huzarc

@Czarek Płatak Gęsty, zmysłowy zapis dzikości, gdzie natura jest emocją, a powtarzany refren świadomością nieuchronności.

@hollow man

Nie było wtedy cyfrowych powrotów do przeszłości co dnia. Nawet migawki odciśniętej w srebrze na wyciągnięcie palca, ani pociągnięcia pędzla w czcigodnej ramie. Wspomnienia były zaświatami, czas - teraźniejszością, a słowo krzątało się kształtami w płomieniach ogniska. Dziś wciąż wracamy, przewijamy pamięć i patrzymy. Nasze przemijanie kończy się antydepresantami.

@hollow man albo znaki czasów, gdy także technologia staje się świadoma.

@KOBIETA Uśmiecham:)

@Berenika97 Wiersz poruszający się między tożsamością oddaną w spojrzeniu, przemawiającą erotyką bez dosłowności przez wizję paradoksu miłości doskonałej.

@hollow man Miłość w epoce maszyn i fizjologii, definiowana jako stan zakochania, które natychmiast jest odmieniana przez filozofię, neurobiologię i bluźnierczą liturgię. Zostaje ona zredukowana do procesu poznawczego, który sam siebie demaskuje przez biochemię, fenomenologię i język maszyn.

@Krzysztof Pokrzywiec Wielkie dzieło odczytane na nowo.

@KOBIETA Pochlebiasz mi:)

@MIROSŁAW C. Droga twórcza w twórczej formie:)

@viola arvensis Znakomite, intensywne i subtelne, napięcie w słowie i w obrazie.

@KOBIETA za czym:)

@Pisarzowiczka Turpizm roześmiany:)

@KOBIETA Ja, miałem parę spraw do załatwiania na „mieście” ;)

@Gosława Rana, blizna konieczności poetycko odciśnięta w żywocie.

@Charismafilos od siebie trzeba wymagać.

@KOBIETA Tu jest jakby luksusowo;)

@tie-break Najgorsze są noce, gdy człowiek zostaje sam na sam ze sobą.

Legendarny bohater Solidarności i bohater legendowany. Opowieść z mikrofilmu. Reszta spłonęła. Gdy prawda tonęła w rzece, przetrącona jak pamięć, wyssana z mlekiem pozoru i symulacji. Kogo to obchodzi. Poza historią żyje się wygodnie - tu czy tam, to już nie ma znaczenia.

@KOBIETA Niczym poławiacz pereł…

@hollow man Wielki cytat:) dzięki:)

@hollow man To jest bardzo dojrzały tekst, nie ucieka w dekorację. Jest lepki, przybrudzony, biologiczny, a jednocześnie metafizyczny. I pokazuje cierpienie jako zatrucie, które zostaje pod skórą i jako świat, który po wszystkim jeszcze mierzy puls, nawet w rzeczach martwych, w ich zapisie tylko.

Ośniedziały konar nachyla się nad bramą cmentarza, otwartą w rdzawym oczekiwaniu na czerwień znicza w kamiennym obramowaniu, rozlanym pożółkłą i pulsującą plamą. Tak się zdarza - jest już zimny, a w potylicy brunatna rana miazgą bez znaczeń spoziera. Ciało wygolone, jak zawsze po wszawicy, pił z zimna, spadł z ławki wprost do Lucyfera. Przyszło twarde zderzenie z czarnym krzykiem losu. Poświęcę mu kwadrans rachunków bez znaczenia. Dziś - pierwszego listopada, święto milczenia, gdzieś na nędznych rubieżach wielkiego kosmosu.

@hollow man Ale z powodów higienicznych władza może zniechęcać do książek, przecież nikt nie powie, że ich „szkodliwość” ma dla niej inne podłoże. Dzięki za odwiedziny:) @Berenika97 Niestety dziś nie ma potrzeby ich palić, wystarczy zamalować ruchomymi obrazkami. Dziękuję za wizytę:)

@bazyl_prost najpierw ból, potem narkotyk @Trollformel jak się ją złapie i pochwyci wszystkie głowy wyrastające z kształtu hydry;)