MIROSŁAW C.

słońce połyskiwało na ostrzu noża jak dzika pierwotna emocja przyprawiona listopadową szarością danse macabre gdzieś między dzień dobry a Szczęść Boże spływam purpurą jak baranek ofiarny i licytując powietrze czekam na cud a nocą na rozstaju dróg kurwy niczym zaczarowane wiedźmy w oczekiwaniu na rytuał symbolicznego oczyszczenia domagają się światła i głosu tymczasem ja podaję algorytm wyszukiwania i ulegam dychotomii myślenia po raz pierwszy mam poczucie własnej małości o świcie oprawca odchodzi tęczą w kierunku fioletu

@Amber Lektura na fali :)) Pozdrawiam.

@WarszawiAnka Piękne.

@Dared Bo Bóg przedłużył sobie urlop...

@beta_b Ekskluzywne mini.

@Leszczym Pan- dobra rada:)) W punkt !

cisza dryfuje na łódkach niezliczonych wierszy autorów zanurzonych w bezmiar toni skąd dobiega wieczna muzyka

@Kiko4 Podoba mi się... Pozdrawiam.

@Olgierd Jaksztas Homopoetycus - alchemią słowa zagina czasoprzestrzeń :)) Pozdrawiam.

@beta_b ...ostatecznie na policzkach elizejskich dwa łuki triumfalne dwie bryły soli zdziwienie i pokora

@beta_b Po prostu... ... jestem materią zuchwałą a to co było przede mną i czego tak bardzo się boję czas przykrył wulkanicznym popiołem

@Quidem.art Z wygody i strachu, człowiek najczęściej stoi - w rozkroku...

@Waldemar_Talar_Talar @agfka Dziękuję bardzo za pozytywny odbiór. Pozdrawiam. A co do flagi... ...trudno być obojętnym...

@Andrzej_Wojnowski Dziękuję, pozdrawiam.

@iwonaroma “Istnieje prawda i istnieje fałsz, lecz dopóki ktoś upiera się przy prawdzie, nawet wbrew całemu światu, pozostaje normalny.” Pozdrawiam.

@poezja.tanczy Dziękuję, pozdrawiam.

@Leszczym Dzięki, pozdrawiam.

mgły nad stawem księżyc na wodzie osłania swoją nagość niebiańska muzyka w terkocie konika polnego budzi marzenia na ławce pod bzem rozpoczął się maj znów kwitnie stara jabłoń dwa cienie wyładniały od przyjemności dzikiej słodyczy głos poety wędruje wśród gwiazd i pozostawia ślady pióra rajski ogród szczodre gody posypały złotem

@Manek Gimnastyka dla języka :)) I na dokładkę : „Bezwzględny Grzegorz Brzęczyszczykiewicz wyruszył ze Szczebrzeszyna przez Szymankowszczyznę do Pszczyny. I choć nieraz zalewała go żółć, niepomny następstw znalazł ostatecznie szczęście w źdźble trawy". Pozdrawiam.

Dziękuję za... ...poprawnie aż do bólu - 'życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową' niestety :)) Pozdrawiam.

Dla tego tu zaglądam. (ale wybór z pośród POPiS-u, brrr...) A autor w fochu:))

@Marek.zak1 Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.

@Łukasz Jasiński Do twojej wyliczanki dodałbym jeszcze, "przyjaciół" zza wschodniej granicy...

@Łukasz Jasiński Oj weźmie się natura za nas, oj weźmie!!!

@Leszczym Tak jakoś... "Każdy, kto czyta, staje się dziwakiem. Czytanie daje wiedzę, a ponieważ wokół dominuje raczej ignorancja, wiedza oznacza dziwactwo."