corival

@Mayerling Ano właśnie... doskonała puenta i wiersz także zresztą. Dobrze byłoby przestać płynąć z prądem, albo podążać za stadem. Dużo więcej zyskuje się, kiedy człowiek ma jednak własny pogląd na świat i ludzi na nim. Pozdrawiam :)

@aniat. Ano właśnie... ech, kiedy to było :) Świergotliwe skowronki... Świetnie Ci się skojarzyło i pięknie ułożyło w wiersz. Pozdrawiam :)

@Leszczym Świetna anegdotka, bo jakoś ten wiersz z anegdotką mi się skojarzył. Uśmiechnęłam się szeroko, kiedy Pani zaproponowała płyn uspokajający jako remedium na rozweselenie. Choć niewątpliwie ogólny, skrzętnie ukryty wniosek jest raczej niewesoły (zresztą zauważył go również Michał). Mamy czasy tak nerwowe, że do uszczęśliwienia wielu wystarczy coś na uspokojenie. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Zgadzam się z założeniem Twojego wiersza: świat jest nie tylko piękny i dobry. Jest w nim również zło, brzydota i inne negatywy. O równowagę trudno, a o przewagę dobra jeszcze trudniej. Pozdrawiam :)

@Gosława Dziękuję Gosławo. Pozdrawiam :)

@Antoine W Nasze uczynki i decyzje prowokują zdarzenia, które jakoś tam wpływają na nasze życie. Uczynki dobre i złe lubią wracać i to niekiedy w zaskakująco nieprzewidywalny sposób. Czasem niestety lawiną... Dający do myślenia wiersz, jak dla mnie bardzo wieloznaczny. Można byłoby go dopracować, ale sądzę, że i tak jest czytelny. Pozdrawiam :)

@Marek.zak1 I kolejne elementy układanki wskakują na miejsce. I jak da się zauważyć, wciąż pieniądze majaczą w tle... Dziękuję Marku za czytanie. Pozdrawiam :) @Arsis Cześć Arsis. Dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam :)

@error_erros Ano właśnie, to jeden z elementów braku myślenia... póki co pieniądze zasłaniają wielu horyzont. Dziękuję za wizytę error. Pozdrawiam :)

@MIROSŁAW C.@heks@emwoo@Natuskaa@huzarc@Sennek Dziękuję Wam za odwiedziny, czytanie i pozostawiony ślad. Pozdrawiam :)

Świat roślinny bujny, niezależny, stary, żywicielem zwierząt, karmi i człowieka. Miliony lat istniał bez ludzkiej pomocy, teraz cierpi, ale ostatecznie przetrwa. Inaczej niż Homo. Burzy się i puszy, mianuje się władcą na planecie Ziemi, szybko by zaginął, gdyby nagle zbrakło zwierząt jak i roślin wśród głuszy kosmosu. Historia nauką? Zbyt piękne niestety. Losu Rapa Nui zapomniały karty. Podcięcie gałęzi, na której się siedzi, roztropnością nie lśni, ani też nie grzeszy. Po nas choćby potop, to dziwne podejście. Czas myśleć o przyszłych tutaj pokoleniach. Mniej groszy w oczach, a myślenia więcej. Wystarczy pęd zwolnić, glob oblicze zmienia.

Argentyna

@Stary_Kredens Życie i stopniowo zdobywane w nim doświadczenia, szybko oduczy najbardziej ufną osobę (małą osobę), zaufania i niczym nie skrępowanej otwartości. To bardzo przykre. Słusznie i mądrze zauważone. I zgrabnie ujęte w wiersz. Pozdrawiam :)

@Kot Ważne, że jednak przeczytałeś, przeanalizowałeś i dałeś znać, że przesłanie jest czytelne. Dziękuję. Pozdrawiam :) @Waldemar_Talar_Talar Miło mi, że znalazłeś w wierszu coś dla siebie. Dziękuję za czytanie. Pozdrawiam Waldemarze :) @Michał_78 Ano właśnie... cieszy mnie, że to zauważyłeś. Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam :)

@iwonaroma Tego towarzystwa (komarów) jest tyle, że tych kilkanaście, które padną, Twojej ręki nic nie zmieni. Mordercami komarów jesteśmy chyba niemal wszyscy. Nie oznacza to, że mamy zapędy do mordowania innych stworzeń. Niemniej wiersz zgrabny. Pozdrawiam :)

@opal Ziołowa uczta, piękny obraz... Pozdrawiam :)

@Marek.zak1 Cieszy mnie, że doceniłeś. Pozdrawiam :) @Dag Ja tam tylko skromnie starałam się wbić w ramy wiersza krótką wiadomość. Pozdrawiam :)

Śmierć jednej gwiazdy nie oznacza końca, wicher Wszechświata niesie w krąg atomy, znajdują dom nowy na innym już krańcu. Dar życia na Ziemi nasieniem kosmosu. Dziećmi gwiazd jesteśmy, od gwiazdy zależni, ze światem roślin związani niewidzialną nicią, bystrzy obserwatorzy Słońce bogiem zwali, na cały glob świecące promienne oblicze. Rośliny zachłannie chłoną światło z nieba, rosną na piachu, glebie i w rozlicznych wodach, uboczny produkt oddechu impulsem dla życia, rozbiegły się zwierzęta, przyraczkował człowiek. Najmłodszy w szeregu, panoszy się wszędzie, we własnych oczach panem jest na Ziemi. A przecież... zginą rośliny, zginą też zwierzęta, na koniec umrze Homo, nie przetrwa samotnie.

@error_erros Lepiej się nie oszukiwać. Mniej chaosu i sprzątania ;)

@error_erros To właśnie jest owo osławione życiowe doświadczenie. Złe, czy dobre doświadczenia kształtują nas i wpływają na nasze przyszłe decyzje.

@error_erros W sumie racja. Jak mogłoby być inaczej, skoro o danej rzeczy wciąż myślimy... ;)

@error_erros Wracam jak bumerang ;) Po przemyśleniu: Są wspomnienia, których najchętniej chcielibyśmy się pozbyć, usunąć z pamięci. Wydaje się, że wszystko działa dobrze. Nie myślimy o tym co niechciane, czas leci i nagle... pojawia się impuls, coś, co wstrząsa strukturą i z niebytu powraca to, co miało zostać usunięte. Nie boli już tak, łatwiej już po czasie to przyjąć. Nie dokucza tak bardzo, więc machamy ręką i zostawiamy gdzie jest, budując dalej naszą wieżę pamięci... Tak sobie Twój wiersz przedstawiłam :) Pozdrawiam :)

@error_erros Ukryta jest tu wielka prawda... muszę jeszcze pomyśleć, ale wrócę tu jeszcze. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Popraw sobie na "mą". Jak zawsze celne obserwacje. Po co bać się czegoś, co dobre, mądre, piękne i moje... lepiej jest bardziej sensownie ulokować swoje strachy. Pozdrawiam :)

@Klaudia Gasztold Czy naprawdę na stronie głównej forum nie widać działu "Haiku fraszki i miniatury poetyckie"? A po wejściu do niego, idealnie jest widoczny poddział "Haiku". Pozdrawiam :)

@Somalija Bardzo dziękuję za wyjaśnienie. Teraz widzę całość :)