Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

kwintesencja

Użytkownicy
  • Postów

    1 721
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    6

Treść opublikowana przez kwintesencja

  1. Pozdrawiam i życzę dobrej nocy :)
  2. On podąża za korowodem :) dziękuję za czytanie, pozdrawiam :)
  3. @aff machina się podźwignęła a nie wzeszła gdy wzejdzie ( w domyśle słońce lub księżyc) - przynajmniej tak bylo w moim zamysle, bo słowo to zgodnie ze słownikowym znaczeniem odnosi się m.in. do ciał niebieskich brak interpunkcji jest po to by kazdy sobie ten sens modelował i rozumiał po swojemu, spotkałam się w poezji z o wiele bardzie zawoalowanymi znaczeniami, moje przy tym, to ledwie próby święto stagnacji - (ironicznie) celebrowanie swojego lenistwa, bierności, życiowego bezsensu, które może być kuszące i któremu bohater wiersza zupełnie ulega i daje się oczarować, ostatkiem sił za tym podąża
  4. @Czarek Płatak dla mnie wstrząsające, lecz dobrze napisane pozdrawiam :)
  5. Wiele ma do zrobienia zanim w końcu odpocznie… dziękuję za komentarz i pozdrawiam :)
  6. Dziękuję, każdy z nas się w tej walce mierzy… drogi do osiągnięcia pokoju nie znalazłam jeszcze pozdrawiam :D
  7. Jest to przerażające i nieuchronne, ale pcha nas do przodu… dziękuję za czytanie :D
  8. Ja tak samo… walczę ze sobą i swoim lenistwem (przyznam, że z bardzo różnym skutkiem) dziękuję za komentarz i pozdrawiam :)
  9. Ja z dwojga złego chyba wolę już zawężoną perspektywę i poczucie jakiegokolwiek celu, to strasznie dręczy, ale przynajmniej oddziela od pustki :)
  10. Dziękuję Ci bardzo, cieszę się, że się podoba, pozdrawiam :)
  11. @Tectosmith jakkolwiek inspirujące są nasze rozmowy, to nie, nie jest to wiersz o Tobie :D wypłynął z mojej słabości dziękuję Ci za czytanie :)
  12. Machina człowieka się dźwiga z popiołów Choć z trudem, ze szczękiem buntują się kości I szczerbią się zęby o krawędź padołu Gdy wzejdzie znów będzie gotowy do drogi Ze szczętem wciągnęło go święto stagnacji W swój barwny korowód mieniącej się zorzy Śmiertelnie strudzony podąża w ślad za nim Na piaskach Arkadii swe ciało położy
  13. to dosyć rażąca rozbieżność odczuć, ale chyba takie są uroki poezji
  14. Bardzo dobrze to zjawisko opisałeś Najsmutniejsze, że znam w prawdziwym życiu takie ludzkie podnóżki nieludzkich księżniczek
  15. @Tectosmith jak miło w końcu zobaczyć tu jakiś Twój tekst :) ta szybka rotacja pór roku w tekście odpowiada temu, jak szybko mi zleciał ostatni rok kalendarzowy... tu wyczuwam jakiś powiew nadziei pozdrawiam :)
  16. @Waldemar_Talar_Talar piękny tekst, niestety zaklęcia nie znam… pozdrawiam :)
  17. dokładnie tak :) pod powłoką pozorów wyłazi prawdziwa natura pozdrawiam serdecznie
  18. Czekam aż dni się wydłużą, póki co niezmiennie zaskakują mnie swoją puentą
  19. Przepiękny utwór :) pozdrawiam
  20. @Miriam uwielbiam słowo „maligna”, ma ogromny potencjał :)
  21. @Jacek_Suchowicz bardzo dobre technicznie i przyjemne treściowo, pozdrawiam
  22. Dziękuję Ci, cieszę się, że te detale dobrzw wybrzmiały, bo jak wyżej pisałam miałam pewne wątpliwości :) dziękuję za czytanie i pozdrawiam serdecznie
  23. Bardzo dziękuję, ja miałam wręcz wątpliwości, że za bardzo subtelne te rymy, z drugiej strony w układzie okalającym unikam rymów dokładnych, bo jakoś za bardzo dają mi po oczach, cieszę się, że w miare mi się udało to wyważyć :) pozdrawiam
×
×
  • Dodaj nową pozycję...