pulsuje zdrowiem i wzrok wprost zachwyca. W pobliżu kilka krzewów zwanych świdwośliwą, bieliło kąt wiosną pięciopłatnym kwiatem. Teraz ciemnopurpurowy przepych, aż zadziwia, drobin słodyczą kusi liczne stadka ptaków. Tam dalej, nad strumykiem i brzegiem jeziorka, czeremchy rozłożyste kwietny zapach siały. Popatrz, moc kuleczek błyszczących już zerka, jesiennym słodkim oczkiem las oczarowały. W prawo spójrz. Duże krzewy gęste, gałęziste. Płodne, obficie dzielące pożywnym orzechem. Tysiąclecia liczne napełniała kosze puste leszczyna, hojna karmicielka śmiechem. Potrzebujesz przyprawy? Idź, gdzie las sosnowy, choć od bagien po skały rośnie pełen mocy Zawsze zielony, uzbrojony w kłujące igławy. Patrzy bojowo czarnymi oczami owoców. Pełen życzliwości dla potrzebujących przed złem ochrony, ma dar oczyszczenia, Przymrozek był już? Rozłóż płachtę w dole, potrząśnij. Kulki podnoś pełne zbłękitnienia. Trzeci plon zebrany, odniesiesz do domu. Ostatnia wyprawa jeszcze do odbycia.

@error_erros Error, nie chcę być złym prorokiem, ale w świetle tego masz zadatki na: Jeeeeeny, co to będzie ;)

@Leszczym I zapewniam, że tematu nie wyłożyłeś :)

@Michał1975 Ano popracować trzeba :) Miejscami jest to wiersz, ale... Na przykład tutaj, to już proza niemal... A co do merytoryki, to wielka ta mysz musiała być, że talerze zrzuciła ;) Pozdrawiam :)

@GrumpyElf "Mieć poczucie uczestnictwa" wydało mi się to w wierszu najważniejsze. Wielu jest takich, co to starają sie jakoś dopasować do wydarzeń, do zastanej rzeczywistości... Nie bardzo potrafią w niej uczestniczyć, no właśnie uczestniczyć, a nie mieć poczucie uczestnictwa... Przyczyny bywają rozmaite. Pozdrawiam :)

@error_erros Coś mi się ubiło o uszy. To tylko kwestia czasu, aż kolejny pajac okrzyknie się artystą, bo na przykład wymyśli sobie, że jego myśl jest dziełem sztuki. Koncept świetny, ale mam nadzieję, że nie znajdzie się "artysta", które posunie swoje myślenie do tego poziomu absurdu. Chociaż... jeśli ludzie płacą ciężkie pieniądze za "Nicość", to kto wie...? Pozdrawiam :)